مقالات در دست انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
دانشگاه حکیم سبزواری_گروه معارف اسلامی
چکیده: (16 مشاهده)
آیه امانت از آیات متشابه و مرتبط با معنای زندگی است که معرکه آراء گوناگون و بعضا متضاد مفسران است. ارتباط بین مخاطبان ناهمگون امانت از یک طرف و مذمت ظلوما جهولا در پایان آیه به جای مدح، تفاسیر را دچار اشکالاتی از جمله ناهماهنگی با سیاق و حمل بر معانی مجازی نموده است. این نوشتار با روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر سیاق آیه و استمداد از چند روایت کلیدی، حل نهایی معمای امانت را فقط در حوزه عرفانی و با توجه به مفاهیم دیالکتیک از قبیل ظاهر و باطن، رحمت و نقمت، عتاب و کرشمه و نظایر آن که سنتز عشق را پدید می آورند، ممکن می داند و سرانجام مصداقی نو و هماهنگ با سیاق و منطبق بر معانی حقیقی واژگان به دست می دهد که پازل حکیمانه خلقت انسان را نیز به زیبایی تکمیل می کند. در این نگاه، امانت، حیات نفسانی با عواقب و عقوبات آن است که انسان در عالم ملکوت به دلیل علو و نفاست روح خویش، جسورانه آن را پذیرفته و به زمین به عنوان بستر تجربه آن فرود آمده است. این سناریو از اساس برای ازاله غرور بالقوه ارواح انسانی در عالم ملکوت و نهادینه ساختن عبودیت و عشق ورزی به جای آن، از جانب پروردگار حکیم طراحی شده است.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
