@article{ 
author = {Ahmadikhaj, ehsan and Abasian, Mohamm},  
title = {A comparative study of the concept of shadow In the cosmology of Mohi al-Dini mysticism and Jung\'s archetypal structure}, 
abstract ={In Ibn Arabichr('39')s mystical ontology, the truth of existence is unique to the divine essence. In this view, the universe is the shadow of truth; Just as the existence of a shadow is credible and dependent on the person, so the universe is in its essence nothing but a manifestation of the transcendent truth of existence. On the other hand, the concept of shadow in the Jungian school is also a key and important concept. Jung tries to explain the human psychological system by relying on the principle of archetypes in his school of psychoanalysis. Although in the school of Ibn Arabi and Jung, the shadow is a single phrase, but it has a double meaning. In Ibn Arabichr('39')s theory, the shadow has no inherent independence from the person, but in Jungian psychoanalysis, the shadow is one of the archetypes that must be known in order to achieve integrity and integrity. Recognition of the shadow strengthens the individual and brings personality cohesion and integrity. Unlike Mohi-ud-Din mysticism, in which the world, which is the shadow of the Almighty and merely the "manifestation" and appearance of truth, the shadow in the Jungian school is the hidden and dark part of the personality and the part of the "was" which requires concealment, darkness and secrecy. And in the process of self-knowledge must be known. This article tries to study the concept of shadow in these two schools comparatively and analytically and explores the relationship between self-knowledge in Jungchr('39')s perspective and cosmology in Mohi al-Dinichr('39')s perspective. And given the unity of the world and the psyche in the Jungian school, will knowing the shadow lead one to monotheism and oneness, as intended in mystical cosmology?},  
Keywords = {},
volume = {15},
Number = {1}, 
pages = {1-25}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {بررسی تطبیقی مفهوم سایه در جهان شناسی عرفان محیی الدینی و ساختار کهن الگویی یونگ},
abstract_fa ={در هستی شناسی عرفانی ابن عربی، حقیقت وجود، منحصر به ذات الهی است. در این نگرش، عالم به مثابه سایه حق است؛ همچنانکه وجود سایه، اعتباری و وابسته به شخص است، عالم نیز در ذات خود چیزی جز نمودی از حقیقت متعالی وجود نیست. از سوی دیگر، مفهوم سایه در مکتب یونگ نیز مفهومی کلیدی و مهم است. یونگ تلاش می‌کند با تکیه بر اصل کهن الگوها در مکتب روان تحلیلگری خویش، نظام روانی انسان را توضیح دهد. گرچه در مکتب ابن عربی و یونگ، سایه یک عبارت واحد است لیکن مفهومی دوگانه دارد. در نظریه ابن عربی، سایه هیچ استقلال ذاتی از شخص (ذی ظل) ندارد، اما در روان تحلیلگری یونگ، سایه یکی از کهن الگوها است که برای نیل به یکپارچگی و تمامیت، باید آن را شناخت. به رسمیت شناختن سایه، فرد را قوی می‌کند و انسجام و یکپارچگی شخصیتی را به ارمغان می‌آورد. بر خلاف عرفان محی الدینی که در آن، عالم که سایه حق تعالی و صرفاً «نمود» و ظهور حق است، سایه در مکتب یونگ، بخش پنهان و تاریک شخصیت و بخشی از «بود» است که اقتضای آن پوشیدگی، تاریکی و نهان‌وارگی است و در فرایند خودشناسی باید شناخته شود. این مقاله تلاش دارد تا به بررسی تطبیقی و تحلیلی مفهوم سایه را در این دو مکتب بررسی کرده و نسبت میان خودشناسی در منظر یونگ و جهان شناسی در منظر محیی الدینی را واکاود. و با توجه به یگانگی جهان و روان در مکتب یونگ، شناخت سایه، فرد را به توحید و یگانگی ـ آنچنانکه در جهان شناسی عرفانی مد نظر است ـ خواهد رساند یا خیر؟},
keywords_fa = {سایه, یونگ, ابن عربی, روان تحلیلگری, توحید, تفرد},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.29.1},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1342-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1342-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {asadi, fahime and BANAII, HYEDE},  
title = {The study of Bayazid}, 
abstract ={Bayazid , known and distinguished mystic whose whole life ambigiuous and hisbiography of such a great man has remained a mistery . there here  are contradictionsin old and contemporary refrences which have created a kind of confusion for researchers.Some researchers believe that he passed away 261 and other researcherssay that he was born in Omar-ibn-Abdolaziz`s caliphate  the beginng of the second century; and the other believe that he served Imam Sadegh by giving water to him which others strongly denied this following these contradicthions, the researcher added that some group of researchers give detailed explanation about his children and grand sons while others say that he asked God to remain single till his this.    Jonaid, Badavi,RItere paid attention to these contradictionsThise essay has tried to deal with thise contredictions and present reasons showing that two Bayazid in the history of mysticism and their biography has possibly been  mixed up wrongly.in awaythat has  led to considerable confusion about the existence  Zaryabkhoee,Sahlegi,Samani paid sporadic attention to the existence of two BAYAZID, by the name of (OLDER)BAYAZID and the (younger) BAYAZID.},  
Keywords = {Older bayazid . yunger Bayazid , time of his dieing},
volume = {15},
Number = {1}, 
pages = {27-47}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {تأملی در قراین تعدد بایزیدهای بسطامی درامتداد تاریخ عرفان},
abstract_fa ={چکیده: ازسویی منابع مختلف عرفانی - تاریخی، به بایزید اکبر و اصغر اشاره می‌کنند و ازسوی‌دیگر، تناقض‌های متعدد در حیات و وفات بایزید وجود دارد؛ دو عامل فوق سبب دشواری شناخت این عارف بزرگ می‌گردد؛ پژوهش پیش‌رو، کوششی برای رفع دشواری‌ها و تناقضات فوق است و ازآنجاکه این موارد چالشی جدی برای مطالعات بایزیدشناسی است، پرداختن به آن ضروری است.  پژوهش حاضر، به شیوۀ توصیفی _ تحلیلی انجام شده است.  گروهی او را مجرد و عده‌ای متأهل می‌دانند، برخی او را سقای امام جعفر صادق(ع) و گروهی این تواتر تاریخی را غیرمحتمل می‌دانند و...؛ ازآنجایی‌که یک فرد همزمان نمی‌تواند حائز شرایط فوق باشد و برای حل مشکلات ناشی از این تناقض‌ها، توجه به منابع تاریخی – عرفانی ضروری است و احتمالاً بایزید بسطامی در تاریخ عرفان بیش از یک نفر است. نظریۀ تجلی انوار در این‌باره می‌تواند روشنگر باشد. تاریخ وفات بایزید اکبر، حدود سال(180ق) و سال (261ق) یا (234ق) مربوط به وفات بایزید اصغر است. هر یک از محققان، بدون توجه به اشارات تاریخی، از یکی از این تاریخ‌ها دفاع ‌کرده و بر اشکالات و ابهامات افزوده‎اند.  },
keywords_fa = {بایزید اصغر, بایزید اکبر, تاریخ  های وفات بایزید},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.29.27},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1345-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1345-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Parsaei, Aniseh and Hosseyni(Zharfa), seyyed abolghasem},  
title = {Comparative Study Of Ecstasy In Guwati Ceremony And Mystical Sama\'e Ceremony}, 
abstract ={The Guwati ceremoney is one of the types of music therapy rituals that the patient gets excited by reciting religious poems and playing an instrument, and then the Caliphate of Guati invites the wind or the fairy to the body of the patient under its influence. And he sits down to talk to her and Gwati is cured. The ritual of Sama'e is also one of the well-known mystical rituals that is accompanied by poetry and music, and during it, the mystic acquires. In this article, we try to compare the possible similarities and differences between the two ecstasies, specifically between Guati and Sama'e ecstasy. At First, we will define Guwat, Guwati, Guwati rituals, then we will study Sama'e and its manners. Then we'll try to answer these questions: Is the ecstasy type that is created in Guwati during the ceremony the same as the trance type that the mystic reaches in the Sama'e? If not, what are the differences and similarities? aim: To match ecstasy in the two rituals of Guwati and Sama'e and to find their similarities and possible differences and to study the type of their ecstasy. Research Method: it has been done in the field by interview with Kalifeh and some patients and library method  using the available sources from among the old and new reference books, and the presentation method is analytical and descriptive.   Findings: In the end, we will find that despite the apparent similarities in the way these two rituals are performed, both in the field of music and poetry, and in achieving ecstasy, the nature of ecstasy in these two types of rituals is in many ways The other is different, more because ecstasy in Sama'e requires cognition and the effect of ecstasy is dance, but Guwati does not require awareness and ecstasy is due to dance and music.},  
Keywords = {Guwati, Sama'e, Mysticism, Ecstasy},
volume = {15},
Number = {1}, 
pages = {49-71}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {مطالعه‌ی تطبیقی وجد در دو آئین گواتی بلوچی و سماع عرفانی},
abstract_fa ={بیان مسئله: مراسم گواتی، یکی از انواع مراسم موسیقی درمانی است که هم­راه با خوانش اشعار مذهبی و نواختن ساز، بیمار به وجد می­رسد و آن­گاه خلیفه­ی گواتی، باد هوا یا پری را به بدن بیماری تحت نفوذ آن فرا خوانده و با آن به گفتگو می‌نشیند و طی آن گواتی درمان می­شود. آئین سماع نیز یکی از مراسم شناخته شده­ی عرفانی است که با شعر و موسیقی هم­راه است و حین آن، عارف واجد می­شود. در این مقاله تلاش بر آن است تا اختصاصاً بین وجد گواتی و سماعی مقایسه­ای انجام و شباهت­ها و تفاوت­های احتمالی این دو وجد را مورد بررسی قرار دهیم. در ابتدا به تعریف گوات، گواتی، مراسم گواتی پرداخته، زآن پس به سماع و آداب­اش می­پردازیم. پس از آن تلاش می­کنیم به این سوالات پاسخ دهیم: جنس وجدی که در گواتی حین مراسم ایجاد می­شود با وجدی که عارف در سماع به آن می­رسد یکی است؟ اگر خیر تفاوت­ها و شباهت­های آن در چیست؟ هدف: تطابق وجد در دو آئین گواتی و سماع و یافتن تشابهات و تفاوت­های احتمالی آنان و بررسی نوع وجدآنها. روش پژوهش: در بخش مرتبط با گواتی به روش میدانی و کتابخانه­ای و در بخش سماع منحصراً کتابخانه­ای و با استفاده از منابع موجود از میان کتب مرجع کهن و نوین صورت پذیرفته و روش ارائه نیز تحلیلی و توصیفی است. یافته­ها: در پایان درخواهیم یافت این است علی­رغم مشابهت­های ظاهری در شیوه­ی انجام این دو آئین چه در بخش موسیقی و شعر و چه نائل شدن به وجد، ماهیّت وجد در این دو گونه آئین از بسیاری جهت بایک­دیگر متفاوت است، بیش­تر از آن­جهت که وجد در سماع نیاز به معرفت دارد و اثر وجد رقص سماعی است امّا گواتی نیازمند معرفت نیست و وجد در اثر رقص و موسیقی است.},
keywords_fa = {گواتی, سماع, عرفان, وجد},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.29.49},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1394-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1394-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Jamaati, Hossei},  
title = {The place of divine love in the value of life Emphasizing the attitude of the same judges of Hamedan}, 
abstract ={},  
Keywords = {},
volume = {15},
Number = {1}, 
pages = {73-103}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {جایگاه عشق الهی در ارزشمندی زندگی  با تأکید بر نگرش عین القضات همدانی},
abstract_fa ={یکی از مسائل بنیادین معرفتی انسان امروزین، معناداری و ارزشمندی زندگی است که با تکامل معنوی و سعادت انسان مرتبط است. لذا هرگونه ارتباط و دلبستگی شایسته با پروردگار، منبع وجود و کمال برتر، ارزش زندگی است. یکی از راه‌های ارتباط با خدای تعالی و قدم نهادن در مسیر توحید حقیقی، عشق الهی است. نوشتار پیش‌رو، با هدف نشان دادن سرچشمه بودن خداوند به عنوان یگانه مبدأ ارزشمندی زندگی، جایگاه عشق الهی در ارزشمندی زندگی را  با تأکید بر تبیین نگرش عین القضات همدانی به صورت توصیفی-تحلیلی بررسی کرد و به این نتیجه دست یافت که گستره و ساحت این مفهوم در بینش عرفانی عین القضات به گونه‌ای است که عشق مجازی عفیف که آلوده به خواهش‌های جسمانی نباشد تا عشق الهی را در بر می‌گیرد و سیر تکاملی دارد؛ در نتیجه، همواره سطح ارزش زندگی که مبدأ و مقصد و بستر آن عشق الهی است، پرورش و بالندگی پیدا می‌کند و آثاری همچون حیات و لطافت روح، خدابینی بجای خودبینی، دوستی با دوستدار معشوق و تسلیم و اطاعت محض از معشوق ازلی را به دنبال دارد.},
keywords_fa = {حیات, ارزشمندی زندگی, عشق, عشق الهی, عشق مجازی, عشق میانه, عین القضات همدانی},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.29.73},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1344-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1344-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Mazaheri, abolreza and hoseini, mohammadrez},  
title = {Research on the thoughts of Rumi and Ibn Arabi and analysis of their views on the levels of Yusuf (AS) (Relying on Fusus al-Hikam and the works of Rumi)}, 
abstract ={  The present study expresses the common views of Rumi and Ibn Arabi on the levels of Prophet Yusuf (AS) in the field of Islamic mysticism. Ibn Arabi and Rumi have many common views and thoughts about this divine prophet, and the reason for this is their common intellectual foundations, especially the Holy Quran, as the main source and source of knowledge, and then Islamic hadiths and teachings and statements of previous mystics. Therefore, both mystics have provided comprehensive definitions regarding the position of Yusuf in the system of creation. In this article, with a descriptive-analytical method, expressing the basics of Rumi and Ibn Arabi's thoughts about the hierarchy and existence of Yusuf, with similar allegories by him with two axes: a: the world of example, dream and its relationship with Yusuf, b: light, beauty and We have studied the beauty of Yusuf (AS) according to Ibn Arabi and Rumi, and after explaining and applying common and different concepts and components, we have achieved the same results.},  
Keywords = {Rumi, Ibn Arabi, Yusuf levels, comparative study, common views.},
volume = {15},
Number = {1}, 
pages = {105-126}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {تحقیق در اندیشه‌های مولوی و ابن‌عربی و تحلیل نظرگاه آن‌ها در باب مراتب یوسف(ع) (با تکیه بر فصوص‌الحکم و آثار منظوم مولوی)},
abstract_fa ={پژوهش حاضر به بیان دیدگاه‌های مشترک مولوی و ابن عربی در باب مراتب حضرت یوسف (ع) در حوزۀ  عرفان اسلامی می‌پردازد. ابن‌عربی و مولوی، دیدگاه‌ها و اندیشه‌های مشترک فراوانی در باب این پیامبر الهی دارند و دلیل این موضوع، بن‌مایه‌های فکری مشترک آن‌ها به‌خصوص قرآن مجید، به‌عنوان سرچشمه و منبع اصلی معرفت و سپس احادیث و معارف اسلامی و تقریرات و تعلیمات عرفای سلف بوده است. بنابراین هر دو عارف به تعاریفی جامع در رابطه با جایگاه یوسف در نظام آفرینش پرداخته‌اند. در این نوشتار با روشی توصیفی_تحلیلی به بیان مبانی اندیشه‌های مولوی و ابن عربی در باب مراتب و جایگاه وجودی یوسف، با تمثیلات همانندی از سوی ایشان با دو محورِ، الف: عالم مثال، رؤیا و ارتباط آن با یوسف، ب: نور، جمال و زیبایی یوسف(ع) ازنظر ابن عربی و مولوی، پرداخته‌ایم و پس از تشریح و تطبیقِ مفاهیم و مؤلفه‌های مشترک و متفاوت، به نتایج یکسانی دست یازیده‌ایم. },
keywords_fa = {مولوی, ابن‌عربی, مراتب یوسف, بررسی تطبیقی, دیدگاه‌های مشترک},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.29.105},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1362-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1362-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {hanifi, meysam and meghdadian, adel},  
title = {Anti-Sharia symbols in the field of music in mystical literature}, 
abstract ={Cheerfulness (Tarb), Sama dance and music and their accessories are among the symbols and metaphors in mystical literature that their appearance is in contradiction with Islamic rules (Sharia). Historical accounts indicate that the monastic ceremony was accompanied by music and singing among a group of Sufis. But the general Sufis had a symbolic and metaphorical view when they spoke of music and their instruments and accessories such as hearing and musical instruments. With the approach of descriptive literature and based on library sources, this article examines the symbolic aspect of music and its accessories in mystical literature, and in It seeks to prove the hypothesis that in most of these symbols and metaphors, "mutarb" means God, and "pir", "murshid" and "tarb" mean "divine grace" and sometimes it means any order that makes the seeker to God ecstatic. Musical instruments can also be a symbol of the seekers of God. For example, the reed is a symbol of evacuation, and instruments such as the harp and the lute are a symbol of sorrow, and in contrast, the daf and serena are a symbol of the status of ecstasy, asceticism, and intoxication of the seeker.},  
Keywords = {Mysticism ؛ music ؛ instrument},
volume = {15},
Number = {1}, 
pages = {127-149}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {نمادهای شریعت ستیز حوزه ی موسیقی در ادبیات عرفانی},
abstract_fa ={طرب، سماع و موسیقی و ملازمات آنها از نمادها و استعاره‌های موجود در ادبیات عرفانی هستند که ظاهر آنها با احکام اسلامی (شریعت) در تضاد است. گزارشهای تاریخی حاکی از آن است که مراسم خانقاهی همراه با موسیقی و آوازخوانی در میان فرقی از صوفیان بوده است. امّا عموم صوفیان، آنگاه که از موسیقی و طرب و ملازمات آن‌ها مثل سماع و آلات موسیقی سخن می‌گفتند، نگاهی نمادین و استعاره‌محور داشته‌اند. این مقاله با رویکرد ادبیات توصیفی و بر اساس منابع کتابخانه‌ای، با بررسی وجه نمادین موسیقی و لوازم آن در ادبیات عرفانی، معنای حقیقی مورد نظر صوفیان از استعاره-های متناقض‌نمای با شریعت در حوزه موسیقی را واکاوی می‌نماید و در صدد اثبات این فرضیه است که در اغلب این نمادها و استعاره‌ها، مطرب در معنای خدا است و پیر و مرشد و طرب در معنای فیض الهی و گاه به معنای هر دستوری است که سالک الی الله را به وجد برساند. همچنین سازهای موسیقی می-توانند نمادی از مراتب سالکان الی الله باشند. مثلا نی نماد تخلیه است و سازهایی مثل چنگ و رباب نماد حزن و در مقابل، دف و سرنا نماد مقام وجد و تواجد و سماع و سکر سالک به اقتضای وصل است.},
keywords_fa = {عرفان ؛ موسیقی ؛ ساز},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.29.127},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1304-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1304-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {darabi, kokab and hosseinishahroodi, mortez},  
title = {The relationship between monotheism and resurrection from Mulla Sadra\'s point of view}, 
abstract ={Monotheism and resurrection and the relationship between them are among the topics that Mulla Sadra has paid much attention to. Understanding Sadrachr('39')s monotheism without considering Mulla Sadrachr('39')s resurrection is a difficult matter. It will have previous wisdoms. Just as Mulla Sadra states the purpose of creation, that is, the descent from unity to plurality, the emergence of monotheism, so the purpose of the resurrection, that is, the ascent of multiplicity to unity, states the emergence and elaboration of monotheism. It should be noted that there is no primary monotheism and no secondary monotheism, because monotheism is a fixed thing, and only human science and knowledge are changing, and beings will eventually be described as non-existent, as they are in the beginning, only Eventually they will come to realize that their true identity is the same as being the same as being the same as being poor. All beings, from the intellects to the lower worlds, because they have nature, have a resurrection, and the origin of every thing is its specific end and resurrection. In other words, monotheism is one of the necessities of the existence of beings, but also the very existence and the very nature of them, which ultimately all return to the same monotheistic nature.},  
Keywords = {Monotheism, resurrection, creation, emergence, elaboration, Mulla Sadra},
volume = {15},
Number = {1}, 
pages = {151-172}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {نسبت توحید با معاد از دیدگاه ملاصدرا},
abstract_fa ={توحید و معاد و نسبت میان آن­ها از مباحثی است که ملاصدرا بسیار به آن­ها توجه داشته است. شناخت توحید صدرایی بدون توجه به معاد ملاصدرا امر مشکلی است بی­تردید  بر اساس مبانی ملاصدرا مانند اصالت وجود، وحدت شخصی وجود، تفسیر علیت به تجلی، بساطت وجود و مساوقت وجود با کمالات، توحید و نسبت آن با معاد تفاوت­های اساسی با حکمت­های پیشین خواهد داشت. ملاصدرا همان­طور که هدف از آفرینش یعنی نزول از وحدت به کثرت را ظهور توحید می­داند، هدف معاد یعنی صعود کثرت به وحدت را نیز، ظهور و تفصیل توحید بیان می­کند. باید توجه داشت توحید اولی و توحید ثانوی وجود ندارد چرا که توحید امر ثابتی است و تنها علم و معرفت انسان در حال تغییر می­باشد و موجودات در نهایت نیز موصوف به عدم فی­ذاته خواهند شد چنان­که در ابتدا چنین هستند، فقط در نهایت به این امر معرفت پیدا خواهند کرد که هویت حقیقی­شان همان عین الربط و عین­الفقر بودن است. همه موجودات از عقول تا اسفل السافلین چون فطرت دارند، معاد دارند و مبدأ هر شیء بعینه غایت و معاد آن هست. به عبارت دیگر توحید از لوازم وجود موجودات بلکه عین وجود و عین فطرت آن­هاست که نهایتاً همه به همان فطرت توحیدی برمی­گردند.},
keywords_fa = {توحید, معاد, آفرینش, ظهور, تفصیل, ملاصدرا},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.29.151},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1352-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1352-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Refahi, Bahare and Safayi, Ali},  
title = {Analysis of the issue of religious differences in the perspective of Ibn Arabi and Rumi based on the intertextual approach}, 
abstract ={The main purpose of this study is to compare the beliefs of Ibn Arabi and Rumi on the issue of religious differences according to Chapter 66 of the book of the conquests of Mecca by Ibn Arabi entitled " In the knowledge of the secret of the law, outwardly and inwardly, and in the knowledge of the divine name which created the law " and the story "The king of the Jews who killed the Christians is clear" was based on the intertextual approach. Intertextuality can exist not only in the structure and plot of stories but also in the thought and content of texts. The Abrahamic religions (Judaism, Christianity, and Islam) have Semitic roots; they have been mixed together throughout history. Ibn Arabi and Rumi are also contemporaries of each other and the possibility of Rumi being influenced by Ibn Arabi is worth considering, therefore, the existence of intertextuality in these texts is possible at the level of thought and content. In order to achieve this, the narration of Ibn Arabi to explain the issue of differences of religions was compared with the narration of Rumi to express the same theme. This research can be said that Ibn Arabi and Rumi are of the same opinion on the issue of religious differences. Both believe that religions are in principle and do not differ, and if one is seen in religions, it is only in form and appearance. They consider the differences of religions and divisions among the ummah as the result of the oppression of the utilitarians.},  
Keywords = {Intertextuality, Religious differences, Ibn Arabi, Rumi, Conquests of Mecca, Masnavi},
volume = {15},
Number = {1}, 
pages = {173-196}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {تحلیل مسألۀ اختلاف ادیان در منظر إبن‌عربی و مولوی براساس رویکرد بینامتنیت},
abstract_fa ={هدف اصلی در این پژوهش مقایسۀ عقیدۀ إبن‌عربی و مولوی دربارۀ مسألۀ اختلاف ادیان باتوجه به فصل 66 کتاب فتوحات مکیه إبن‌عربی با عنوان «در معرفت سرّ شریعت، ظاهراً و باطناً، و در معرفت آن اسم الهی که شریعت را به وجود آورده‌است» و داستان «آن پادشاه جهود که نصرانیان را می‌کشت» براساس رویکرد بینامتنیت بوده‌است. بینامتنیت نه تنها در ساختار و پیرنگ داستان‌ها بلکه در اندیشه و محتوای متون نیز می‌تواند وجود داشته باشد. ادیان ابراهیمی (یهودیت، مسیحیت و اسلام) ریشه‌ای سامی دارند؛ در طول تاریخ نیز با یکدیگر امتزاج داشته‌اند. إبن‌عربی و مولوی نیز معاصر یکدیگرند و احتمال تأثیرپذیری مولوی از إبن‌عربی قابل تأمل است، بنابراین وجود رابطۀ بینامتنیت در این متون، در سطح اندیشه و محتوا امکان‌پذیر است. برای نیل به این منظور روایت إبن‌عربی برای تبیین مسألۀ اختلاف ادیان با روایت مولوی برای بیان همین مضمون مقایسه شد. براساس این پژوهش می‌توان گفت إبن‌عربی و مولوی در مسألۀ اختلاف ادیان با هم، هم‌عقیده هستند. هر دو معتقدند ادیان در اصل و اساس یکی هستند و اختلافی ندارند و اگر اختلافی در ادیان به چشم می‌خورد تنها در صورت و ظاهر امر است. آن‌ها اختلاف ادیان و تفرقه‌افکنی در میان امّت را نتیجۀ ظلم افراد منفعت‌طلب می‌دانند.},
keywords_fa = {بینامتنیت, اختلاف ادیان, إبن‌عربی, مولوی, فتوحات مکیه, مثنوی},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.29.173},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1393-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1393-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {toobaie, fatemeh and nayeri, mohammad yusef},  
title = {Abu Abdullah Mohammad Ibn Khafif ,the link between the Iraqi school of mysticism  and the Shiraz school of mysticism}, 
abstract ={Abu Abdullah Mohammad Ibn Khafif is one of the effective Sufis of Shiraz on the path of Sufism. Although his name is widely heard in biography books, but his mystical attitude has not been properly studied and recognized. This misunderstanding is caused his worldview as a reflection of the Iraqi school, especially Junaid and consider him an ambassador for the transmission of Iraqi mystical ideas to Fars. In this research, it was clarified that in Sheikh Kabir's thoughts could be seen traces of teachings of Iraqi Sufis but some of his definitions, opinions, and decisions were inconsistent with the mystical view of the Baghdad school that determined his true stand point. These points of separation from Baghdad school are: accepting the worldview of Hallaj and Rouim, accepting Sama, preferring poverty to riches and preferring working to begging, rejecting God's observation and arrogance with Him, and finally accepting divine love. If we accept that Ibn Khafif's worldview is not a reflection of the Baghdad school of mysticism, we would accept these keywords in his view as beginning of Shiraz school of mysticism: "Moderation in attitude and personality", "preparation for the entry of love" and "making text interpretable". In fact, the importance of Sheikh Kabir is making connection between the Sufis of the classical period of Baghdad and the late Sufis of the Shiraz school. Ibn Khafif can be considered as the link between the Iraqi school and the Shiraz school.},  
Keywords = {Abu Abdullah Muhammad Ibn Khafif, Junaid Baghdadi, The Connection Circle, Baghdad School of Sufism, Shiraz School of Sufism.},
volume = {15},
Number = {1}, 
pages = {197-226}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {شیخ کبیر، ابوعبدالله محمدبن خفیف؛ حلقه ی اتصال مکتب عرفان عراق به مکتب عرفان شیراز},
abstract_fa ={ابوعبدالله محمّدبن­ خفیف یکی از مشایخ جریان­سازِ شهر شیراز در مسیر تحول تصوف است. اگرچه نام وی در کتب تراجم بسیار شنیده شده، اما نگرش عرفانی او به درستی بررسی و شناخته نشده است و همین امر سبب شده تا جهان­ بینی وی را انعکاسی از مکتب عراق و به خصوص جنید تصور کنند و او را سفیری برای انتقال اندیشه­ های عرفانی عراق به فارس بدانند. در این پژوهش با تفحص و غور در آراء شیخ کبیر روشن گردید که هرچند ردپای تعالیم مشایخ عراق در جهانِ اندیشگانی وی دیده می­شود اما تعاریف، نظرات و تصمیماتی ناهماهنگ با نگرش عرفانی مکتب بغداد هستند که خط مشی حقیقی او را مشخص می­کنند. این نقاط انفکاک عبارتند از: پذیرش جهان­ بینی حلاج و رویم، مباح دانستن سماع، ترجیج دادن فقر بر غنا و کسب بر توکل و سوال، رد مشاهده ­ی خداوند و گستاخی با او و در نهایت پذیرش عشق الهی.  اگر بپذیریم که جهان­ بینی ابن­ خفیف زیرمجموعه­ ی مکتب عرفان بغداد قرار نمی­گیرد، «اعتدال در نگرش و منش»، «تمهیدگری برای ورود عشق » و «وسعت میدان تأویل»، کلید واژه ­هایی در نگرش شیخ کبیر هستند که آغاز مکتب عرفان شیراز را نوید می­ دهند. در واقع اهمیت شیخ کبیر در پیوندی است که میان صوفیان دوره­ ی کلاسیک عرفان بغداد و صوفیان متاخر مکتب عرفان شیراز برقرار می­کند. ابن­ خفیف را می­توان حلقه­ ی اتصال مکتب عرفان عراق به مکتب عرفان شیراز دانست.  },
keywords_fa = {ابوعبدالله محمدبن خفیف, جنید بغدادی, حلقه ی اتصال, مکتب عرفان بغداد, مکتب عرفان شیراز},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.29.197},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1404-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1404-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {abasi, moham},  
title = {"The status of fixed lords in transcendent wisdom, to answer the problem of algebra"}, 
abstract ={Man finds will and authority in present knowledge. But if it wants to offer a philosophical analysis of the will and answer the doubts about it, it faces important challenges. One of these challenges is the "involuntaryness of the will." In this article, an attempt has been made to provide a new account of Mulla Sadra's response to the above-mentioned's case, referring to the mystical principles accepted by Mulla Sadra. According to this approach, the innate will of man is one of the human supplies and requirements of man. In mystical terms, the will is one of the talents of the fixed human being, and since the talents of the fixed lords are subordinate to the fixed fixed objects, the will, as one of the fixed fixed talents of man, is also the unconscious thing. This is the same thing that Mulla Sadra has mentioned with the interpretation of "distressed in voluntary compulsion". The meaning is that the will is a hidden thing and is considered as human nature, so the question of the origin of this will is basically a mysterious question, because the necessities of the essence are non-intuitive and subject to the realization of the essence itself. Being unaware of forgery.},  
Keywords = {Fixed lords, algebra, transcendent wisdom, will},
volume = {15},
Number = {1}, 
pages = {227-245}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {«منزلت اعیان ثابته در حکمت متعالیه، برای پاسخ به عویصه جبر»},
abstract_fa ={انسان به علم حضوری، اراده و اختیار را در خود می یابد. اما اگر بخواهد تحلیل فلسفی از اراده ارئه دهد و شبهات پیرامون آن را پاسخگو باشد، با چالش های مهمی مواجه می شود. یکی از این چالش ها «غیر ارادی بودن اراده است». در این مقاله تلاش شده است تا با اشاره به مبانی عرفانیِ مورد پذیرش ملاصدرا، تقریری جدیدی از پاسخ ملاصدرا به عویصه مذکور ارائه گردد. بر اساس این رویکرد، اراده ذاتی انسان از لوازم و اقتضائاتِ انسانیِ انسان به حساب می آید. به تعبیر عرفانی، اراده یکی از استعدادهای عین ثابت انسانی است و از آن جایی که استعدادات اعیان ثابته، تابع اعیان ثابته غیر مجعول هستند، بنابراین اراده نیز به عنوان یکی از استعدادات عین ثابت انسان، امری غیر مجعول است. این همان مطلبی است که ملاصدرا با تعبیر « مضطر فی اختیاره مجبور فی إرادته » از آن یاد کرده است. مقصود آن است که اراده امری مکوّن و از ذاتیات انسان به شمار می رود، لذا سوال از منشأ این اراده، از اساس سوالی رهزن است، چرا که لوازم ذات غیر مجعول و تابع تحققِ خود ذات هستند و مرکب بودن مجعول  نباید ما را از بسیط بودن جعل غافل کند.},
keywords_fa = {اعیان ثابته, جبر, حکمت متعالیه, اراده},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.29.227},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1401-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1401-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Ghanavi, Amir},  
title = {The Path of Excellence in Ibn-Arabi\'s "Mawaqat al-Nujum. "}, 
abstract ={Ibn Arabi should be counted among the thinkers who have influenced centuries of research with their reflections, and for this reason Sheikh Akbar Irfan is a fitting title for him. This article seeks to outline the path that Mohi-Aldini's mysticism considers necessary for spiritual excellence; A path that starts from a natural life and reaches a mystical end by passing through houses; The path that is the main focus of practical mysticism and the fruit of Ibn Arabi's theoretical mysticism. Delineating the path is the central goal of this article, and to achieve it, one must analyze the levels and levels that cannot be avoided; The three levels of the success of care, the knowledge of guidance and the practice of the province, which, despite the three levels of Islam, faith and charity at each level, lead to the nine stages of conduct. The nine houses are the result of placing the foundations of Muhyiddin's mysticism in the form of narration of Gabriel's questions to the Holy Prophet (PBUH). This research had to adopt a special method in its searches; Because Ibn Arabi's data in writings such as the times of the stars are incomplete and ambiguous, and to complete and explain it, one must explore the wide range of his writings, take advantage of the writings of his students, and by providing this Everyone reached the road map that he has placed in front of the seekers. This discussion has tried to show the weaknesses and strengths of Ibn Arabi's plan to the best of its ability. A project that relies on a narrative that has not been properly analyzed and does not imply the author's claim. Several propositions of the plan lack any analytical basis. The concepts of Islam, faith and charity have not been defined on the basis of reliable sources and have resulted in drawing an indefensible structure.},  
Keywords = {Kindness, the stages of conduct, the times of the stars, path of excellence, Ibn Arabi,},
volume = {15},
Number = {1}, 
pages = {247-274}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {مسیر تعالی در مواقع النجوم ابن عربی},
abstract_fa ={ابن­عربی را باید در زمره اندیشمندانی به شمار آورد که قرن­های حوزه­ای از تحقیق را تحت تأثیر تأملات خویش قرار داده­اند و به این جهت شیخ اکبر عرفان لقبی برازنده برای او است. این نوشتار در پی ترسیم مسیری است که عرفان محی­الدینی برای تعالی معنوی ضرور می­شمارد؛ مسیری که از زندگانی طبیعی آغاز شده و با عبور از منازلی به غایتی عارفانه واصل می­شود؛ مسیری که محور اصلی عرفان عملی است و میوه­ی عرفان نظری ابن­عربی. ترسیم مسیر سلوک هدف محوری این مقاله است که برای وصول به آن باید به تحلیل سطوح و مراتبی پرداخت که در عبور از آن گریزی نیست؛ سطح­های سه­گانه­ی توفیق عنایت، علم هدایت و عمل ولایت که با وجود مراتب سه­گانه اسلام، ایمان و احسان در هر سطح، مراحل سلوک را به نه منزل‌ می‌رساند. منازل نه­گانه حاصل قرار گرفتن مبانی عرفان محی­الدینی است در قالب روایت پرسش­های جبرئیل از رسول اکرم (ص). این تحقیق ناچار از اتخاذ روشی ویژه در جستجوهای خویش داشته است؛ زیرا داده­های ابن­عربی در نوشته­هایی مانند مواقع النجوم ناقص و غامض­اند و برای تکمیل و توضیح آن باید در گستره­ی وسیع نوشته­های او کاوش کرد، از نوشته­های شاگردانش بهره گرفت و با فراهم آوردن این همه به نقشه­ی راهی رسید که او در برابر سالکان قرار داده است. این بحث کوشیده است تا در حد بضاعت خویش، ضعف‌وقوت‌های طرح ابن‌عربی را نشان دهد؛ طرحی که روایتی تکیه دارد که به درستی تحلیل نشده و دلالتی بر مدعا مؤلف ندارد. گزاره­های متعددی از طرح فاقد هر گونه پایه­ی تحلیلی است. مفاهیم اسلام، ایمان و احسان بر پایه منابع معتبری تعریف نشده و به ترسیم ساختاری غیر قابل دفاع منتج گردیده­اند.  },
keywords_fa = {احسان؛ مراحل سلوک؛ مواقع النجوم؛ مسیر تعالی؛ ابن‌عربی؛},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.29.247},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1480-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1480-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Maleki, Aylar},  
title = {Analysis and comparison of the theory of "revival" in Rumi\'s mystical thought and Jung\'s analytical Psychology}, 
abstract ={Revival in the thought of Rumi and Jung refers to an inner journey Which starts from the lower dimensions of man and causes his spiritual development. The end of this journey takes place in unknown horizons, which in the mysticism of Rumi is perishing in monotheism And in Jung's views achieve "unity", "personality integrity" and "individuality". The inner journey of the seeker or hero is accompanied by an inner struggle to lead to a new birth. In this journey, the person dies of his (her(own oppression in order to be reborn in a transcendent and superior realm. In Rumi's mysticism, death is voluntary, and in Jung's views, the inner hero is killed in a battle of his (her( choice And then both are revived. According to Rumi, this divine path is followed by love, austerity, worship and also by pulls from God. Jung also believes in an inner desire to achieve such a transformation، But the tensions originate from the depths of the individual's own subconscious, and at the same time are sacred.},  
Keywords = {Analysis and comparison of the theory of ",revival", in Rumi's mystical thought and Jung's analytical Psychology},
volume = {15},
Number = {1}, 
pages = {275-297}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {تحلیل و مقایسه نظریه «تجدید حیات» در اندیشه عرفانی مولوی و روان شناسی تحلیلی یونگ},
abstract_fa ={تجدید حیات در آرای مولوی و یونگ اشاره به سیری درونی دارد که از وجه نازل انسان آغاز شده و به پرورش روحی او می انجامد. غایت این سیر در افق­های ناشناخته­ای رقم می­خورَد­ که در عرفان مولوی فنای در توحید است و در آرای یونگ نیل به «تمامیت شخصیت» و «فردیت یافتن». سفر سالک با ستیزی درونی توام است تا زایشی نو را رقم بزند. در این سفر، فرد از خود ظلمانی­اش می میرد تا در ساحتی برتر ولادت یابد. در عرفان مولوی سخن از مرگ اختیاری است و در آرای یونگ نیز قهرمان درون، در ستیزی انتخابی، کشته می شود و سپس هر دو تجدید حیات می­یابند. در اندیشه مولوی این مسیر با عشق، ریاضت، عبادت و کشش­های آن سَری پیموده می­شود. یونگ نیز معتقد به کشش ذاتی و درونی برای نیل به چنین تحولی است اما کشش­ها از اعماق ناخودآگاه فرد نشأت می گیرند و البته قدسیّت دارند. هدف پژوهش حاضر این است که با تطبیق دو اندیشه از دو نحله متفاوت، اهمیت تجدید حیات روحی را برجسته سازد لذا به شیوه توصیفی- تحلیلی در صدد نیل به این هدف تالیف شده و روشن گردید که نو زایی روحی، اگرچه دشوار اما مطلوب و مقصود انسان است.},
keywords_fa = {تجدید حیات, سفر درونی, تکامل, مولوی, یونگ},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.29.275},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1358-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1358-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {}, 
abstract ={},  
Keywords = {},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {},
abstract_fa ={},
keywords_fa = {},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1683-en.html},  
eprint = {},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Aram, Alireza and Mirfatemi@ut.ac.ir, Atefeh},  
title = {Justic and Care in Risala Qushayriyya; a Chalenge from Descartes\'s Provisional Ethics}, 
abstract ={By focusing on the emotional side of the theory of care, one can reread texts from ancient works and recognize similarities in the direction of restoring moral relationships. This recognition can be expanded, especially by referring to the mystical tradition of Iran and documenting its reference texts. The present article interprets the theme of justice in close connection with "ethical care of self and others" considering the Treatise of Qushayri (Risala Qushayriyya). After establishing the position of care-oriented justice in Qashiri's text, attention is paid to its moral-normative efficiency for today's world. This critical review, which continued the initial discussion of the research in a descriptive and analytical way, was organized by referring to Descartes' provisional ethics; Because this philosopher's reading of ethics lays the groundwork for coexistence in a state of intellectual conflict. Acknowledging that Descartes' manner provides an up-to-date condition for moral care connected to justice, the capacity of Qashyri's mystical approach to fulfill a similar purpose can be recognized.  },  
Keywords = {ethics of care, justice, methodic doubt, provisional ethics, Risala Qushayriyya},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {1-23}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {عدالت و مراقبت در رساله قشیریه؛ ملاحظاتی از منظر اخلاق موقت دکارت},
abstract_fa ={با تمرکز بر وجه عاطفی نظریه‌ی مراقبت می‌توان متونی از آثار کهن را بازخوانی کرد و مشابهت‌هایی را در جهت ترمیم روابط اخلاقی بازشناخت. این بازشناسی، به ویژه با رجوع به سنت عرفانی ایران و مستند به متون مرجع آن قابل گسترش است. مقاله‌ی حاضر با ملاحظه‌ی رساله قشیریه مضمون عدالت را در پیوندی نزدیک با «مراقبت اخلاقی از خود و دیگری» تفسیر می‌کند. از پی تثبیت جایگاه عدالتِ مراقبت‌محور در متن قشیری، به کارآمدی اخلاقی- هنجاری آن برای جهان امروز توجه می‌شود. این بررسی نقادانه، که در ادامه‌ی بحث آغازینِ تحقیقْ به روش توصیفی و تحلیلی به پیش رفته، با ارجاع به اخلاق موقت دکارت سامان یافته؛ چرا که خوانش این فیلسوف از اخلاقْ زمینه‌سازِ همزیستی در وضعیتِ منازعه‌ی فکری است. با تصدیق این‌که مشربِ موقت دکارت شرایطی روزآمد را برای مراقبت اخلاقی متصل به عدالت مهیا می‌سازد، ظرفیت رویکرد عرفانی قشیری در تحقق منظوری مشابه قابل بازشناسی است.  },
keywords_fa = {اخلاق مراقبت, اخلاق موقت, رساله قشیریه, شک دستوری, عدالت},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.1},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1482-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1482-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {parvizi, elham and ardestani, zahrasadat},  
title = {An analysis study of the architecture of Sheikh Safi al-Din Ardabili and the archetypes}, 
abstract ={Although this collection was made by Sheikh Safi al-Din Ardabili in different periods; But it is stated in historical books that the design of this collection in the dream was inspired by Sadr al-Din Musa, the sheikh's son, to the architect of the building. According to the prevailing beliefs in the patriarchal and Safavid historical period, this collection can be considered as an unconscious manifestation of Sufism. On the other hand, in Jung Kohan analytical psychology, the model of "individuality process" has been proposed, which is related to spiritual questions such as the meaning of life and the purpose of existence. This archetype can be compared with mystical behavior in the school of Islam. The purpose of this article is to answer the question whether by examining the archetype of individuality, it is possible to understand the concept and how to find its objectivity in this collection? In this article, the historical perception approach has been used in the method of historical interpretation. And we will try to examine the quality and relationship between these signs and the archetypes in this field. As a result, the physical structure of this complex is based on the levels of mysticism as well as the four stages of the archetype of individuality, and at the end of this set, the physical signs indicate the emergence of the complete archetype of individuality. It can be said that as with the conscious and unconscious adaptation (circle and cycle), Mandela's physical sign is formed. In architecture, the circle is the symbol of the original unity and the sky, and in the center of everything, they come together in coexistence. The number seven, which is the basis of mysticism, is also the organizer of the architectural movement spaces of this complex.},  
Keywords = {Sheikh Safi al-Din Ardabili, Archetype, Jung, Mysticism, The Process of Individuality.},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {25-45}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {مطالعه تحلیلی معماری مجموعه شیخ صفی الدین اردبیلی و کهن الگوها},
abstract_fa ={گرچه این مجموعه شیخ صفی الدین اردبیلی در دوره‌های مختلفی ساخته شده‌؛ اما در کتب تاریخی آمده، که طرح این مجموعه در رویا، از سوی صدرالدین موسی – فرزند شیخ -به معمار بنا، الهام شده‌است. با توجه به اعتقادات حاکم در دوره تاریخی ایلخانی و صفوی، می‌توان این مجموعه را تجلی ناخودآگاه تصوف دانست. از طرفی، در روانشناسی تحلیلی یونگ کهن الگوی«فرایند فردیت» مطرح شده‌است، که مرتبط با پرسش‌های معنوی از جمله معنای زندگی و هدف هستی است. که این کهن الگو را می‌توان با سلوک عرفانی در مکتب اسلام تطبیق و مقایسه نمود. هدف این مقاله پاسخگویی به این پرسش است که آیا با بررسی کهن‌الگوی فردیت می‌توان به درک مفهوم و نحوه عینیت یافتن آن در این مجموعه رسید؟ در این مقاله به روش تفسیری تاریخی، از رویکرد  ادراک نشانه‌ها نیز استفاده شده‌است. و سعی خواهد شد تا کیفیت و ارتباط بین این نشانه‌ها و کهن الگوهای مطرح در این زمینه بررسی گردد. نتیجه آن که، ساختار کالبدی این مجموعه بر اساس مراتب عرفان و همچنین مراحل چهارگانهکهن‌الگوی فردیت شکل گرفته، و در پایان این مجموعه نشانه‌های کالبدی نشان‌دهنده به ظهور رسیدن کهن‌الگوی کامل فردیت هستند. می‌توان گفت همانگونه که با سازگاری خودآگاه و ناخودآگاه (دایره و چرخه) نشانه کالبدی ماندلا شکل می‌گیرد. در معماری نیز دایره، علامت وحدت اصیل و آسمان می‌باشد و در مرکز همه چیز با همزیستی به وحدت می‌رسند. عدد هفت نیز که مراحل عرفان بر این اساس می‌باشد نیز سازمان‌دهنده فضاهای حرکتی معماری این مجموعه است.},
keywords_fa = {شیخ صفی الدین اردبیلی, کهن الگو, یونگ, عرفان, فرایند فردیت.},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.25},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1416-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1416-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Jorak, Mahnoosh and MostafidKariq, Zahra and Abbasi, Habibollah},  
title = {Continuation of the views of pre-Socratics and Plato on the foundations of theoretical and practical mysticism}, 
abstract ={: Review From a phenomenological point of view, the patterns of discourse of practical and theoretical wisdom of Muslim mystics are related to the relations between the thoughts and opinions of believing mystics to other revelatory religions, including Christianity. Middle. The patterns of this discourse are in line with the principles of the Pythagorean-Socratic-Platonic philosophy  },  
Keywords = {Platonic,},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {47-71}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {امتداد آرای پیشاسقراطیان و افلاطون در مبانی عرفان نظری و عملی},
abstract_fa ={چکیده : درنگاه پدیدارشناسانه به الگوهایِ گفتمان حکمت عملی و نظریِ عرفای مسلمان، با ربط و نسبت هایی میان اندیشه  و آرای عرفای باورمند به سایر ادیان وحیانی از جمله مسیحیت مواجهیم که این ربط و نسبت ها به نوبه خود ، منشعب از اندیشه های معرفت شناسانه افلاطون گرایان سده های میانه است. الگوهای گفتمان مذکور ، با مبانی فلسفه« فیثاغوری - سقراطی – افلاطونی»، انطباق و هم بستگی نشان می دهند.},
keywords_fa = {افلاطون , عرفان,  ادیان},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.47},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1477-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1477-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Hosseinpour, Gholamrez},  
title = {Explanation of the Meaning of Mystical Taste Based on the Definitions of Imam Khomeini}, 
abstract ={It is possible to divide Imam Khomeini's definitions of mystical taste into three general headings: epistemological, existential, and cosmological definitions, and consider each heading as having characteristics But it is not possible to find a common component or components in all the meanings and words of Imam Khomeini about mystical taste. Therefore, the best means of explaining and formulating mystical taste is the idea of Wittgenstein family resemblance. The concept of family resemblance is explained in the first place by reference to the concept of game. Wittgenstein argues that just as there is nothing unique in games that is common to all of them, there is nothing unique in the various uses of language that is common to all, but, just like in games, there is a system of overlap and similarities. The epistemological, ontological, and cosmological aspects of mystical taste overlap, and no common component or components are found in all of their characteristics, and these three mystical aspects are placed in a family resemblance. In fact, there is no common component or components in all the features of the concept of mystical taste, but there is a system of overlapping similarities; That is, there is a complex network of similarities that, when overlapped, maintains the coherence of the similarities.},  
Keywords = {Mystical Taste, Family Resemblance, Imam Khomeini, Wittgenstein.},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {73-90}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {تبیین معنای ذوق عرفانی براساس تعاریف امام خمینی},
abstract_fa ={شاید بتوان تعاریف مورد نظر امام خمینی در باب ذوق عرفانی را به سه عنوان کلی تعاریفِ معرفت‌شناختی، وجودشناختی و جهان‌شناختی تقسیم کرد و هر عنوانی را دارای ویژگی‌هایی دانست اما نمی‌توان مؤلفه یا مؤلفه‌های مشترکی را در همه معانی و الفاظ مورد نظر امام خمینی در باب ذوق عرفانی یافت. لذا بهترین وسیله برای تبیین و صورت‌بندی ذوق عرفانی، ایده شباهت خانودگی ویتگنشتاین است. مفهوم شباهت خانوادگی در وهله اول با اشاره به مفهوم بازی ایضاح می‌شود. ویتگنشتاین معتقد است همان‌طور که هیچ چیز منحصربه‌فردی در بازی‌ها وجود ندارد که در همه آن‌ها مشترک باشد، هیچ چیز منحصربه‌فردی در کاربردهای مختلف زبان نیز وجود ندارد که در همه آن‌ها مشترک باشد بلکه، درست مانند بازی‌ها، نظامی از همپوشانی و تداخل شباهت‌ها وجود دارد. صبغه‌های معرفت‌شناختی، وجودشناختی و جهان‌شناختیِ ذوق عرفانی نیز تداخل و هم‌پوشانی‌هایی با هم دارند و یک مؤلفه یا مؤلفه‌های مشترکی در همه ویژگی‌های آن‌ها یافت نمی‌شود و این سه صبغه عرفانی در یک شباهت خانوادگی با هم قرار می‌گیرند. در واقع مؤلفه یا مؤلفه‌های مشترکی در تمام ویژگی‌های مفهوم ذوق عرفانی وجود ندارد بلکه نظامی از همپوشانی و تداخل شباهت‌ها وجود دارد؛ یعنی شبکه‌ای پیچیده از شباهت‌ها وجود دارد که با همپوشانی آن‌ها، انسجام شباهت‌ها حفظ می‌شود.},
keywords_fa = {ذوق عرفانی, شباهت خانوادگی, امام خمینی, ویتگنشتاین.},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.73},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1533-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1533-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {khalaji, Mohamadesmaiel and najafi, araz and mafi, farz},  
title = {Dervish metal ax, mystical tools}, 
abstract ={Dervishes of Iran are considered Sufis in the Jirga, who use axes and hatchets in their religious rituals. The reasons for the use of this tool by Dervish are in an aura of ambiguity. Therefore, in this essay, in order to clarify the reasons and the type of operation of this weapon by Dervish, its existential philosophy from the pre- and post-Islamic periods has been discussed by citing documentary information. And by the library method and by the analytical-historical research method, the historical background of the emergence of metal tabrizin in the plateau of Iran has been evaluated first. And with reference to historical documents, the origin and place of the spiritual value of the ax in Dervish culture and belief have been investigated And we are looking to verify this hypothesis that it seems that the ax is a military and ritual tool that was used by the horsemen in the Sassanid era and then by the Sufis in the Islamic era. The result is that dervishes are among the ancient sects and the ax is a sign and evidence of the ancient relationship between dervishes and ancient Iranian rituals.  },  
Keywords = {battle ax, Eswaran, Sufis, Nasgachians, Dervishes.},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {91-111}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {تبرزین فلزی دراویش، اسباب عرفانی},
abstract_fa ={دراویش ایران درجرگه صوفیان به شمار می آیند که درسیر سلوک آیینی خود از تبر استفاده می کنند. دلایل استفاده از این ابزار از سوی دراویش درهاله ای از ابهام قرار دارد. لذا در این جستار به جهت روشن شدن دلایل و نوع کارکرد این سلاح از سوی دراویش، با استناد به اطلاعات اسنادی به فلسفه وجودی آن از دوره‌های پیش و بعد از اسلام پرداخته‌شده است و به شیوه کتابخانه‌ای و به روش پژوهش تحلیلی – تاریخی ابتدا پیشینه تاریخی ظهور تبرزین‌های فلزی در فلات ایران مورد ارزیابی قرارگرفته است و با استناد به مستندات تاریخی ریشه و جایگاه ارزش معنوی تبر در فرهنگ و باور دراویش بررسی‌شده است و به دنبال راستی آزمایی این فرضیه هستیم که به نظر می‌رسد که تبر ابزار نظامی و آیینی است که توسط اسواران در دوره ساسانی و سپس توسط صوفیان در دوره های اسلامی استفاده شده است. نتیجه اینکه دراویش صوفی در زمره فرقه‌های باستانی هستند و تبر نشانه و شاهدی بر ارتباط باستانی دراویش با آیین های ایران باستان است.  },
keywords_fa = {تبرزین, اسواران, صوفیان, نسقچیان, دراویش.},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.91},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1481-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1481-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {gholamrezai, javad and soltani, zeinab},  
title = {Rereading the need to know and the functions of the teacher of ethics in Seleucid education}, 
abstract ={The role of the teacher of ethics in the mystical and spiritual education of the seeker is an irreplaceable role in such a way that without a teacher and guide, it is difficult and impossible for the seeker to go through the ups and downs path and achieve mystical knowledge. In the meantime, in many cases, the seeker gets confused in the knowledge and functions of the teacher of ethics, therefore, the present research with the analytical-descriptive method, has tried to provide valid reasons for the necessity of the knowledge and functions of the teacher by analyzing religious and mystical sources. Provide ethics. Based on the findings and results of the research, it can be said that:  The intellectual reason of the scholar's reference to the ignorant and a number of Qur'anic and narrative evidences and the words and lives of the scholars strongly emphasize the necessity of using the teacher of ethics in religious and mystical education. In order to recognize the master, the methods have been stated, the most important of which is to ask the people of conduct, the permission of the master of conduct, and to identify important traits in him. Paying attention to the correct understanding of the teacher and his position minimizes the appearance of pretentious and mystical people; Also, one of the functions of an ethics teacher is to pay attention to students' spiritual perfections and monotheistic authorities, which is associated with the spiritual guidance and sometimes development of students.},  
Keywords = {Behavior, teacher, ethics, seeker, mysticism, upbringing.},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {113-131}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {بازخوانی لزوم شناخت و کارکردهای استاد اخلاق در تربیت سلوکی},
abstract_fa ={نقش استاد اخلاق در تربیت عرفانی و معنوی سالک نقشی بی‌بدیل است به گونه‌ای که بدون استاد و راهنما طی کردن مسیر پرفراز و نشیب سیر و سلوک و وصول به معرفت عرفانی برای سالک سخت و ناممکن می‌نماید. در این میان در بسیاری از موارد سالک در شناخت و کارکردهای استاد اخلاق دچار سردرگمی می‎گردد، ازاین‌رو  پژوهش پیش‎رو با روش تحلیلی- توصیفی، تلاش نموده تا با واکاوی منابع و مصادر دینی و عرفانی دلائل متقنی جهت ضرورت شناخت و کارکردهای استاد اخلاق ارائه کند. براساس یافته و نتایج پژوهش می‌توان چنین گفت: دلیل عقلی رجوع عالم به جاهل و تعدادی از ادله قرآنی و روایی و کلام و سیره علماء به اثبات و لزوم استفاده از استاد اخلاق در تربیت دینی و عرفانی تاکید فروان دارد. برای شناخت استاد، شیوه‎های بیان شده است که مهم‎ترین آنها پرسش از اهل سیر و سلوک، اجازه استاد سلوک و شناسایی خصلت‌های مهم در وی می‌باشد. توجه به شناخت صحیح از استاد و جایگاه او، زمینه ظهور افراد متظاهر و عارف‌نما را به حداقل می‌رساند؛ همچنین از جمله کارکردهای استاد اخلاق توجه دادن شاگردان به کمالات معنوی و مقامات توحیدی است که با هدایت معنوی و گاها تکوینی شاگردان همراه است.    },
keywords_fa = {سیر و سلوک, استاد, اخلاق, سالک, عرفان, تربیت.},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.113},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1484-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1484-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {ghasemi, hossein and ahmadamraji, roya and noroozi, khorshi},  
title = {A content analysis of selected mystical stories in Persian literature in the poems of mystic poets from the 8th to the 11th century.}, 
abstract ={Inexpressibility is one of the important characteristics of the symbolic language of mysticism, and the expression of intuitive secrets and mystical experiences in Persian literature has been done in various ways, especially through poetic poetic stories. Dealing with mystical stories after the 7th century - when mysticism was shaped and consolidated and passed its peak of brilliance and its theoretical foundations were formulated - is of particular importance. The purpose of the present research is to examine and analyze the selected content of mystical poems in the poetry of prominent mystic poets in the time domain of the 8th to 11th centuries of Hijri. The questions of the present research are: 1- Do mystical stories, in addition to having common features with ancient stories, have unique and specific features? 2- Were the poets of the eighth century until the beginning of the twelfth century, in creating mystical stories, merely imitators of the poets before them or were they innovative in this field? This research is of a qualitative type, which has been carried out with the analytical descriptive method, using the content analysis method and the use of library resources. The findings show that in this era, we are witnessing the popularization of mysticism and the entry of Ibn-Arabi's mysticism into the mysticism of Khorasan, and the mystic poets of this period did not turn them into mere imitators, but with a personal angle and perspective. In an innovative approach to mystical terms, they have expanded the scope of their definitions. In some cases, the stories originated from the intuitions and mystical experiences of the poet and were made and elaborated. In some few cases, the stories have weak arguments and are expressed in a vernacular manner. The use of mystical allegory, the style of the story within the story, and mystical symbols with the aim of popularizing mysticism are other characteristics of mystical stories written in this era. Also, in this period, in the works of some poets such as: Amir Khosrow, Jami, Sheikh Bahai, Vahshi and others, common and repetitive stories are rarely seen, and these poets often write the outcome of the story during the story. They did not express and leave the conclusions to the audience, but some other poets such as Sheikh Bahai and in some cases Imad Faqih have acted contrary to these poets.  },  
Keywords = {Tales, mysticism, Sufism, mystical stories, poetic narration.},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {133-155}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {بررسی محتوایی منتخب قصه‌های عرفانی منظوم در ادب فارسی در اشعار شاعران عارف قرن هشتم تا یازدهم},
abstract_fa ={بیان‌ناپذیری، از شاخصه‌های مهم زبان نمادین عرفان است و بیان اسرار شهودی و تجربیات عرفانی در ادبیات فارسی از طرق مختلف، به­ویژه از طریق قصه­های عرفانی منظوم صورت ­پذیرفته است. پرداختن به قصه­های عرفانی پس از قرن هفتم -که عرفان شکل و قوام یافته و اوج درخشش خود را پشت سر نهاده و مبانی نظری آن تدوین شده- اهمیت خاصی دارد. هدف پژوهش حاضر، بررسی و تحلیل محتوایی منتخب قصه­های منظوم عرفانی در شعر شعرای عارف­ و شاخص در قلمروی زمانی قرون هشتم تا یازدهم هجری است. سؤالات پژوهش حاضر عبارتند از: 1- آیا قصه­های عرفانی علاوه بر داشتن ویژگی­های مشترک با قصه­های کهن، دارای ویژگی­های منحصر و مختص به خود هستند؟ 2- آیا شاعران قرن هشتم تا قرن یازدهم در خلق قصه­های عرفانی، صرفاً مقلد شعرای پیش از خود بوده­اند یا در این زمینه مبتکر بوده­اند؟ این پژوهش از نوع کیفی است که با روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از روش تحلیل محتوا و بهره­گیری از منابع کتابخانه­ای به انجام رسیده است. یافته‌ها نشان می­دهد که در این دوران، شاهد عمومی شدن عرفان و ورود عرفان ابن­عربی به عرفان خراسان هستیم و ارتزاق شاعران عارف این دوره از شعرای پیش از خود، آن‌ها را به مقلدان صرف بدل ننموده و با زاویه‌ و منظر شخصی و ابتکاری نسبت به اصطلاحات عرفانی، دامنه تعاریف آنها را توسیع نموده‌اند. در برخی موارد نیز، قصه‌ها، از شهودات و تجربیات عرفانی شاعر سرچشمه گرفته و ساخته و پرداخته شده‌اند. در برخی موارد اندک، قصه‌ها، دارای استدلال سست بوده و به­شکلی عامیانه بیان شده‌اند. به­کارگیری تمثیل عرفانی، سبک قصه در قصه و سمبل­های عرفانی با هدف عمومی نمودن عرفان، از دیگر مشخصات قصص عرفانی منظوم این دوران است. همچنین در این دوران در آثار برخی شاعران مانند: امیر خسرو، جامی، شیخ بهایی، وحشی و دیگران قصه­های مشترک و تکراری به­ندرت به­چشم می­خورد و این شاعران غالباً خود، نتیجه­ی داستان را در اثنای قصه بیان نکرده و نتیجه­گیری را به­عهده مخاطب می­گذارند، اما برخی شعرای دیگر مانند شیخ بهایی و در برخی موارد عماد فقیه بر خلاف این شاعران عمل کرده­اند.  },
keywords_fa = {قصه, عرفان, تصوف, قصه‌های عرفانی, روایت منظوم.},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.133},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1479-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1479-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {karimpasandi, Koros},  
title = {An Analysis of Leibniz\'s Philosophy of Theology in Rumi\'s Mysticism}, 
abstract ={One of the fundamental questions of man is the question of what and the existence of God, to which the philosophical, theological and mystical schools answer according to their own method. In this way, by reading the epistemological views of Rumi and the philosophical views of Leibniz, it can be seen that behind the phenomena and manifestations of the world of creation, there is an infinite, eternal, single, conscious and complete existence. Both thinkers call this infinite being God. Hence, God is considered the center and axis of the universe of creation, the actual cause and the ultimate cause of all beings and the universe, to which the shadowy existence of beings owes its centrality. This article deals with the analytical-comparative method of analyzing the traces of Leibniz's philosophy of theology in Rumi's thought. The result of the research indicates the fusion of Western philosophy and Eastern mysticism in the minds and languages ​​of these two thinkers who lived in two different cultures and languages; In such a way that the manifestations of the universe and man are considered as a mirror in which God is reflected.  },  
Keywords = {Rumi, Leibniz, God, Western philosophy, Eastern mysticism},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {157-176}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {واکاوی رگه  های فلسفه خداشناسی لایب نیتس در عرفان مولوی},
abstract_fa ={یکی از پرسش های بنیادین انسان، پرسش از چیستی و هستی خدا است که مکاتب فلسفی، کلامی و عرفانی بنابر روش خود به آن پاسخ می دهند. از همین رهگذر با خوانش آراء معرفتی مولوی و آراء فلسفی لایب نیتس ، می توان دریافت که در پس پدیده ها و مظاهر عالم آفرینش، وجودی است نامتناهی، سرمدی، واحد ، آگاه و کامل. هر دو متفکر، این وجود نامتناهی را خدا می نامند. از این رو خدا را مرکز و محور عالم آفرینش ، علت فاعلی و علت غایی همه موجودات و مکوّنات می دانند که هستی سایه وار موجودات، مرهون این مرکزیت است. این مقاله به روش تحلیلی- مقایسه ای به واکاوی رگه های فلسفه خداشناسی لایب نیتس در اندیشه مولوی می پردازد. نتیجه پژوهش، حکایت از آمیختگی فلسفه غرب و عرفان شرق در ذهن و زبان این دو اندیشمند دارد که در دو فرهنگ و زبان مختلف می زیسته اند؛ به گونه ای که مظاهر عالم آفرینش و انسان را هم چون آینه ای می دانند که خدا در آن انعکاس یافته است.  },
keywords_fa = {مولوی, لایب نیتس, خدا, فلسفه غرب, عرفان شرق},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.157},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1431-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1431-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Moharremi, Ramin and Shafaq, Roghayeh},  
title = {A comparative study of mystical esteem in the view of Ibn Arabi and Rumi}, 
abstract ={"Esteem",one of the mystical states, is obedience, which brings the seeker closer to his superior.In this study, the authors, whilst examining Ibn Arabi and Rumi's perception of the mystical state of "esteem", have presented the common and different thoughts, beliefs and experiences of these two philosophers on Sufism and Islamic mysticism.This descriptive-analytical  article,is based on the structural and general commonalities and  differences. According to the findings of the research, Ibn Arabi believes that if the meaning of esteem is not spatial or temporal contiguity, this type of esteem can be considered as authorities. But if it means closeness between two substances,then esteem is dependent upon circumstances.To describe"esteem", Rumi also believes that the closeness of God to man and the world is beyond circumstances and free from spatial dimensions, and most important of all, is the inefficiency of the intellect in expressing the intuitive occurrence of  esteem that occurs to the seeker.According to both of the philosophers, esteem is the attribute of a servant  whom contiguity of the Almighty is endowed with, and this is due to man's necessitousness and his need to the Eternal.Man, manifester of Devin attributes,seeks contiguity to God at all times. One of Ibn Arabi's innovations in explaining the mystical "esteem" is concentrating on contiguity to God, which is exclusive to the caliphs and messengers,who in conveying the message have a vicarious role.Due to Sheikh Akbar's opinion that prophecy is not the kind of divine blessing and attribute  to be manifested.},  
Keywords = {esteem, states,  Ibn Arabi, Rumi, Sufism, Mysticism.},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {177-196}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {بررسی تطبیقی حال قرب عرفانی در اندیشه ابن‌عربی و مولانا},
abstract_fa ={ «قرب» یکی از احوال عرفانی و عبارت از اطاعتی است که موجب تقرّبِ مطیع به مطاع می‌شود. نگارندگان در این جُستار، ضمن بررسی نوع تلقی ابن‌عربی و مولانا از احوال عرفانی «قُرب»، اندیشه­ها، باورها و تجارب مشترک و متفاوتِ این دو اندیشمند حوزه تصوف و عرفان اسلامی را در این باب بازنموده‌اند. این مقاله با روش تطبیقی_تحلیلی، به شیوه رنه ولک (مکتب آمریکایی)، مبتنی بر تبیین وجوه اشتراک و اختلاف سامان یافته است. براساس یافته‌های تحقیق، ابن‌عربی برآن است که اگر منظور از قرب، قرب مکانی یا زمانی نباشد، این نوع قرب، جزو مقامات است ولی اگر منظور از قرب، قرب بین دو ماده باشد در آن حالت، قرب، تابع احوال است. مولانا نیز در توصیف «قرب» عقیده دارد که قرب خداوند به انسان و جهان، ماورای چگونگی و مبرّا از ابعاد مکانی است و مهم‌تر از همه، ناکارآمدی عقل در بیان وقوع شهودی قرب است که برای سالک رخ می‌دهد. در نظر هر دو اندیشمند، قرب صفت بنده است که متصف به قرب حق می‌شود و این به دلیل فقر انسان و نیازش به غنی محض است. انسان به سبب مجلا بودن صفات الهی در همه حال به خداوند تقرّب می‌جوید. از نوآوری‌های ابن‌عربی در تبیین «قرب» عرفانی، توجّه به قرب از خداست که مختص خلفا و رسولان بوده و نقش رسول در ابلاغ پیام، نقش نیابتی دارد؛ زیرا نبوّت در نظر شیخ اکبر، نعت و صفت الهی نیست که در محل ظهور قرار بگیرد.  },
keywords_fa = {قرب, احوال, ابن‌عربی, مولانا, متصوفه, عرفان.},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.177},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1494-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1494-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Mousavifaraz, Seyed Mohammad Rez},  
title = {Comparatively study of the mystical approach of Saint Benedict and Khajeh Abdullah Ansari}, 
abstract ={In this essay, the type of mysticism of Saint Benedict as one of the most important Christian monastic and mystical personalities and Khajeh Abdullah Ansari has been comparatively studied. This research has been done by descriptive-analytical method focusing on the book of The Rule of St. Benedict and Stations of the Wayfarer (Manazil Al-Sa'erin) from Khajeh Abdullah Ansari. By analyzing the mystical texts of these two mystical personalities, it is obtained that both are practical mysticism which is based on Master (sheikh), as well as believing in Unity of existence and concerning Shariah law. Benedictine mysticism is also a mystical monasticism and insist on way of love; But the mysticism of Khajeh is not monastic and has a combination of drunkenness (sukr) than of sobriety (sahw). In terms of mystical level, Benedict's mysticism is suitable for beginners; But Khajeh in Manazil Al-Sa'erin has expressed the comprehensive behavior plan from the beginning to the highest level.},  
Keywords = {Khwaja Abdullah Ansari, Manazil Al-Sa'erin, St. Benedict, The Rule of St. Benedict, Comparative Mysticism.},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {197-222}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {گونه شناسی تطبیقی عرفان بندیکت قدیس و خواجه عبدالله انصاری},
abstract_fa ={چکیده در این پژوهش نوع عرفان بندیکت قدیس به عنوان یکی از مهم­ترین شخصیت­های رهبانی و عرفانی مسیحی و خواجه عبدالله انصاری مورد بررسی تطبیقی قرار گرفته است. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی با تمرکز بر کتاب قواعد بندیکت و منازل السائرین خواجه انجام شده است. با تجزیه و تحلیل متون عرفانی این دو شخصیت بدست می‌آید که هردو عرفان از نوع عرفان عملی و استادمحور، و نیز دینی و شریعتمدار و وحدت وجودی هستند. همچنین عرفان بندیکت، عرفانی رهبانی و دارای طریق عشقی است؛ اما عرفان خواجه رهبانی نیست و دارای طریقی ترکیبی از سکر و صحو است. از نظر سطح مراتب عرفانی، عرفان بندیکت برای مبتدیان مناسب است؛ اما خواجه در منازل السائرین برنامه جامع سلوکی را از ابتدا تا بالاترین سطح بیان کرده است.  },
keywords_fa = {خواجه عبدالله انصاری, منازل السائرین, بندیکت, کتاب قواعد, عرفان تطبیقی, انواع عرفان, رهبانیت.},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.197},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1423-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1423-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Miri, Mohamm},  
title = {Assessment of Mystics’ Approach to Meaning of repentance, and Its Mystical Degrees According to Quran and prophetic tradition}, 
abstract ={This essay deals with “repentance” (Tawba). By analyzing the resources and compering the religious point of view with mystics’ perspectives, this essay wants to explain the main aspects of this issue as well as wants to assess the coherency of mystics’ point of view to religious law.  According to Quran and prophetic traditions the term “repentance”, by its nature and concept means “returning to God”. This is acknowledged by mystics, too.  Mystics, following the Quran and prophetic tradition, on the other hand, also believe that repentance like many other religious concepts is a reality by variety of degrees.  Thus, the returning to God can be seen at all degrees of repentance and, so, every human being, at any degree needs to return to the Real.  Therefore, according to human being’s degrees the repentance has degrees. There are, also, evidences that show that repentance, in its ultimate level is “returning from what is other than God to God”.  Providing the best explanation of these religious teachings, mystics asserted that the highest level of repentance is not but returning from everything to the almighty God.},  
Keywords = {Repentance, Practical mysticism, Mystical tradition, Mystical Quranic Signs.},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {223-243}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {ارزیابی رویکرد عارفان در معنای توبه و مراتب سلوکی آن با سنجه قرآن و حدیث},
abstract_fa ={این پژوهش بر آن است تا به روش اسنادی ـ تحلیلی، اصلی­ترین مباحث مرتبط با مقوله توبه را از دیدگاه آموزه­های دینی و همچنین اهل معرفت، بررسی کرده و در نهایت، میزان هماهنگی دیدگاه عارفان با شریعت را در این ساحت، بسنجد. در نگاه قرآن و حدیث و در نگاه عارفان، اصل «بازگشت به خداوند» در مفهوم­شناسی توبه و هویت آن، اخذ شده است. از سوی دیگر، عارفان به پیروی از قرآن و حدیث و هم­سو با شریعت بر این باورند که توبه هم مانند بسیاری دیگر از مفاهیم دینی، یک حقیقت تشکیکی است؛ بنابراین روح معنای توبه، یعنی همان بازگشت به خداوند را در همه سطوحِ مترتّب بر هم آن می­توان مشاهده کرد. هر انسانی در هر مرتبه­ای هم که باشد نیازمند به بازگشت به حق متعال است، پس توبه به تعداد مراتب گوناگون انسان­ها، دارای مراتب است. همچنین شواهد گوناگونی از آموزه­های دینی وجود دارد که بر این مطلب تأکید دارند که توبه، در نهایی­ترین مراتب خود، به توبه از ما سوی الله می­انجامد. عارفان نیز با ارائه بهترین تحلیل­ها از این آموزه دینی، اثبات کرده­اند که متعالی­ترین مرتبه توبه، توبه از هر چه جز خدا است.},
keywords_fa = {توبه, عرفان عملی, احادیث عرفانی, آیات عرفانی.},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.223},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1470-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1470-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {nourzadeh, manouchehr and afkhami, behrooz},  
title = {Identifying the mystical personality of Sheikh Baba Roshan and its effect on the thought of mystics in northwestern Iran from the perspective of historical and archaeological studies}, 
abstract ={      Roshan Amir, the so-called locals (Baba Roshan), is one of the most important and influential mystics of the 6th century AH. This prominent religious figure during his lifetime coincided with the peak of the emergence of mystical scholars and sheikhs in Iran, he adopted the profession of Sufism and Sufism. With a slight reference to his historical sources, he is introduced as the father of Sheikh Zahid. Sheikh became very important among the famous mystics of his time and became a trans-regional figure. In addition, seekers gathered their grandchildren and grandchildren in the circle of Sufism, the most important of which is Sheikh Zahedgilani, the teacher of Sheikh Safi al-Din Ardabili, the leader of the Safavid sect. This mystic and the location of his tomb have not been studied in terms of identification, historical and archaeological studies and have remained unknown and neglected until now. Therefore, the present article tries to introduce and recognize it and respond to his mystical personality.Currently, his tomb, which is one of the medieval Islamic buildings, is located near the village of Khasheh Heyran, Namin city of Ardabil province. The present study deals with it for the first time from an analytical and descriptive approach.},  
Keywords = {Keywords: Baba Roshan, Sufism, Sheikh, Namin, Tomb},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {245-263}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {هویت یابی شخصیت عرفانی بابا روشن و تأثیر آن در اندیشه عارفان شمالغرب ایران ازمنظر مطالعات تاریخی و باستان شناختی},
abstract_fa ={روشن امیر به اصطلاح اهالی محل (بابا روشن)  یکی از مهمترین و با نفوذ ترین عارفان قرن6 ه.ق محسوب می شود. این شخصیت مذهبی و برجسته در طول دوران حیات خود مصادف با اوج ظهور علمای عرفانی و شیوخ درایران بود ، مسلک صوفی گری و تصوف را در پیش گرفت.  بااشاره اندک منابع تاریخی وی پدر شیخ زاهد معرفی می شود، شیخ با داشتن نقش محوری در میان عارفان مشهور هم دوره خود و تبدیل به شخصیت فرا منطقه ای اهمیت بسیاری پیدا کرد.  علاوه برآن سالکان، نواده گان و احفاد خود را نیز در حلقه صوفیعت گرد آورد، از جمله مهمترین آن شیخ زاهدگیلانی، استاد شیخ صفی الدین اردبیلی رهبر طریقت صفویه را می توان نام برد. این عارف و محل آرامگاه وی از منظر هویت یابی، مطالعات تاریخی و باستانشناختی مورد بررسی قرار نگرفته و تاکنون ناشناخته و مغفول مانده است. بنا برین نوشتارحاضر سعی درمعرفی و شناخت آن وپاسخ به چگونگی شخصیت عرفانی وی دارد. هم اکنون مقبره ایشان که  از بناهای  قرون میانی اسلامی  بوده، در نزدیکی قریه خشه حیران، شهرستان نمین از استان اردبیل قراردارد. تحقیق پیش رو برای اولین بار از رویکرد تحلیلی و توصیفی به آن پرداخته است.},
keywords_fa = {بابا روشن, تصوف,شیخ, نمین,مقبره},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.245},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1370-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1370-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}