[صفحه اصلی ]   [Archive]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: ::
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
اندیشه عرفانی و نسبی‌گرایی اخلاقی
علیرضا آرام
دانشگاه قم
چکیده:   (116 مشاهده)
در متن حاضر با روش توصیفی- تحلیلی، اعتبار نسبی‌گرایی اخلاقی را از منظر اندیشه عرفانی بررسی می‌کنیم. با تمرکز بر نسبی‌گرایی معرفتی و هنجاری، ابتدا به نظر می‌رسد درونی بودن تعالیم و تساهل در رفتار، عرفان را به تایید نسبی‌گرایی اخلاقی متمایل می‌کند. اما با تحلیل مبانی، منابع و معیارهای معرفتی عرفان و با در نظر داشتن مراحل دشوار سلوک و به ویژه با ملاحظه سفر پایانی عارفان، پذیرش نگاه نخست را دشوار می‌یابیم. نهایتا به این نتیجه می‌رسیم که نقد تفسیر نسبی‌گرایانه از تاثیرات عرفان بر اخلاق، مسیری برای تثبیت اخلاق عرفانی، با دو وصف عینییت ‌باوری معرفتی و فضیلت‌ مداری هنجاری است. در وجه معرفتی، تصدیقات و تمایلات مشترک و فطری، امکان تشخیص امور سازگار و ناسازگار با هستی و آگاهی انسان را فراهم می‌سازد. در وجه هنجاری نیز، ضمن ملاحظه نفس الامر ارزش‌های اخلاقی، تعلیم متعلمان بر حسب رتبه وجودی آنان تنظیم می‌شود و تا تحصیل فضیلت‌های اخلاقی پایدار ادامه می‌یابد.
واژه‌های کلیدی: اخلاق فضیلت، سلوک عملی، عرفان نظری، عینی‌گرایی اخلاقی، نسبی‌گرایی اخلاقی
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فلسفه
دریافت: 1398/2/25 | پذیرش: 1398/5/8
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print



برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
دو فصلنامه علمی پژوهشی پژوهشنامه عرفان Pajooheshnameh Erfan
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4269