دانشگاه بیرجند
چکیده: (1921 مشاهده)
چکیده: میبدی تفسیر خود را در سه مرحله یا بهگفتۀ خود در سه «نوبت» پرداخته است. نوبت اول ترجمهای است از آیات قرآن به فارسی روشن؛ نوبت دوم، به تفسیر آیات به مذاق متشرعان اختصاص یافته و در نوبت سوم به نقل گفتههای عارفان و حسب حالهای آنها پرداخته است. اندیشهای که منجر به این شیوۀ بیسابقه در تفسیر گشته است، شباهات فراوانی به آرا و نظریات پدیدارشناسی دارد. میبدی با مطالعۀ پدیدههای خاص (مثل آیات قرآن، و هر پدیدۀ دیگری که در ضمن این آیات از آن سخن رفته است) از دو چشمانداز عرفانی و شرعی، سعی بر آن دارد که پدیدار هر پدیده را از ورای هر چشمانداز (شرعی و عرفانی) مطالعه کند. این مقاله با شیوهای تحلیلیتوصیفی مؤلفههای مشابه با پدیدارشناسی در تفسیر کشفالاسرار را بررسی میکند و به این نتیجه دست مییابد که کاربرد اصولی همچون تغییر حیثالتفاتیت، مبارزه با تحویلگرایی، اپوخه و... در تفسیر کشفالاسرار، میبدی را بهعنوان پدیدارشناس معرفی میکند.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
عرفان دریافت: 1398/5/13 | پذیرش: 1398/5/13 | انتشار: 1398/5/13