[صفحه اصلی ]   [Archive]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: ::
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
سریان عشق در هستی و ارتباط آن با وحدت وجود از نظر برخی از حکمای خطه‌ی شیراز (غیاث‌الدین دشتکی، جلال‌الدین دوانی و ملاصدرای شیرازی)
الهه زارع
چکیده:   (114 مشاهده)
جلال­الدین دوانی، غیاث­ الدین دشتکی و ملاصدرا درآثار خود مساله تسری عشق در موجودات را مطرح نموده­اند با این وجه شباهت که هر سه سعی در آمیختن رویکرد سینوی و عرفانی داشته­اند و به همین جهت سخنان آنان به وحدت وجود منتهی شده است، با این وجود هر سه در این امر، به یک میزان موفق نبوده­اند.
 غیاث­الدین تنها عشق در مرتبه انسانی را همراه با علم دانسته و بالاترین مرتبه آن را با وحدت در شهود پیوند می­زند. سخنان وی در باب تسری عشق، با معنا نمودن عشق به وجود، بیان کننده نوعی وحدت سریانی در هستی است که به تبیین تشکیکی ملاصدرا نزدیک است. اما دوانی دراین­باره تفسیری مبتنی بر نظریه وحدت شخصی وجود ارائه می­دهد. به­علاوه این­که عشق در تمامی مراتب و تجلیات را همراه با علم و آگاهی می­داند. هر چند تفسیر وحدت شخصی ملاصدرا در این­باره از نظر مضمون و ادبیات به سخنان دوانی نزدیک است و می­تواند نشانه تاثیر پذیری ملاصدرا از وی باشد؛ اما تنها ملاصدرا است که به بهترین شکل موفق گردیده عرفان و حکمت را درهم آمیزد زیرا آن را بنابه مبانی حکمت متعالیه خود، بر اساس دو مدل وحدت تشکیکی و شخصی وجود، به نحو مستدل و منسجم تبیین نموده است.

 
واژه‌های کلیدی: سریان عشق، جلال الدین دوانی، غیاث‌الدین دشتکی، ملاصدرا، وحدت وجود، وحدت شهود
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فلسفه
دریافت: 1398/2/16 | پذیرش: 1398/8/2
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print



برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
دو فصلنامه علمی پژوهشی پژوهشنامه عرفان Pajooheshnameh Erfan
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4269