jamshid bolooki F, rouhani M, hasanpour ahashti H, bagheri khalili A A.
(2026). Analysis of the Conceptual Metaphor of the Animism of the Soul in the Spiritual Masnavi. JIM. 17(2),
URL: http://erfanmag.ir/article-1-1741-fa.html
جمشیدبلوکی فاطمه، روحانی مسعود، حسن پور آلاشتی حسین، باقری خلیلی علی اکبر.
(1405). تحلیل استعارهی مفهومی جاندارانگاری نفس در مثنوی معنوی پژوهشنامه عرفان 17 (2) URL: http://erfanmag.ir/article-1-1741-fa.html
دانشگاهی
چکیده: (4 مشاهده)
استعاره هستیشناختی یکی از گونههای استعاره مفهومی و به معنای شیوه نگاه به رخدادها، پدیدهها و انگارهها در قالب یک موجود یا جسم است. شاعران و نویسندگان برای ادراکپذیری مفاهیم انتزاعی از شیوههای متنوعِ مفهومسازی استفاده میکنند. استعاره مفهومی یکی از آنهاست که بر پایه حوزههای مبدأ و مقصد با محوریت انگاشتهای میان آن دو شکل میگیرد. ذهن وقاد و خیالپرداز مولانا در مثنوی برای عینیسازی بسیاری از مفاهیم ذهنی، پدیدههای مادّی را به کمک میگیرد و با نگاهی استعاری میان آنها ارتباط برقرار میکند. مفهومسازی و تصویرپردازی مولانا از نفس اماره یکی از آنهاست. این پژوهش به شیوه توصیفی-تحلیلی، استعاره مفهومی جاندارانگاری نفس اماره را در مثنوی واکاویدهاست. مهمترین آن از نوع انسانانگاری وحیوانانگاری است. براساس یافتههای پژوهش، مفهومسازی نفس اماره در قالب استعاره جاندارانگاری با ماهیت تعلیمی عرفانی مثنوی سازگاری دارد و گونههای جاندارانگاری از جمله ابزار و شیوههای معرفتی مولانا برای افزایش فهم مخاطبان در جهت مهار نفس اماره، تزکیه درون و تکامل روحی است حیوانانگاری نفس ناظر بر صورت باطنی اعمال و نیت انسانهاست. انسانانگاری و حیوانانگاری نفس نماد ساحت یا بعد مادی و رذیلتبار وجود آدمی است که باید با تزکیه و تهذیب از اسارت رهایی یابد و اسباب عروج بر فلک را فراهم نماید.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
مثنوی پژوهی دریافت: 1404/7/3 | پذیرش: 1404/11/16 | انتشار: 1405/5/6