@article{ 
author = {Esmaeili, Masu},  
title = {The Causality in view of Theoretical Mysticism}, 
abstract ={Mystics believe in causality in some way. Despite the lack of distinction in the real being, if we compare it with other (appearances), we can attribute a kind of secondaryity and dependence in the possession of that being to the possibilities; But is this causation, in existence? In mysticism, after invoking the existence of the God to the possibilities, in a transverse and permissible manner, a kind of reality is considered for them, which necessitates a kind of real distinction between proportions (possibilities) and the existence of God. If the meaning of existence in the above question is a virtual or apparent existence, it must be said that the apparent existence of possibilities is the interface or dignity of the real existence of the God. Hence, there will be a kind of being effect from the existence of possibilities to the existence of God. Thus it can be said that the spirit of the idea of ​​causality, which means a kind of dependence of creation on the God, has been explicitly accepted in mysticism; but this idea has been developed and the existential distinction of God and creation has been denied and the Godchr('39')s existence as it is existence, not described as cause so that the dependence of possibilities on God is acknowledged to the highest degree and the attribution of causality to God does not lead to a determination in the essence of God. The objectivity of the truth of cause and effect, while accepting the otherness of the two, is one of the cases on which mysticism emphasizes.},  
Keywords = {Causality, Divine Names, Comprehensive Name, True Existence, Manifestation},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {1-24}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {علیت در عرفان نظری},
abstract_fa ={عارفان به­ گونه­ ای به علیت معتقدند. به­ رغم نبودِ تمایز در وجود حقیقی، اگر آن را با غیر (ظهورات) بسنجیم، می­توان نوعی ثانویت و توقف در بهره ­مندی از آن یک وجود را به ممکنات نسبت داد؛ اما آیا این، علیت در وجود است؟ در عرفان، پس از استناد موجودیتِ حق به ممکنات، به نحوِ بالعرض و بالمجاز، نوعی تقرر و نفس ­الامر برای آنها در نظر گرفته می­شود که نوعی غیریت نفس ­الامری میان نِسَب و اضافات نسبت به وجود حق را ایجاب می­ کند که البته به همان موطن و وجود، توطن و موجودیت دارد. اگر منظور از وجود در پرسش فوق، وجود مجازی یا ظهوری باشد باید گفت وجود ظهوریِ ممکنات، رابط یا شأن وجود حقیقی حق­تعالی است. از این رو نوعی وابستگی از ناحیه وجود ممکنات نسبت به وجود حق برقرار خواهد بود. بدین­ سان می­توان گفت روح اندیشه علیت که به معنای نوعی وابستگی و توقف خلق به حق است، در عرفان مورد پذیرش صریح قرار گرفته است؛ اما این اندیشه ترقیق گشته و بینونت وجودی حق و خلق نفی شده و با تدقیق، وجود و ذات من حیث الذات از علیت مبرا دانسته شده است تا وابستگی ماسوا نسبت به حق، در حد اعلا تصدیق شود و اِسناد علیت به حق، موجب تعین در ذات حق نگردد. عینیت حقیقت علت و معلول در عین پذیرش غیریت آن دو، از جمله مواردی است که عرفان بر آن تأکید دارد.},
keywords_fa = {علیت, اسماء الهی, اسم جامع, وجود حقیقی, تجلی},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-874-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-874-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {Unity of Man and God in Mollavee school.s and Atman and Brahman in Vedantism}, 
abstract ={Human understanding and unity with God is one of  topics that is very important.in Hindu mysticism especially Vedanta school and Islamic mysticism particular Masnavi. In this paper, We investigated the expression of factors and obstacles to achieve unity.And the use of the Hindu scriptures and commentaries written on Masnavi of Rumi and after review the main elements of the unity in Vedanta school ;Atman and Brahman and man and God in Masnavi . Superior knowledge or intuition, self-knowledge and the benefit of the teachings of theGuru or old , are common ways to connect with the Absolute Truth between Two mysticism.In addition to these factors , Rumi expressed the factor of love that ,Shankara, particular main exponent of Vedanta school, less than attension to it.The factors such as, apparent knowledge or lower, Ignorance or Avydya, Maya or illusion, are Causes that Man stopped coming to God And seeker With the benefit of factors And pass from  Obstacles ,Can be achieved unity with God.present research is a descriptive comparative study and data are analyzed and  using a content analysis method in a library method},  
Keywords = {Brahman , Atman , selfknowledge , spirit , knowledge},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {25-48}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {وحدت انسان و خدا در مکتب مولوی و آتمن و برهمن درودانتیسم},
abstract_fa ={شناخت انسان و ارتباط او با خداوند از جمله مباحثی است که در عرفان هندو بخصوص مکتب ودانته و عرفان و تصوف اسلامی بویژه مثنوی مولوی دارای اهمیت بسیاری است. در این مقاله با استفاده از متون مقدس هندو و شرح های نوشته شده بر مثنوی مولوی،پس از بررسی عناصر اصلی این اتصال یعنی آتمن و برهمن در مکتب ودانته و انسان و خدا در مثنوی، به بیان عوامل رسیدن به خداوند و موانع پیش روپرداخته شده است. معرفت برتر یا شهودی، خودشناسی و بهره بردن از ارشادات پیر یا گورو از جمله راه های مشترک میان دو عرفان برای اتصال با حقیقت مطلق است. علاوه بر این موارد مولانا به بیان عاملی برتر به نام عشق می پردازد که مکتب ودانته بخصوص شارح اصلی آن یعنی شانکارا کمتر به بیان آن پرداخته است. علاوه بر این معرفت ظاهری یا فروتر، نادانی یا اویدیا، مایا یا توهم از عواملی است که سبب می شود، انسان از رسیدن به خداوند باز ماند و سالک با بهره بردن از عوامل و عبور از موانع می تواند به اتصال با خداوند نائل گردد. پژوهش حاضر از نوع نوصیفی تطبیقی است و داده ها با استفاده از شیوه ی تحلیل محتوی به روش کتابخانه ای مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.  },
keywords_fa = {برهمن, آتمن, خودشناسی, نفس , معرفت,عشق},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-811-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-811-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Elahimanesh, Reza and jandaghi, ehs},  
title = {Anticipation of Abul-Futuh Razi over Ibn-Arabi  In kind of Picture of Free Will of Human}, 
abstract ={Anticipation of Abul-Futuh Razi over Ibn-Arabi  In kind of Picture of Free Will of Human[1]   Abstract: Free will and Determinism has always been one of the most important Anthropological issues among Muslim thinkers. This issue has also been considered in Ibn-Arabichr('39')s mystical school. Ibn-Arabi in the seventh century AH in the picture of the relationship between Previous Divine Knowledge and Human free will or the negation of determinism, has a different approach to the thought of theologians. His theory named as "secrecy destiny" or "following knowledge from the known". Leading research conducted with a descriptive approach and based on library studies, speaks of the relationship of the thoughts of one of the Shiite commentators of the Holy Quran, namely Abul-Futuh Razi, who died in the sixth century AH, with the thoughts of Ibn-Arabi. The findings of the research, based on the views of this commentator in the discussions of determinism and free will, especially his pictureing of infection and testing of human with the previous divine knowledge, shows that not only is there a comparison between his views on the negation of Determinism from human with the theories put forward in Ibn-Arabichr('39')s school Rather, it indicates that he preceded Ibn-Arabi in the mystical thought of following knowledge from the known. Keywords: Abul-Futuh Razi, Ibn-Arabi, Free Will and Determinism, Previous divine knowledge, following knowledge from the known.     [1]. Dr. Reza Elahimanesh assistant professor of University of Religions and Denomination (elahimanesh@urd.ac.ir) Ehsan Jandaghi graduate from Sufism and Islamic Mysticism (ehsan.jandaghy@gmail.com)  },  
Keywords = {Abul-Futuh Razi, Ibn-Arabi, Free Will and Determinism, Previous divine knowledge, following knowledge from the known.},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {49-69}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {پیشگامی ابوالفتوح رازی بر ابن‌عربی در تصویر اختیار آدمی},
abstract_fa ={جبر و اختیار همواره یکی از مهم‌ترین مسایل انسان‌شناسی در بین اندیشمندان مسلمان بوده است. این مساله در مکتب عرفانی ابن‌عربی نیز مورد توجه بوده است. ابن‌عربی در قرن هفتم هجری قمری در تصویر رابطه علم پیشینی الهی و اختیار آدمی و نفی جبر با طرح نظریه سرّ قدر و یا همان تابعیت علم نسبت به معلوم رویکردی متفاوت از اندیشه متکلمین را درپیش گرفته است. پژوهش پیش‌رو که با رویکردی توصیفی و براساس مطالعات کتابخانه‌ای انجام شده، از نسبت اندیشه‌های یکی از مفسران شیعی قرآن مجید یعنی ابوالفتوح رازی متوفی قرن ششم هجری قمری با اندیشه‌های ابن‌عربی سخن می‌گوید. یافته‌های پژوهش براساس دیدگاه‌های این مفسر در بحث‌های جبر و اختیار،  به‌ویژه چگونگی تصویر ابتلاء و امتحان آدمی با علم پیشین الهی ، نشان می‌دهد که نه فقط بین دیدگاه او در نفی جبر از آدمی با نظریات مطرح در مکتب ابن‌عربی تقارب وجود دارد، بلکه از پیشی گرفتن او بر ابن‌عربی در اندیشه عرفانی تبعیت علم از معلوم، حکایت می‌کند.},
keywords_fa = {ابوالفتوح رازی, ابن‌عربی, جبر و اختیار, علم پیشین الهی, تبعیت علم از معلوم},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1170-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1170-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {OjaqAlizade, Shahin and GholampourAhangarkolay, Leilai},  
title = {Analysis of the mandala symbol in Manteghotteir Attar from the point of view of Jung\'s psychology}, 
abstract ={Leila Gholampour Ahangarkolayi[1] Shahin Ojaq Alizade[2] Analysis of the Mandala Symbol in Attarchr('39')s Manteq Al-Tair from Jungchr('39')s Psychological Perspective abstract: The mandala is one of the most ancient human symbols and represents the origin of creation Which is based on the order between the unity of opposites (matter and spirituality). Since the footprint of the mandala symbol is evident in the structure and final conclusion of Manteq Al-Tair, This article intends to examine the similarities between the symbol in Attarchr('39')s Manteq Al-Tair and Jungchr('39')s psychology. According to the results, seekers in Manteq Al-Tair are looking for the previously forgotten order, ie the unity of spirituality and matter in the center of the universe (Mount Qaf). For Jung, the symbolism of mandalas is important in two ways; (1) Restoring the former order (comparable to the unity of matter and spirituality or the unity of thirty chickens and ostriches in the bird area) and (2) The purpose of its creator is to shape something new and unique that did not exist before(Creative and symbolic embodiment of thirty chickens with Simorgh to show the forgotten order, ie the unity of matter and spirituality in Manteq Al-Tair) both of which are interdependent. For Jung Mandala, it is a symbol of perfection, not perfection, and it occurs in only a few people; as in Manteq Al-Tair, only thirty of the thousands of chickens reached to Completeness, not perfection. Keywords: Completeness; Attar; Perfection; Mandala; Manteq Al-Tair.     [1]PhD Graduated of Persian language and literature, Islamic Azad University, Roudehen Branch, Tehran, Iran (Corresponding Author) St.l_gholampour@riau.ac.ir   [2] Assistant Professor of Persian Language and Literature, Islamic Azad University, Roudehen Branch, Tehran, Iran. alizade@riau.ac.ir        },  
Keywords = {Integrity ",,,,,",,,, Attar ",,,,,",,,, ",,,,Perfection ",,,,,",,,, Mandala ",,,,,",,,, Manteghotteir},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {71-90}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {تحلیل نماد ماندالا در منطق الطیر عطار از منظر روانشناسی یونگ},
abstract_fa ={ماندالا از کهن­ترین نمادهای بشری و بیانگر منشا آفرینش است که بر اساس نظم میان وحدت اضداد (ماده و مینو) شکل گرفته است. از آنجا که ردّ پای نماد ماندالا در ساختار و نتیجه­گیری پایانی منطق­الطیر مشهود است، این نوشتار بر آن است تا وجوه تشابه نماد مذکور را در منطق­الطیر عطار با روانشناسی یونگ مورد بررسی قرار دهد. مطابق نتایج، سالکان در منطق­الطیر در جستجوی نظم فراموش شده پیشین، یعنی وحدت مینو و ماده در مرکز هستی­اند(کوه قاف). از نظر یونگ نمادگرایی ماندالاها از دو جهت دارای اهمیت است؛ (1) بازگرداندن نظم پیشین (قابل مقایسه با وحدت ماده و مینو یا یگانگی سی مرغ  و سیمرغ در منطق­­الطیر) و (2) هدف خلّاق آن شکل دادن به چیزی است بدیع و یگانه که پیش از آن وجود نداشته است (تجسم خلاقانه و نمادین سی مرغ با سیمرغ برای نشان دادن نظم فراموش شده، یعنی وحدت ماده و مینو در منطق­الطیر) که هر دو به هم وابسته­اند. از نظر یونگ ماندالا نماد کامل شدن است، نه کمال و تنها در اندکی از افراد پدید می­آید؛ همان­طور که در منطق­الطیر هم تنها سی ­مرغ از هزاران مرغ به کامل­شدن (فنا در افعال الهی­ یا "بی­ فنای کل") رسیدند، نه به کمال (فنا در ذات الهی).},
keywords_fa = {‌تمامیت",,,, ؛ ",,,,عطار",,,, ؛ ",,,,کمال",,,, ؛ ",,,, ماندالا",,,, ؛ ",,,, منطق‌الطیر",,,,.},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-814-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-814-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {The Kramat of Olia, reasons to prove: wisdom, quotation and unanimity}, 
abstract ={Like the miracles, the Kramat (Mystical Wonderworks) has hidden, unknown and supernatural causes that can not reach anyone for all those reasons. These unknown phenomena have been one of the most important appearances evidences for denial of Sufism. The mystics sometimes invited the people who accepted the haphazardly of Kramat, but they also argued that they were basing themselves on the proof of Krmat. In many of their works, we come up with titles such as "Proof of Kramat" or "Causes for Kramat". The greatest concern of the mystics was in the discussion of the Kramat of Olia in the context of proving this phenomenon. In this research, the foundations of the mystics is expressed in proof of Kramat in three groups of wisdom, quotation and unanimity. Despite these reasons, Kramat has also been the excuse for some doubts. Therefore, it has also been attempted to the most important doubts. If Kramat is accepted as a strange and unknown phenomenon essentially, this is a great achievement in order to achieve a kind of realism in which it recognizes both external reality and hyperreality, such as Kramats and miracles.},  
Keywords = {''Kramat of Olia'', ''wisdom'', '' quotation '', ''unanimity''},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {91-116}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {کرامات اولیا؛ دلایل اثبات: عقل، نقل و اجماع},
abstract_fa ={کرامات همانند معجزات از علل خفیه غیبی و فراطبیعی برخوردارند که بشر نمی‌تواند به کشف تامه آن علل نایل گردد. این پدیده‌های ناشناخته از مهم‌ترین دستاویزهای قشری‌گرایان برای انکار تصوف بوده است. عرفا عامه مخاطبان خود را به پذیرش متعبدانه کرامات فرامی‌خوانده‌اند، اما مبانی خود را نیز در اثبات کرامات بیان داشته‌اند. در بسیاری از آثارِ ایشان به عناوین و موضوعاتی چون «اثبات کرامات» یا «تعلیل کرامات» برمی‌خوریم. بیشترین دغدغه عرفا در بحث کرامات اولیا، در حوزه اثبات این پدیده بوده است. در این پژوهش مبانی عرفا در اثبات کرامات در سه گروه عقل و نقل و اجماع رده‌بندی و بیان شده است. به‌رغم وجود چنین دلایلی، باز هم کرامات دستمایه برخی شبهه‌پراکنی‌ها بوده است. از این جهت، سعی شده است به مهم‌ترین شبهات نیز پرداخته شود. اگر کرامات به­عنوان پدیده‌ای ذاتاً غریب و ناشناخته مورد پذیرش قرار گیرد، چه از منظر عقلی و فلسفی، چه نقلی و شرعی و چه تواتر و اجماع عقلا، دستاورد بزرگی است برای رسیدن به نوعی واقع‌گرایی خاص که در آن، هم واقعیت بیرونی و هم فراواقعیاتی چون کرامات و معجزات به رسمیت شناخته می‌شوند.},
keywords_fa = {کرامات اولیا, دلیل عقلی, دلیل نقلی, اجماع},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-788-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-788-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Abedi, Mohammadreza and Farshbafian, Ahm},  
title = {A critical study on interpretative approaches and the styles of citation of miracles in the Asrare-Tohid}, 
abstract ={Sufis as other occultist sects have interpreted Quran. Their interpretations are based on the contemplation of the miracles according to truths (as they perceive). Sufis rely on their heart in interpretation and consider it as the place of inspiration and divine knowledge. In Asrare-Tohid, as one of the major categories of Sufism, the occultism vision on the miracles is dominated. Accordingly, this article tries to study the principles of Abu-Saeid in interpretation of Quran and explain his styles in interpretation of miracles and representing other intentions influenced in application of the Quran miracles in critical way. Citation of these miracles in this book including citation based on meaning (non-interpretative look) and citation based on interpretation is dramatically shown from beginning to end of the work. However, these citations do not follow a defined norm. Therefore, the manner of his approach to miracles has several main shapes including: presenting similar meanings with the words denoting implications based on the interpreters’ opinions and interpretation and achieving the meaning during denoting implication, presenting different interpretation contrasting and seemingly contradictory interpretation based on the traditions of Sufi mysticism, interpretation in justification of the charismatic acts of Sufis and rarely artificial interpretations. It seems that Abu-Saeid has tried to justify the Sufism teachings with Quran miracles than explaining Quran teachings.  },  
Keywords = {Abu-Saeid, Quran miracles, interpretation, Sufis},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {117-140}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {بررسی انتقادی رویکردهای تفسیری و شیوه‌های استناد به آیات در اسرارالتوحید},
abstract_fa ={صوفیه همچون دیگر فرقه­های باطن­گرا، بلکه بیش از آنها، به تأویل قرآن دست یازیده­اند. تأویل و تفسیر آنها مبتنی بر احالۀ آیات بر باطن و حقیقت (آن­گونه که در­می­یابند) است. آنها در تفسیر بیش از هر چیز بر دل خود اتکا دارند و آن را محل الهام و استقرار علم الهی می­دانند. در اسرارالتوحید نیز به عنوان یکی از أمهات متون صوفیانه، نگاه باطن­گرایانه به آیات قرآن غلبه دارد. بر این پایه، نوشتار حاضر در صدد بررسی انتقادی مبانی ابوسعید در تأویل قرآن، تبیین شیوه­های او در تفسیر آیات و بازنمودن اغراض دیگری است که در به کار بردن آیات قرآن دخیل بوده است. استناد به آیات قرآن در اسرارالتوحید –اعم از استناد مبتنی بر معنا (نگاه غیر تفسیری) و استناد متکی بر تفسیر- از ابتدا تا انتهای اثر به طرز چشمگیری نمایان است اما این استنادات از ضابطه ثابت و مشخصی تبعیت نمی­کند. با این حال، نحوۀ مواجهۀ او با آیات چند شکل عمده دارد که عبارت ­اند از: تفسیر آیه در معنای مشابه با دلالت سیاقی الفاظ و منطبق با آرای مفسران، تأویل و رسیدن به معنایی در طول دلالت سیاقی آیه، ارائه تأویل­ متفاوت، بلکه متباین و متضاد با ظاهر آیات مبتنی بر آرای تصوف و سنت­های صوفیانه، تأویل در جهت توجیه کرامات صوفیانه و به ندرت، تأویل­هایی با رویکرد شطحی. به نظر می­رسد، ابوسعید بیش از آن­که قصد تبیین تعالیم قرآنی را داشته باشد، در صدد توجیه تعالیم صوفیانه با آیات قرآن برآمده است.  },
keywords_fa = {ابوسعید, آیات قرآن, تفسیر, تأویل, استناد, صوفیه},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-793-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-793-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Kakai, Qasim and vatankhah, alirez},  
title = {The Epistemology of Shi\'a Mysticism with Emphasis on the Comprehensive Essay of Sayyid Heydar Amoli}, 
abstract ={Abstract: The book "Jame chr('39')al-Asrar va manba ‘al-anvar " is the most important mystical book of Seyyed Haidar Amoli, a Shiite mystic and commentator of the eighth century AH. In this book, Seyyed Haidar applies and proves the most fundamental subject of Islamic mysticism, which is "monotheism and monotheistic" based on the original Shiite sources, that is revelation, narration and reason and  Ibn Arabichr('39')s discovery  on the issue of "guardianship" Considers it incomplete and the result of religious prejudice and by believing in the three levels of religion, he considers "canon (religious law), religious path, and Truth" as the only hierarchical truth  and he believes they are a single truth and are not separate and ultimately limit original mysticism to the right religion of Shiism. Therefore, one of the most important motives for writing this book was to explain the "truth of Shiism" and to defend the legitimacy of Shiite beliefs. In designing all mystical issues, he uses revelation and reason and discovery based on the original Shiite thought with the focus on the prophetic and Alavi " guardianship ", so it can be said that the ruling spirit of this book is the principles of Shiite ijtihad.The forthcoming research, in addition to the most important characteristics and principles of Shiite mysticism, emphasizes this valuable book such as "Belief in Existential Monotheism, Belief in the Equality and Objectivity of Twelver Shiites with True Sufism, Reliance of Shiite Mysticism on the Source of Revelation and Narration, Belief in rationality of Mysticism Shiism and the adaptation of taste to reason and…” In area, the principles of mystical epistemology have been extracted, analyzed and explained.},  
Keywords = {Seyyed Haidar Amoli, Jame 'al-Asrar, Shiite mysticism, existential monotheism, equality of Shiism and Sufism, canon (religious law) and religious path and Truth.},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {141-161}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {مبانی معرفت شناسی عرفان شیعی با تاکید بر جامع الاسرار سید حیدر آملی},
abstract_fa ={چکیده کتاب «جامع الاسرار و منبع الانوار» مهمترین کتاب عرفانی سید حیدر آملی، عارف و مفسر شیعی قرن هشتم هجری است. سید حیدر در این کتاب بنیادی ترین موضوع عرفان اسلامی یعنی «توحید و موحّد» را بر اساس منابع اصیل شیعی یعنی وحی و نقل و عقل مورد تطبیق و اثبات قرار می دهد و کشف ابن عربی (560 ـ 638 ق) در مساله «ولایت» را ناتمام و حاصل تعصب مذهبی قلمداد می کند و با اعتقاد به مراتب سه گانه برای شرع، «شریعت و طریقت و حقیقت» را حقیقت واحد ذو مراتب دانسته و از این روی معتقد می شود ظاهر شریعت شیعه با باطن طریقت و حقیقت اهل الله، یک حقیقت واحد بوده و از هم جدا نیستند و در نهایت عرفان اصیل را در مذهب حقه تشیع منحصر می کند. از این رو یکی از مهمترین انگیزه های تالیف این کتاب تبیین «حقیقت تشیع» و دفاع از حقانیت اعتقادات شیعه بوده است. وی در طراحی تمام مسائل عرفانی از وحی و عقل و کشف بر مبنای تفکر اصیل شیعی با محوریت «ولایت» نبوی و علوی بهره می برد لذا می توان گفت روح حاکم بر این کتاب مشرب و مبانی اجتهادی شیعی است.تحقیق پیش رو مهمترین شاخصه ها و مبانی عرفانی شیعی را با تاکید بر این کتاب ارزشمند از قبیل «اعتقاد به توحید وجودی، اعتقاد به تساوق و عینیت شیعه اثنی عشر با صوفی حقیقی، اتکاء عرفان شیعی بر منبع وحی و نقل، اعتقاد به عقلانیت عرفان شیعی و تطابق ذوق با عقل و ....» در دو حوزه مبانی معرفت شناسی عرفانی و مبانی هستی شناسی عرفانی، استخراج و مورد تحلیل و تبیین قرار داده است.},
keywords_fa = {عرفان شیعی, جامع الاسرار, سید حیدر آملی, توحید وجودی, عرفان علوی.},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1160-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1160-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {Evolution of narratives Ruba\'i from Sanai to Rumi}, 
abstract ={Masnavi is the main form of storytelling in the Persian poetic literature, and is often ignored by other forms of poetry such as Ghazal and Ruba'i. By studying poems like Sana'a, Attar, Rumi Ruba'i ... we find that about 10% of our Rubaiyat (Attar 302 and Rumi's 203 Rabbis-Tales) have been dedicated to storytelling. In this article, through descriptive-analytic method, we examined different types of stories in the narrative Ruba'i of these mystical poets. We conclude that although they contain natural, and so on verbal stories, the vast majority of narratives of these immortality are related to representing mystical experiences and intuitions. Due to the unity and passage of these experiences and the coherent and short-lived structure, the unity of form and content in the quatrains-tales is maximized, and one of the reasons for the attention of Sofia to the quatrains is the occasion of the form and the content of the intuitive narratives. According to their expressions, the narratives use the mystic lesson of the experiential and present on the scene more than the first person; However, a significant number of these stories are narrated in the second way, which is unique in the traditional Persian stories. In spite of the abbreviation of these narratives, we have a change in the angle of vision (even though we have) and even internal stories.},  
Keywords = {Narrative Raba'i, Sanai, Attar, Rumi, Ohad al-Din Kermani},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {163-191}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {سیر رباعی- قصه از سنایی تا مولانا},
abstract_fa ={مثنوی قالب اصلی داستان‌گویی در ادبیات منظوم فارسی شمرده شده‌است و معمولاً از توانش قالب‌های دیگر شعری مانند غزل و رباعی غفلت شده‌است. با بررسی رباعیات شعرایی مانند سنایی، عطار، مولانا... در می‌یابیم که در حدود 10% رباعیات خود (عطار 302 و مولانا 203 رباعی- قصه) به داستان‌پردازی پرداخته‌اند. در این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی به بررسی گونه‌های مختلف قصه در رباعی‌های روایی این شعرای عرفانی پرداختیم و به این نتیجه رسیدیم اگرچه در بردانده قصه‌های حِکمی، طبیعی و... هستند، اما بیشترین حجم روایت‌های این رباعیات به بازنمایی تجربه‌ها و شهودهای عرفانی مربوط می‌شود. با توجه به وحدت و گذرایی این تجارب و ساختار منسجم و کوتاه رباعی، وحدت فرم و محتوا در رباعی- قصه‌ها به حداکثر می‌رسد و یکی از دلایل توجه صوفیه به رباعی، مناسبت فرم رباعی و محتوای روایت‌های شهودی است. روایت‌ها با توجه به بیان آن‌ها از زبان عارف تجربه‌گر و حاضر در صحنه، بیشتر از شیوه اول شخص بهره می‌گیرد؛ هرچند تعداد قابل‌توجهی از آن‌ قصه‌ها به شیوه دوم شخص ‌روایت می‌شود که در قصه‌های سنتی فارسی منحصربه‌فرد است. با وجود اختصار گاه در این روایت‌ها با تغییر زاویه دید (التفات) و حتی داستان‌های درونه‌ای مواجهیم.},
keywords_fa = {رباعی- قصه, سنایی, عطار, مولانا, اوحدالدین کرمانی.},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-800-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-800-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {The philosophy of death and its relation to life in the thought of mystic poets}, 
abstract ={The most important cause in appearance of philosophy and man’s tendency to meditation and thinking is death. If there were not death, the man never thinks to his existence. Therefore, the foundation of each person’s thought is summerized in his attitude to death. In poetry of mystic poets, death is one of the important elements that the main concepts of their thoughts are related to death and death-thinking. The concepts like “Secluding”, “World-quarreling”, “Seizing an opportunity”, “Transience of world”, “Transience of life” and “Exhortation and moral instructions” all are became meaningful in relation with death. These poets also have had the psychological and sociological approach to death-thinking. They also have mentioned the causes of human’s fear of death and psychic states that are result of death-thinking and also the influence of social circumstances in death-thinking has been illustrated in their thoughts.  },  
Keywords = {Death, Life, Resurrection, Mysticism, Persian poetry.},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {193-216}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {فلسفۀ مرگ و نسبت آن با زندگی در اندیشۀ شاعران عارف},
abstract_fa ={مهمترین عاملِ شکل­گیری فلسفه و گرایش انسان به تفکّر و اندیشیدن، مرگ است. اگر مرگ نبود، انسان هیچ­گاه به «بودن» و «فلسفۀ هستیِ خویش» نمی­اندیشید؛ از این رو اساس جهان­بینی هر انسانی در چگونگی نگرشِ او به مرگ خلاصه می­شود. شاعرانِ عارف در کنار دیدگاه الهیاتی و عرفانی که به مسألۀ مرگ داشته­اند و فلسفۀ وجودی مرگ را با رویکرد عرفانی تبیین کرده‌اند، از منظر روان­شناسی و اجتماعی نیز به موضوعِ مرگ و مرگ­اندیشی نگریسته­اند و به عوامل ترسِ انسان از مرگ و حالاتِ روانی که از مرگ­اندیشی به فرد دست می­دهد و نیز تأثیر وضعیّتِ اجتماعی افراد در روی­آوردن به مرگ­اندیشی اشاره کرده­اند. در شعرِ این شاعران، مرگ یکی از ارکان مهّم به شمار می­رود که مضامین و مفاهیم اصلی جهان‌بینیِ آنان با مرگ و مرگ­اندیشی ارتباط نزدیک و انکارناپذیری دارند. مفاهیمی چون «عزلت­ گزینی»، «دنیا­­ستیزی»، «اغتنام فرصت»، «ناپایداری دنیا»، «زود­گذری عمر» و «نصیحت و تعالیمِ اخلاقی» همگی در پیوند با مسألۀ مرگ معنادار می‌شوند.  },
keywords_fa = {مرگ, زندگی, رستاخیز, عرفان, شعر فارسی},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-778-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-778-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {masoodi, jahangir and hesammohamadi, zahr},  
title = {Borrowing of Islamic Mysticism from Shiism or Vice-Versa; “Reconsideration the Theory of Henry Corbin”}, 
abstract ={Regarding the connection between the Islamic Mysticism and the Shite point of view, the question always was raised: “which one is the original and which one is a sub?”. This question prepared the ground for the Orientalists and a group of critics who, regardless of the historical evidences and the principles of both perspectives, charged an accusation that its roots are still seen among the Islamic thinkers. They believe that Shiite mystical scholars have taken some special matters from Islamic Mysticism and changed it in favor of their own views. This impersonation has been applied throughout history to prove and consolidate the Shia’s views, therefore, certain mystical terms such as: Wilāyah (Guardianship / authority), Quṭb (Pole / Main Axis), Wisāṭat Dar Feyḍ (Mediation in Emanation / effusion) are among the terms used by Shiite thinkers. But in our opinion, and based on historical documents and definitive evidences, it would be proved that this claim is wrong and must completely be seen vice-versa, for such terms have existed since the beginning and during the early Islamic centuries in the words of the Shiite Infallibles (PBUTH), and then the mystics and the Sufis have used them in their discussions and teachings throughout the time. Based on the study of the connection between Mysticism and Shiism with special regard to Henry Corban’s viewpoints, in the library method and analytically, the present paper aims to address the issue, affirm its claim and reject the aforementioned misconception.},  
Keywords = {Mysticism, Shiism, Henry Corban, Sufism, Quṭb (Pole / Main Axis)},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {217-239}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {وام‌داری عرفان اسلامی از تشیع یا بالعکس؟ (بازخوانی دیدگاه هانری کربن)},
abstract_fa ={در مورد نسبت و رابطه میان عرفان اسلامی و دیدگاه تشیع همیشه این سوال مطرح بوده که کدامیک اصل و دیگری فرع محسوب می‌شود. این سوال زمینه‌ای برای اکثر متشرقین و گروهی از منتقدان فراهم ساخت تا بدون توجه به مبادی تاریخی و مبانی هریک از ایندو دیدگاه، به اتهامی دامن زنند که هنوز هم نمونه‌هایی از آن در میان متفکران اسلامی دیده می‌شود. این گروه معتقدند متفکران عارف مسلک شیعی، مطالب خاصی از عرفان اسلامی به عاریت گرفته و آنرا به نفع دیدگاه خود مصادره نموده‌اند. این سرقت علمی در طول تاریخ برای اثبات و تحکیم دیدگاه شیعه مورد استفاده قرار گرفته، لذا تعابیر و اصطلاحات خاص عرفانی هم‌چون: ولایت، قطب، وساطت در فیض از جمله عباراتی است که مورد استفاده متفکران شیعه قرار گرفته است. اما به اعتقاد ما و بر اساس اسناد تاریخی و شواهد قطعی می‌توان اثبات نمود که قضیه کاملا واژگونه است و مفاهیمی از این دست از ابتدا و در قرون اولیه هجری در کلام امامان شیعه وجود داشته و سپس عرفا و متصوفان در مباحث و تعالیم خود در طول تاریخ از آن بهره برده‌اند. این مقاله که به روش کتابخانه‌ای و تحلیلی فراهم آمده، قصد دارد در بستر بررسی رابطه میان عرفان و تشیع، آن هم از منظر هانری کربن، به دفع شبهه مزبور و تأیید مدعای خود بپردازد.},
keywords_fa = {عرفان, تشیع, کربن, تصوف, قطب},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-792-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-792-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {monfared, somayeh},  
title = {Rethinking the Function and Status of two Sources of Knowledge: Intellect and Heart in Abdolrazzagh Kashani\'s View}, 
abstract ={},  
Keywords = {},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {241-254}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {بازشناسی نقش و جایگاه دو منبع معرفتی عقل و قلب در اندیشه عبدالرزاق کاشانی},
abstract_fa ={قرن هشتم هجری شاهد ظهور فیلسوفان عارف و عارفان فیلسوفی است که توانمندی فلسفی آن­ها موجب استحکام خاصی برای عرفان اسلامی شده است؛ از جمله این شخصیت­ها عبدالرزاق کاشانی است. از ویژگی­های منحصر به فرد این حکیم عارف، جامعیّت در علوم رسمی، شرعی، فلسفه و عرفان -در دو بعد نظری و عملی- است. وی تعلیم کشفی محیی‌الدین ابن‌عربی را با تربیت ذوقی شیخ سهروردی تلفیق کرد و آن را با حکمت آمیخت. عبدالرزاق کاشانی در معرفت­شناسی خود از سه منبع شناختی عقل، قلب و وحی بهره گرفته است. وی همانند ابن عربی، علی­رغم این­که قلب و دستاوردهای آن را اصل قرار می­دهد، برای عقل نیز نقش مهمی قائل است و در کنار عقل و شهود، وحی را هم مبنایی معرفت­شناختی می­داند. با تتبع در آثار کاشانی می­توان دریافت که وی عقل را به منزله چشم برای قلب می­داند و معتقد است که بصیرت و تفکر قلبی مرحله­ای از قلب را تشکیل می‌دهد که در لایه­های طولی قلب ذکر می­شود. به باور کاشانی، انسان در این مرحله صاحب تشخیص می­شود؛ فطرت با فهم شکوفا شده، چشم و گوش قلب باز می­گردد و فهم جدیدی هم در زمینه عمل و حکمت عملی و هم در زمینه حقیقت و حکمت نظری برایش حاصل می­شود. به عبارتی می­توان گفت در نزد عبدالرزاق کاشانی، عقل و قلب یک وجود با مراتب مختلف هستند، نه دو موجود به هم مرتبط. بازشناسی چیستی و چرایی ترکیب دو منبع معرفتی عقل و قلب در نظام اندیشه عبدالرزاق کاشانی، تحلیل دستاوردهای معرفتی این نظام را ثمربخش­تر می­کند. این پژوهش در راستای تحقق این هدف، بر آن است به بررسی نقش و جایگاه عقل و قلب در معرفت­شناسی کاشانی پرداخته و همین نقش را به نحو اجمالی در مقایسه با اندیشه ابن­عربی مورد واکاوی قرار دهد.  },
keywords_fa = {عبدالرزاق کاشانی, منابع معرفتی, عقل, قلب.},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-772-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-772-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {nasresfahani, mohammadreza and jari, samaneh},  
title = {Semantics of tavern(kharabat) in Sanayi`s poems}, 
abstract ={  Semantics of tavern)kharabat) in Sanayi`s poems Samaneh Jari PhD in Persian Language and Literature / university of Isfahan/ Isfahan/ Iran Mohammadreza Nasresfahani Assistant Professor/University of isfahan/iran abstract Semantics is an approach which contribute to view the lexis precisely and analyze the meaning of the words. Tavern(kharabat) is a term with a peculiar position in mysticism by different meanings. Sanayi the mystic poet of sixth century, he was the first one to express the mystical issues seriously in the form poetry and to utilize the tavern term as a key words in his poets in term of mystic. Variant definitions and frequency of the tavern, make it as one of the key words in mystic literatures which conduce to study and analyze the concept and meaning of it. As Sanayi is the first poet who has described mystics concepts in verse and has defined it as a new term, it`s important to utilize the tavern in his poems semantically. He has used the tavern 100 items in his opuses. This research tries to express the view of Sanayi about tavern term by means of synchrony and diachrony in semantic. He not only has used this term as its basic meaning , but also has defined it a relative meaning and mystic concept.},  
Keywords = {tavern, Sanayi,mysticism, semantic, basic meaning,relative meaning},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {255-272}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {معنی شناسی خرابات در اشعار سنایی},
abstract_fa ={معنی­ شناسی شیوه ای است که به ما کمک می­کند واژگان را به طور دقیق بررسی کرده و به تحلیل معنای کلمات بپردازیم. خرابات یکی از مهم ترین واژگانی است که در عرفان جایگاه ویژه ­ای یافته و معانی متعددی دارد. سنایی شاعر قرن ششم، نخستین بار مفاهیم عرفانی را به زبان شعر بیان کرد و از واژه خرابات به عنوان یکی از واژگان کلیدی در اشعار خود بهره جست و به آن معنای عرفانی بخشید.      معانی متفاوت و بسامد بالای خرابات، آن را به یکی از واژگان کلیدی در متون عرفانی تبدیل کرد. به همین علت بررسی و مطالعه در باب معنا و مفهوم خرابات ضروری است.  از آنجایی که سنایی به عنوان نخستین شاعری که مفاهیم عرفانی را به زبان نظم بیان کرده و مفهوم جدیدی به این واژه بخشید ، بررسی معنی­ شناسی خرابات در آثار وی اهمیت ویژه ­ای دارد. وی بیش از صد بار از واژه خرابات استفاده کرده است.       این مقاله می­ کوشد تا با استفاده از معنی­ شناسی درزمانی و هم­زمانی دیدگاه سنایی را درباره خرابات تبیین کند. او نه تنها این کلمه را در معنای اساسی خود به کار برده بلکه معنای نسبی به آن بخشیده و آن را در معنای عرفانی به کار برده است.},
keywords_fa = {خرابات, سنایی, عرفان, معنی شناسی, معنای اساسی, معنای نسبی},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-787-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-787-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Aram, Alirez},  
title = {The Relevance of Mysticism and Moral Relativism}, 
abstract ={In the following pages, by descriptive- analytic method, we seek the consequences of mysticism, in the level of mystic thoughts and its master way, in the ethical thought. One of the main challenges in this case, can be said as the question of “relative reading” of ethics by referring to the mystic heritage. By the wake of this challenge, we will focus on the moral relativism in the two subjects: a) moral epistemology, in the field of meta ethics. b) moral normativity, in the field of normative ethics. In summary, it seems that by a first and fast over view, the inner method of mysticism (as an epistemological approach), and the tolerance of its masters (as a normative approach) can be accept as solid evidence of relativity of mysticism, in general, and relativism of its moral thoughts, in particular. But in contrast, if we return to the bases, methods and sources of mystic epistemology, and also if we attend to the final level of the divine passage of mystic man, it seems more acceptable for us, to read mystic ethics as a school which has objective knowledge in its epistemic level, and virtual pattern in its normative dimension.},  
Keywords = {: divine passage, moral objectivism, moral relativism, mysticism, virtue ethics},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {1-20}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {اندیشه عرفانی و نسبی‌گرایی اخلاقی},
abstract_fa ={چکیده: در متن حاضر با روش توصیفی- تحلیلی، اعتبار نسبی‌گرایی اخلاقی را از منظر اندیشه عرفانی بررسی می‌کنیم. با تمرکز بر نسبی‌گرایی معرفتی و هنجاری، ابتدا به نظر می‌رسد درونی بودن تعالیم و تساهل در رفتار، عرفان را به تأیید نسبی‌گرایی اخلاقی متمایل می‌کند. اما با تحلیل مبانی، منابع و معیارهای معرفتی عرفان و با در نظر داشتن مراحل دشوار سلوک و به‌ویژه با ملاحظه سفر پایانی عارفان، پذیرش نگاه نخست را دشوار می‌یابیم. درنهایت به این نتیجه می‌رسیم که نقد تفسیر نسبی‌گرایانه از تأثیرات عرفان بر اخلاق، مسیری برای تثبیت اخلاق عرفانی، با دو وصف عینییت‌‌باوری معرفتی و فضیلت‌‌مداری هنجاری است. در وجه معرفتی، تصدیقات و تمایلات مشترک و فطری، امکان تشخیص امور سازگار و ناسازگار با هستی و آگاهی انسان را فراهم می‌سازد. در وجه هنجاری نیز، ضمن ملاحظه نفس الامر ارزش‌های اخلاقی، تعلیم متعلمان برحسب رتبه وجودی آنان تنظیم می‌شود و تا تحصیل فضیلت‌های اخلاقی پایدار ادامه می‌یابد.چکیده: در متن حاضر با روش توصیفی- تحلیلی، اعتبار نسبی‌گرایی اخلاقی را از منظر اندیشه عرفانی بررسی می‌کنیم. با تمرکز بر نسبی‌گرایی معرفتی و هنجاری، ابتدا به نظر می‌رسد درونی بودن تعالیم و تساهل در رفتار، عرفان را به تأیید نسبی‌گرایی اخلاقی متمایل می‌کند. اما با تحلیل مبانی، منابع و معیارهای معرفتی عرفان و با در نظر داشتن مراحل دشوار سلوک و به‌ویژه با ملاحظه سفر پایانی عارفان، پذیرش نگاه نخست را دشوار می‌یابیم. درنهایت به این نتیجه می‌رسیم که نقد تفسیر نسبی‌گرایانه از تأثیرات عرفان بر اخلاق، مسیری برای تثبیت اخلاق عرفانی، با دو وصف عینییت‌‌باوری معرفتی و فضیلت‌‌مداری هنجاری است. در وجه معرفتی، تصدیقات و تمایلات مشترک و فطری، امکان تشخیص امور سازگار و ناسازگار با هستی و آگاهی انسان را فراهم می‌سازد. در وجه هنجاری نیز، ضمن ملاحظه نفس الامر ارزش‌های اخلاقی، تعلیم متعلمان برحسب رتبه وجودی آنان تنظیم می‌شود و تا تحصیل فضیلت‌های اخلاقی پایدار ادامه می‌یابد.},
keywords_fa = {اخلاق فضیلت, سلوک عملی, عرفان نظری, عینی‌گرایی اخلاقی, نسبی‌گرایی اخلاقی},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-901-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-901-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {comparative survey of guru and pir in Hindu and Islamic ysticism}, 
abstract ={Guru and Pir in the stages of mystical journey is a basic pattern of  both Hindu and Islamic tradition. In Hindu monastic orders, the Gurus is the incarnation of God and the center of holiness and the Sufi dynasties have also adapted the Pir position as a prophet among the ummah, and see the Pir as a prophet. The Guru in Hindu tradition as well as the Pir in Islamic tradition is one who has traversed the course of mystical journey through the path of truth and sincerity, has swept through its difficult valleys, and has reached to fruition in the path. Accordingly, he can take guidance of someone who intends to follow this path, until he reaches the purpose. He deserves respect and honor, and strict obedience of his commands is essential in order to achieve his ultimate purpose even although they are against contrary customs. Studies show that the two concept of Guru and Pir are comparable to each other due to their similar principles which this study attempts to explore the role of Guru and Pir and their similarities through examining scriptures and literary and mystical works.  },  
Keywords = {Guru, Hindu Mysticism, Pir, Islamic Mysticism, Disciple, Voyage and Journey, Path.},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {21-41}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {بررسی مقایسه‌ای مفهوم گورو و پیر در عرفان هندویی و اسلامی},
abstract_fa ={چکیده: وجود گورو و پیر در مراحل سلوک عرفانی، الگوی اساسی دو سنت هندویی و اسلامی است. بررسی‌ها نشان می‌دهد که دو مفهوم گورو و پیر به‌سبب هستۀ اصلی مشابه، قواعد معین و اصول مشترک در دو سنت سلوک عرفانی هندویی و اسلامی، با یکدیگر قابل مقایسه‌اند. در طریقه‌های رهبانی هندویی گورو تجسد خداوند و کانون تقدس به‌شمار می‌آید و سلسله‌های صوفیه نیز مقام پیر را با مقام نبی در میان امت مقایسه می‌کنند. در سنت هندویی گورو، و در سنت اسلامی پیر، کسی است که خود راه را رفته، و در طریقت به‌کمال رسیده است. برهمین اساس می‌تواند هدایت و ارشاد کسی را که قصد پیمودن این مسیر را دارد، برعهده بگیرد و تا رسیدن به سرمنزل مقصود دلیل راه وی باشد. وی شایستۀ تکریم و احترام است و اطاعت محض از دستورات او، هرچند خلاف عرف باشد، برای رسیدن به مقصود نهایی ضروری است. برای تبیین جریان سلوک عرفانی در این دو سنت، بررسی نقش گورو و پیر از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. در این پژوهش کوشش بر آن است که با بررسی متون مقدس و منابع ادبی و عرفانی هر دو سنت نقش گورو و پیر مورد بررسی قرار گیرد.  },
keywords_fa = {گورو, عرفان هندویی, پیر, عرفان اسلامی, مرید, سیر و سلوک, طریقت},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-905-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-905-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {jamali, hajar and panahi, mahi},  
title = {A study on model-based education in Attar\'s Mathnawis (Mantiq-ut-Tayr, Ilahi-Nama and Musibat-Nama) based on Bandura’s social learning theory}, 
abstract ={Attar Neishabouri is one of the poets and mystics of the sixth and seventh century AH which has paid great attention, in his works, to man and the ways to achieve bliss and perfection. He used various methods to educate his students. One of these methods is the model-based approach. In this way, his view is close to Bandura’s social learning theory. Model-based method is one of the best methods for education which plays an important role in education. Considering Bandura's social learning theory, the main goal of this work is to analyze and study Attar's views on model-based methods. To this end, we study three of Attar’s Mathnawis including Mantiq-ut-Tayr, Ilahi-Nama and Musibat-Nama. The research method we conduct is a descriptive-analytical method. Moreover, results are interpreted using a content analysis approach. The data is collected using library resources. The results of the research show that many of Attar's ideas can be explained based on psychological theories. Attar had been using the model-based method, which is today discussed in new psychological theories, to educate his students several centuries ago. His method of education is very similar to what Bandura has said in this regard.  },  
Keywords = {Farid al-din Attar, Mantiq-ut-Tayr, Ilahi-Nama, Musibat Nama, educational pattern method, Albert Bandura},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {43-68}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {بررسی روش تربیتی الگویی در مثنوی‌های عطار
با توجه به نظریه یادگیری شناختی- اجتماعی آلبرت بندورا},
abstract_fa ={چکیده: عطار ازجمله شاعران و عارفان قرن ششم و هفتم هجری است که در آثارش به انسان و راه‌های رسیدن او به‌ سعادت و کمال، بسیار توجه داشته است. وی برای تربیت شاگردانش (مریدان) از روش‌های مختلفی بهره گرفته است. یکی از این روش‌ها روشی است که امروزه با عنوان روش الگویی یا الگوپردازی مطرح می‌شود. ازاین رهگذر می‌توان دیدگاه عطار را به نظریه یادگیری شناختی- اجتماعی آلبرت بندورا نزدیک دانست. پرسش این پژوهش این است که آیا بین روش تربیتی الگویی مورد استفاده در مثنوی‌های عطار و روش الگوبرداری مبتنی‌بر نظریه یادگیری اجتماعی بندورا شباهت‌هایی وجود دارد. جامعه مورد مطالعه، سه مثنوی عطار شامل منطق‌ الطیر، مصیبت‌نامه و الهی‌نامه است. روش تحقیق، توصیفی – تحلیلی است. نتایج تحقیق نشان داد که با کاربرد نظریه اجتماعی بندورا می‌توان بسیاری از اندیشه‌های عطار را تبیین کرد. روش تربیتی الگویی او با آنچه در نظریه بندورا دراین‌خصوص گفته شده شباهت‌های زیادی دارد.  },
keywords_fa = {عطار نیشابوری , منطق الطیر , الهی نامه , مصیبت نامه , روش تربیتی الگویی , آلبرت بندورا},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-911-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-911-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Rahimi, Naser and Adham, Rahimeh},  
title = {The place of Time (Vaght) in Sufism}, 
abstract ={Abstract “Time” (Vaght) is a mystical concept which is common in Sufism. The writers of ancient books in Sufism have defined “Time” variously. Due to this multiplicity and sometimes poverty of definitions, the importance and place of “Time” in Mysticism and Sufism are not deservedly clear. In this research, we have quoted from ancient resources in order to explain different definitions of time. Considering the quotes from the venerable people in Sufism, then the concept of time and importance of it in this field are scrutinized to illuminate the essential and fundamental place of “Time”.  },  
Keywords = {Time (Vaght), State (Hall), Sufism, Mysticism.},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {69-88}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {جایگاه وقت در تصوف},
abstract_fa ={چکیده:  «وقت» یکی از مفاهیم عرفانی  و اصطلاحی رایج در میان اهل تصوف است. نویسندگان کتاب‌های کهن تصوف، تعاریف گوناگونی برای وقت آورده‌اند. تعدّد تعریف‌ها و گاه نارسایی پاره‌ای از آن‌ها باعث شده که جایگاه و اهمیت وقت در عرفان و تصوف، آنچنان که شایسته است، روشن نباشد. در این پژوهش با استناد به منابع کهن، معانی مختلف وقت را بیان کرده؛ سپس با توجه به سخنان مشایخ و بزرگان تصوف به بررسی مفهوم وقت و اهمیت آن در این حوزه پرداخته‌ایم تا جایگاه اساسی و بنیادین آن آشکار شود.},
keywords_fa = {وقت, حال, تصوف, عرفان},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-898-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-898-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {RafieiRad, Reza and NamvarMotlagh, Bahm},  
title = {A Comparative Study of theosophist\'s quadruplet Journeys, in Mulla Sadra\'s Perspective, and Joseph Campbell\'s Theory of monomyth}, 
abstract ={Myth, in Campbellchr('39')s theory of monomyth , after the three stages of the rites of passage: "separation", "passing" and "return", after the evolution of consciousness, transcends the boundaries of duality and reaches unity. The Theosophist, in Mulla Sadrachr('39')s view, achieves unity from plurality in four stages of the journey. And after returning, he relies on "legislative prophecy" to help the people. The question is, what are the similarities and differences between these two types of travel, namely the journey of myth in monomyth theory, and the four journeys of the Theosophist, in Asfar? This article shows by descriptive-analytical and comparative methods that the stages of myth-making rituals are compatible with the four journeys of the mystic. So that the different stages of separation in the myth with the first journey, Entry stage with the second trip, The overseer of :union: with God and "complete guardianship", and the return phase, is also compatible with the third and fourth journeys. The Theosophist, in the third journey, returns to the position of "difference after gathering" and in the fourth journey to "legislative prophecy" and among the people. Myth also becomes the "Lord of the World" and then bestows blessings and grace on his companions. This adaptation is a prelude to finding the contemporary function of the four journeys in order to analyze the events and developments of the hero in literature and art.  },  
Keywords = {Monomyth theory, Joseph Campbell, mystical journey, Asfar Arbae},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {89-114}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {تطبیق سفرهای چهارگانه عارف 
در منظر ملاصدرا و نظریه تک‌اسطوره جوزف کمبل},
abstract_fa ={چکیده: اسطوره در نظریه تک­اسطوره کمبل، بعد از طی سه مرحله مناسک گذار «جدایی»، «تشرّف» و «بازگشت»، پس از تحول آگاهی، از مرزهای دوگانگی فراتر رفته و به وحدت می‌رسد. عارف نیز، در منظر ملاصدرا، طی چهار مرحله سفر، از کثرت به وحدت رسیده و پس از مراجعت، با تکیه بر نبوّت تشریعی به استمداد از خلق می‌پردازد. پرسش این‌ است که در تطبیق این دو نوع سفر یعنی سفر اسطوره در نظریه تک­اسطوره و سفر چهارگانه عارف در اسفار، چه شباهت­ها و تفاوت­هایی می‌توان یافت؟ این مقاله با روش توصیفی - تحلیلی و تطبیقی نشان می‌دهد که مراحل مناسک گذار اسطوره، قابل انطباق با چهار سفر عارف می‌باشد، به‌نحوی‌که مراحل مختلف جدایی در اسطوره با سفر اول، مرحله تشرّف با سفر دوم، ناظر بر اتحاد با خدا و ولایت ‌تامه و مرحله بازگشت نیز با دو سفر سوم و چهارم، قابل انطباق است. همان‌گونه که عارف در سفر سوم به مقام فرق بعد از جمع و در سفر چهارم به نبوت تشریعی رسیده و در میان خلق باز می‌گردد، اسطوره نیز، به ارباب جهان تبدیل گشته و به یاران خود برکت و فضل نازل می‌کند.},
keywords_fa = {نظریه تک اسطوره, جوزف کمبل, سفر عرفانی, اسفار اربعه},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-866-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-866-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {zaare, elahe},  
title = {love is in existence and its relation to the unity of existence Some scholars of Shiraz}, 
abstract ={},  
Keywords = {},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {115-136}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {سریان عشق در هستی و ارتباط آن با وحدت وجود  از نظر برخی از حکمای خطه‌ی شیراز  (غیاث‌الدین دشتکی، جلال‌الدین دوانی و ملاصدرای شیرازی)},
abstract_fa ={چکیده: جلال­الدین دوانی، غیاث­الدین دشتکی و ملاصدرا درآثار خود مسئله تسری عشق در موجودات را مطرح کرده­اند و هر سه سعی در آمیختن رویکرد سینوی و عرفانی داشته­اند و به‌ همین جهت سخنان آنان به وحدت وجود منتهی شده است، با این وصف همگی در این امر، به‌یک میزان موفق نبوده­اند. غیاث­الدین تنها عشق در مرتبه انسانی را همراه با علم دانسته و آن را با وحدت در شهود پیوند می­زند. سخنان وی در باب تسری عشق، بیان‌کننده نوعی وحدت سریانی در هستی است که به تبیین تشکیکی ملاصدرا نزدیک است. اما دوانی قائل به آگاهانه بودن عشق در تمامی مراتب و تجلیات است و سخنانش در این­باره مبتنی‌بر نظریه وحدت شخصی وجود است. هرچند تفسیر وحدت شخصی ملاصدرا در این­باره از نظر مضمون و ادبیات به سخنان دوانی نزدیک است؛ اما تنها ملاصدرا است که به ‌بهترین شکل موفق گردیده در این­باره عرفان و حکمت را درهم آمیخته و آن را به‌نحو مستدل تبیین نماید.  },
keywords_fa = {سریان عشق, جلال الدین دوانی,غیاث‌الدین دشتکی,ملاصدرا, وحدت وجود, وحدت شهود},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-896-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-896-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Sarebannejad, Mohsen and BolkhariGhehi, Hass},  
title = {The Study of the "Al-Mizan of Twelve" in Haydar Amuli\'s Thought and its Influence on Qazi Sa’id Qumi in interpreting the Geometric Structure of the Kaaba}, 
abstract ={Al-Mizan as a science that is responsible for explaining the metaphysical foundation of correspondence has a purely qualitative look at numbers and describes the correspondence between the visible and the intelligible world in the shadow of the ontological ontology of numbers. The science of scale in Islamic civilization was first brought to the attention of Jabir ibn Hayyan, but due to the monopoly of Jaber's views on the Physics, it did not go beyond matter and found no way to the intelligible world. In the book of The Meccan Revelations, Ibn Arabi paid serious attention to Al-Mizan, and Haydar Amuli, a Shiite follower of Ibn Arabi, described the system of correspondence in the shadow of number as a qualitative existence on the one hand and Shiite knowledge on the other. Qazi Sa’id Qumi, in his interpretation on Al-Tawhid, interpreted the geometric structure of the Ka'bah based on the correspondence between the intelligible and visible worlds and the testimony in the presence of the Shiite twelve Imams who were instrumental in transferring the throne intelligible form to the visible form of Ka'bah. It is assumed that Qazi Sa’id Qumi's interpretation of this formal transformation is an interpretation of the Al-Mizan of twelve discussion of Haydar Amuli.},  
Keywords = {Throne, Ka'bah, Al-Mizan, Correspondence},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {137-158}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {میزانِ «دوازده» در اندیشۀ سیدحیدر آملی و تأثیر آن بر قاضی سعید قمی در تحلیل ساختار هندسی کعبه},
abstract_fa ={چکیده: این مقاله به تأویلی که قاضی سعید قمی از حکمای عهد صفوی از ساختار هندسی کعبه ارائه می‌کند، با فرض تأثیرپذیری از سید حیدر آملی، از شارحان و پیروان شیعه‌مذهب اندیشۀ ابن‌عربی، بالأخص در بحث «علم میزان» می‌پردازد. علم میزان به‌مثابه دانشی که متکفل بررسی بنیاد مابعدالطبیعی نظام تطابقات است، تناظر میان عوالم غیب و شهادت را تشریح و در قالب نسبت‌های عددی و جداول هندسی توصیف می‌نماید. ابن‌عربی در کتاب فتوحات مکیّه علم میزان را با رویکردی متفاوت مورد توجه قرار داد و سید حیدر آملی نظام تطابقات را در سایۀ عدد به‌عنوان وجودی کیفی از یک‌سو و معارف شیعه از دیگرسو توصیف نمود. فرض این مقاله برآن است که قاضی سعید قمی با تأثیرپذیری از اندیشه‌های سید حیدر به‌ویژه در بحث «میزان دوازده»، ساختار هندسی کعبه را در سایۀ تناظر میان عرش و ارض مورد تأمل قرار داده است. وی در کتاب شرح توحید صدوق تأویل ساختار هندسی کعبه را براساس تناظر میان عوالم معقول و محسوس بالأخص در سایۀ وجود روحانی ائمۀ دوازده‌گانۀ شیعه که واسطۀ انتقال صورت معقول معبد عرش به کعبه ارض بودند، ارائه نمود. کلیدواژه‌ها: عرش، کعبه، علم میزان، تناظر},
keywords_fa = {عرش, کعبه, علم میزان, تناظر},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-995-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-995-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {shariatmadari, mojdeh},  
title = {Mystical anthropology in Kubrâwiyyas thought}, 
abstract ={Spiritual journey is a common matter among different Sufism schools, but this matter has got a special feature in Kubrâwiyyas; who are one of the most prominent and influential Sufi orders in the history of Sufism, especially Sheikh Najmuddīn-e Kubrā; as their spiritual director, doctrine and works. On the other hand, the humanchr('39')s position in the world, is always one of the main thinking bases in mystical thoughts, and the key matter of debates among Kubrâwiyyas, as their heritage, is the human as the worldchr('39')s beating heart. This paper pays to show the sheikh Kubrā, chr('39')Alâchr('39') al-Dawla Semnânî , and chr('39')Azîz al-dîn Nasafî prominent spiritual path doctrine thoughts by studying their works, and showing their prominent mystical anthropological notions. Explaining of spiritual journeychr('39')s levels by lights, and colors has special significance in Sufism, and Islamic mystics, especially Kubrâwiyyas, so a part of this article pays to the process of these lights, and colors.  },  
Keywords = {Anthropology, Kubrâwiyya, Soul, Mystical Path, light},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {159-176}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {سیر انسان شناسی عرفانی در سلسه کبرویه},
abstract_fa ={چکیده: گام نهادن در مسیر سلوک از وجوه مشترک میان آموزه‌های مکاتب گوناگون صوفیانه است، اما این مبحث در آموزه‌ها و آثار کبرویان به‌خصوص شیخ نجم‌الدین کبری تصویری ویژه یافته است. ازسویی‌دیگر در انگاره‌های عرفانی، همواره یکی از محورهای اصلی تفکر، جایگاه انسان در نظام هستی بوده است، در میراث پیروان شیخ کبری نیز انسان همچون قلب تپندۀ هستی بسیار مورد بحث و گفت‌وگو بوده است. این پژوهش با بررسی اندیشه‌های شیخ نجم‌الدین کبری، شیخ نجم‌الدین رازی، علاالدوله سمنانی و عزیزالدین نسفی می‌کوشد با نشان دادن وجوه بارز نگرش انسان‌شناختی ایشان، به ویژگی برجسته آموزۀ سلوک در نزدشان بپردازد. شرح مراتب سیر و سلوک از طریق نورها و رنگ‌ها در تصوف و عرفان مسلمانان به‌خصوص در طریقۀ کبرویه دارای اهمیت ویژه‌ای است. به همین منظور در بخشی به سیر این رنگ‌ها و نورها در مقاله حاضر پرداخته شده است. کلید واژه‌ها: انسان‌شناسی، کبرویه، نفس، سلوک، نور},
keywords_fa = {انسان شناسی, کبرویه, نفس, سلوک,نور},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-929-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-929-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {The emergence of the "hidden treasure" from the viewpoint of Seyyed Haidar Amoli and Mulla Sadra}, 
abstract ={},  
Keywords = {},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {177-196}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {ظهور «گنج نهان» از دیدگاه سید حیدرآملی و ملاصدرا},
abstract_fa ={چکیده: منشأ ظهور و آفرینش مراتب همه موجودات اعم از مجرد و مادی حبّ ذاتی حق به ظهورکمالات مکنون است و این مسئله با توجه به براهین حکمی مبتنی‌بر شهود در حکمت متعالیه و عرفان نظری و همچنین با استناد به آیات و روایات، قابل اثبات می‌باشد. حق‌تعالی همان گنج نهان و وجود لابشرط مقسمی است که حب به ذات اقدسش سبب ظهور اسما و صفات و کمالات او شده است. لذا اولین موجود تعین یافته و آخرین موجود تنزل یافته در انتهای سلسله تنزلات، انسان کامل بوده که بر آگاهی خود از خاصیت آیینگی آگاه است و هرگاه گنج نهان اراده نماید تا معروف قرار گیرد هیچ موجودی جز انسان کامل به ظهور تام عارف نخواهد شد. ‌برخی براین باورند که بدون توجه به مرتبه انسان، درک مراتب هستی و شناخت ‌قابلیت‌های آن امکان‌پذیر نیست. ازاین‌جهت، آفرینش انسان علت و مقصد نهایی پیدایش و ظهور کثرت اسمائی و یا غایت عبودیت است و بدون شناخت و معرفت، عبودیت امکان‌پذیر نیست. در این نوشتار دیدگاه سید حیدر آملی و صدرالدین شیرازی که نگاه هر دو منطبق بر هستی‌شناسی واحدی است، علت و چگونگی آشکار شدن گنج نهان و همچنین معرفت به آن، تبیین و بررسی شده است. کلیدواژه‌ها: گنج نهان، حبّ ذاتی، سید حیدر آملی، ملاصدرا  },
keywords_fa = {گنج نهان, حبّ ذاتی,تجلی,سید حیدر آملی, ملا صدرا},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-909-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-909-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {Comparative Analysis of Persian Works by Shaikh al-Ishraq and Mathnawi Ma’navi from the Perspective of Allegory}, 
abstract ={Ali Asghar Mirbagherifard[1] Seyed Mohamad Jalil Mostafavi Rozati[2]   Comparative Analysis of Persian Works by Shaikh al-Ishraq and Mathnawi Ma’navi from the Perspective of Allegory Abstract A thorough and in-depth study of the works of some Iranian scholars and mystics reveals their meaningful contributions and suggests the continuity of their method. Mawlānā is a poet who, according to his testimonies and his own works, has influenced his predecessors and mystics. On the other hand, Shaikh Shahāb ad-Dīn Suhrawardi, known as Shaikh al-Ishraq, is a scholar who has had a serious impact on philosophers and mystical ideas after a certain philosophical-mystical view.A brief view of Suhrawardi’s writings reinforces this suspicion that  Mawlānā has also seen in his Mathnavi. Mystical works has special language that carry mystical experiences and didactic points. One of the important areas in the expression of mystics and philosophers is the use of parables and stories. The Persian works of Suhrawardi, in which the Shaikh language is approached in the language of mystical works, is full of allegories and anecdotes. A view of Persian works of Suhrawardi leads the reader familiar with Mathnavi into meaningful parallels between the allegories and the anecdotes of these works. The present research seeks to examine the structure and content of these allegories in a comparative and descriptive-analytical method.   Keywords: Mathnavi Ma’navi, Suhrawardi’s Persian works, comparative literature, allegory.               1 Professor of persian language and literature ,Esfahan university (corresponding author) [2] Student of PH.D. Persian and literature , Esfahan university},  
Keywords = {Mathnavi Ma’navi, Suhrawardi’s Persian works, comparative literature, allegory},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {197-220}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {مقایسه تحلیلی آثار فارسی شیخ اشراق و مثنوی معنوی از منظر تمثیل پردازی},
abstract_fa ={چکیده: بررسی دقیق آثار برخی حکما و عرفای ایرانی اشتراکاتِ معنادارِ آن‌ها را نشان می‌دهد که این موضوع حاکی از پیوستگی روش آن‌ها است. مولانا شاعری است که بنابر گواهی تذکره‌ها و آثار خود وی، از حکما و عرفای پیش از خود تأثیر پذیرفته است. ازسوی‌دیگر شیخ شهاب‌الدین سهروردی، حکیمی است که با نگاه خاص فلسفی- عرفانی بر آرای عرفانی پس از خود تأثیر گذاشته است. نگاهی گذرا به تألیفات سهروردی این ظن را تقویت می‌کند که مولوی در سرایش مثنوی به آن‌ها نظر داشته است. یکی از ساحات مهم در طرزِ بیانِ عرفا و فلاسفه بهره‌گیری از تمثیل و حکایت است. آثار فارسی سهروردی که در آن زبانِ شیخ به زبان آثار عرفانی نزدیک شده، سرشار از تمثیل‌ها و حکایات است. نگاهی گذرا به آثار فارسی سهروردی خواننده آشنا با مثنوی را به مشابهتهایی معنادار میانِ تمثیل‌ها و حکایات این آثار رهنمون می‌کند. در این تحقیق در پی آن هستیم که ساختار و محتوای این تمثیل‌ها را به صورت تطبیقی و با شیوه توصیفی- تحلیلی بررسی کنیم. کلیدواژه‌ها: مثنوی معنوی، رسائل فارسی سهروردی، ادبیات تطبیقی، تمثیل},
keywords_fa = {مثنوی معنوی, رسائل فارسی سهروردی, ادبیات تطبیقی, تمثیل},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-760-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-760-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {Two mystical steps in clearing the ambiguity of the philosophy of kingship in the Quranic commentaries}, 
abstract ={The image of famous interpretations of the philosophy of human creation does not go beyond the appearance of verses and is not capable of eliminating the ambiguity and apparent contradiction between the verses. The introduction of worship and achievement of mercy as the purpose of creation in some verses and the report of the overthrow of the majority and entering into hell in other verses is one of the most important aspects of ambiguity and contradiction in this image. This research, with a descriptive, analytical, and critical approach, first shows the root of the forms and failure of the commentators' response. Then, the monopoly of the solution in the mystical approach is based on a different analysis of the issue of torment in the two areas of theoretical and moral mysticism and examines its citation and strength based on the Qur'anic verses; the result of the research, eliminating the ambiguity and apparent contradiction between verses and presentation A harmonious, deep, and pleasant image rather than a vague image of the philosophy of human creation. Today, given the increasing numbers of absurdity, depression and suicide, the need for a decent response to questions about the meaning of life and the philosophy of creation is not at stake.},  
Keywords = {The philosophy of creation, worship, mercy, torment, lamentation, love},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {221-241}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {دو گام عرفانی در زدودن ابهام از فلسفه خقلت در تفاسیر قرآنی},
abstract_fa ={ چکیده:‌ تصویری که تفاسیر مشهور از فلسفه خلقت انسان ارائه می‌دهند، ناظر به ظواهر بخشی از آیات بوده و از عمق کافی برخوردار نیست. معرفی عبادت و نیل به رحمت به عنوان غرض خداوند از خلقت، از‌یک‌سو و طغیان اکثریت انسان‌ها و دخول به جهنم ازسوی‌دیگر موهم عدم تحقق غرض الهی است. این تحقیق با روش توصیفی، تحلیلی و نقدی، ابتدا ریشه اشکال و نارسایی تصویر فوق را نشان می‌دهد. سپس راه حل عرفانی را ضمن دو گام اساسی در حوزه عرفان نظری و ذوقی مطرح می‌کند. حاصل گام اول، مغلوبیت عذاب تحت رحمت و اثبات وجهه تربیتی برای آن و حاصل گام دوم، تحلیل عذاب به عنوان «عتاب» و «فراق» معشوق ازلی است که وجهه ذوقی دارد. در این راستا، مستندات قرآنی و روائی مطرح و درنهایت تصویری جامع و دلنشین از فلسفه خلقت ارائه می‌شود. کلیدواژه‌ها: فلسفه خلقت، عبادت، رحمت، عذاب، تفاسیر، عرفان  },
keywords_fa = {فلسفه خلقت, عبادت, رحمت, عذاب, عتاب, عشق},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-932-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-932-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Naghdebishi, Massoumeh and Faali, Mohammad Taghi},  
title = {The Comparative Methodology of Reynold Nicholson and William Chittick in Sufism Studies}, 
abstract ={Abstract: This survey, with a comparative approach, deals with criticism of Reynold Nicholson(1868-1945) and William C.Chittick 's (1943- ) methodology in Sufism (with emphasis on Rumi and Ibn Arabi). The purpose of the methodology review of these  western mysticists is not only the better cognition the rules and criterias of religious studies and specially sufism, but also to investigate the intellectual background and origin of the two scholars' viewpoints and to pave the way to discovery of subtleties of thought and their differences and points of view. The present article, in a descriptive-analytic method, has attempted to plug the gap of existing such approach, as much as possible. Analyzing the methodology of these two scholars in the field of Islamic mysticism reveals different information sources and distinct conclusions. In an analytical-critical approach, to Nicholson's idea, Chittick emphasizes the in-text analysis of the works of these mystics and in fact understands the intellectual angles of thinkers such as Ibn Arabi and Rumi in understanding theire world-view through their works and taking full advantage of their words and imaginary forms knows, though neglecting to some of Nicholson's works and perhaps the inconsistency of his views, has made Chittick a incorrect judgment.},  
Keywords = {Keywords: Methodology, Nicholson, Chittick, Rumi, Religious Studies, History of Sufism.},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {243-267}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {روش‌شناسی تطبیقی رینولدنیکلسون و ویلیام چیتیک در مطالعات تصوف},
abstract_fa ={چکیده:جستار پیش رو با رویکردی تطبیقی به نقد روش‌شناسی نیکلسون و چیتیک در تصوف (با تکیه برآثار مولوی و ابن­عربی) می­پردازد. هدف از بررسی روش‌شناسی این عرفان­پژوهان غربی نه‌تنها شناخت بهتر قواعد و معیارهای مطالعات دینی و به‌ویژه تصوف است بلکه با بررسی پیشنیه فکری و منشأ تکوین دیدگاه این دو پژوهشگر، مسیر کشف ظرایف اندیشه­ و تفاوت و امتیازهای آرای آنان را نیز هموار می­کند. نوشتار حاضر به روش توصیفی-تحلیلی کوشیده تا خلأ وجود چنین رویکردی را تا حد امکان برطرف سازد. تحلیل روش این دو پژوهشگر حکایت از تفاوت منابع مطالعاتی و نتیجه­گیری­های متفاوت از هم دارد. چیتیک با روشی تحلیلی- انتقادی نسبت به آرای نیکلسون، بر تحلیل درون‌متنی آثار این عارفان تأکید می­کند و درواقع فهم زوایای فکری اندیشمندانی مانند ابن­عربی و مولوی را در گرو درک جهان-اندیشه آنان از میان آثارشان و بهره‌بردن کامل از سخنان و صور خیالی آن‌ها می­داند اگرچه عدم توجه به برخی آثار نیکلسون و شاید تناقض آرای او، چیتیک را دچار قضاوتی نه­چندان درست نموده است. کلیدواژه‌ها: روش‌شناسی، نیکلسون، چیتیک، ابن‌عربی، مولوی، تاریخ تصوف},
keywords_fa = {واژگان کلیدی: روش‌شناسی, نیکلسون, چیتیک, ابن عربی, مولوی, مطالعات دینی, تاریخ تصوف.},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-991-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-991-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2021}  
}