@article{ 
author = {},  
title = {}, 
abstract ={},  
Keywords = {},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {0-0}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {},
abstract_fa ={},
keywords_fa = {},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1683-en.html},  
eprint = {},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Aram, Alireza and Mirfatemi@ut.ac.ir, Atefeh},  
title = {Justic and Care in Risala Qushayriyya; a Chalenge from Descartes\'s Provisional Ethics}, 
abstract ={By focusing on the emotional side of the theory of care, one can reread texts from ancient works and recognize similarities in the direction of restoring moral relationships. This recognition can be expanded, especially by referring to the mystical tradition of Iran and documenting its reference texts. The present article interprets the theme of justice in close connection with "ethical care of self and others" considering the Treatise of Qushayri (Risala Qushayriyya). After establishing the position of care-oriented justice in Qashiri's text, attention is paid to its moral-normative efficiency for today's world. This critical review, which continued the initial discussion of the research in a descriptive and analytical way, was organized by referring to Descartes' provisional ethics; Because this philosopher's reading of ethics lays the groundwork for coexistence in a state of intellectual conflict. Acknowledging that Descartes' manner provides an up-to-date condition for moral care connected to justice, the capacity of Qashyri's mystical approach to fulfill a similar purpose can be recognized.  },  
Keywords = {ethics of care, justice, methodic doubt, provisional ethics, Risala Qushayriyya},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {1-23}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {عدالت و مراقبت در رساله قشیریه؛ ملاحظاتی از منظر اخلاق موقت دکارت},
abstract_fa ={با تمرکز بر وجه عاطفی نظریه‌ی مراقبت می‌توان متونی از آثار کهن را بازخوانی کرد و مشابهت‌هایی را در جهت ترمیم روابط اخلاقی بازشناخت. این بازشناسی، به ویژه با رجوع به سنت عرفانی ایران و مستند به متون مرجع آن قابل گسترش است. مقاله‌ی حاضر با ملاحظه‌ی رساله قشیریه مضمون عدالت را در پیوندی نزدیک با «مراقبت اخلاقی از خود و دیگری» تفسیر می‌کند. از پی تثبیت جایگاه عدالتِ مراقبت‌محور در متن قشیری، به کارآمدی اخلاقی- هنجاری آن برای جهان امروز توجه می‌شود. این بررسی نقادانه، که در ادامه‌ی بحث آغازینِ تحقیقْ به روش توصیفی و تحلیلی به پیش رفته، با ارجاع به اخلاق موقت دکارت سامان یافته؛ چرا که خوانش این فیلسوف از اخلاقْ زمینه‌سازِ همزیستی در وضعیتِ منازعه‌ی فکری است. با تصدیق این‌که مشربِ موقت دکارت شرایطی روزآمد را برای مراقبت اخلاقی متصل به عدالت مهیا می‌سازد، ظرفیت رویکرد عرفانی قشیری در تحقق منظوری مشابه قابل بازشناسی است.  },
keywords_fa = {اخلاق مراقبت, اخلاق موقت, رساله قشیریه, شک دستوری, عدالت},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.1},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1482-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1482-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {parvizi, elham and ardestani, zahrasadat},  
title = {An analysis study of the architecture of Sheikh Safi al-Din Ardabili and the archetypes}, 
abstract ={Although this collection was made by Sheikh Safi al-Din Ardabili in different periods; But it is stated in historical books that the design of this collection in the dream was inspired by Sadr al-Din Musa, the sheikh's son, to the architect of the building. According to the prevailing beliefs in the patriarchal and Safavid historical period, this collection can be considered as an unconscious manifestation of Sufism. On the other hand, in Jung Kohan analytical psychology, the model of "individuality process" has been proposed, which is related to spiritual questions such as the meaning of life and the purpose of existence. This archetype can be compared with mystical behavior in the school of Islam. The purpose of this article is to answer the question whether by examining the archetype of individuality, it is possible to understand the concept and how to find its objectivity in this collection? In this article, the historical perception approach has been used in the method of historical interpretation. And we will try to examine the quality and relationship between these signs and the archetypes in this field. As a result, the physical structure of this complex is based on the levels of mysticism as well as the four stages of the archetype of individuality, and at the end of this set, the physical signs indicate the emergence of the complete archetype of individuality. It can be said that as with the conscious and unconscious adaptation (circle and cycle), Mandela's physical sign is formed. In architecture, the circle is the symbol of the original unity and the sky, and in the center of everything, they come together in coexistence. The number seven, which is the basis of mysticism, is also the organizer of the architectural movement spaces of this complex.},  
Keywords = {Sheikh Safi al-Din Ardabili, Archetype, Jung, Mysticism, The Process of Individuality.},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {25-45}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {مطالعه تحلیلی معماری مجموعه شیخ صفی الدین اردبیلی و کهن الگوها},
abstract_fa ={گرچه این مجموعه شیخ صفی الدین اردبیلی در دوره‌های مختلفی ساخته شده‌؛ اما در کتب تاریخی آمده، که طرح این مجموعه در رویا، از سوی صدرالدین موسی – فرزند شیخ -به معمار بنا، الهام شده‌است. با توجه به اعتقادات حاکم در دوره تاریخی ایلخانی و صفوی، می‌توان این مجموعه را تجلی ناخودآگاه تصوف دانست. از طرفی، در روانشناسی تحلیلی یونگ کهن الگوی«فرایند فردیت» مطرح شده‌است، که مرتبط با پرسش‌های معنوی از جمله معنای زندگی و هدف هستی است. که این کهن الگو را می‌توان با سلوک عرفانی در مکتب اسلام تطبیق و مقایسه نمود. هدف این مقاله پاسخگویی به این پرسش است که آیا با بررسی کهن‌الگوی فردیت می‌توان به درک مفهوم و نحوه عینیت یافتن آن در این مجموعه رسید؟ در این مقاله به روش تفسیری تاریخی، از رویکرد  ادراک نشانه‌ها نیز استفاده شده‌است. و سعی خواهد شد تا کیفیت و ارتباط بین این نشانه‌ها و کهن الگوهای مطرح در این زمینه بررسی گردد. نتیجه آن که، ساختار کالبدی این مجموعه بر اساس مراتب عرفان و همچنین مراحل چهارگانهکهن‌الگوی فردیت شکل گرفته، و در پایان این مجموعه نشانه‌های کالبدی نشان‌دهنده به ظهور رسیدن کهن‌الگوی کامل فردیت هستند. می‌توان گفت همانگونه که با سازگاری خودآگاه و ناخودآگاه (دایره و چرخه) نشانه کالبدی ماندلا شکل می‌گیرد. در معماری نیز دایره، علامت وحدت اصیل و آسمان می‌باشد و در مرکز همه چیز با همزیستی به وحدت می‌رسند. عدد هفت نیز که مراحل عرفان بر این اساس می‌باشد نیز سازمان‌دهنده فضاهای حرکتی معماری این مجموعه است.},
keywords_fa = {شیخ صفی الدین اردبیلی, کهن الگو, یونگ, عرفان, فرایند فردیت.},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.25},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1416-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1416-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Jorak, Mahnoosh and MostafidKariq, Zahra and Abbasi, Habibollah},  
title = {Continuation of the views of pre-Socratics and Plato on the foundations of theoretical and practical mysticism}, 
abstract ={: Review From a phenomenological point of view, the patterns of discourse of practical and theoretical wisdom of Muslim mystics are related to the relations between the thoughts and opinions of believing mystics to other revelatory religions, including Christianity. Middle. The patterns of this discourse are in line with the principles of the Pythagorean-Socratic-Platonic philosophy  },  
Keywords = {Platonic,},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {47-71}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {امتداد آرای پیشاسقراطیان و افلاطون در مبانی عرفان نظری و عملی},
abstract_fa ={چکیده : درنگاه پدیدارشناسانه به الگوهایِ گفتمان حکمت عملی و نظریِ عرفای مسلمان، با ربط و نسبت هایی میان اندیشه  و آرای عرفای باورمند به سایر ادیان وحیانی از جمله مسیحیت مواجهیم که این ربط و نسبت ها به نوبه خود ، منشعب از اندیشه های معرفت شناسانه افلاطون گرایان سده های میانه است. الگوهای گفتمان مذکور ، با مبانی فلسفه« فیثاغوری - سقراطی – افلاطونی»، انطباق و هم بستگی نشان می دهند.},
keywords_fa = {افلاطون , عرفان,  ادیان},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.47},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1477-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1477-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Hosseinpour, Gholamrez},  
title = {Explanation of the Meaning of Mystical Taste Based on the Definitions of Imam Khomeini}, 
abstract ={It is possible to divide Imam Khomeini's definitions of mystical taste into three general headings: epistemological, existential, and cosmological definitions, and consider each heading as having characteristics But it is not possible to find a common component or components in all the meanings and words of Imam Khomeini about mystical taste. Therefore, the best means of explaining and formulating mystical taste is the idea of Wittgenstein family resemblance. The concept of family resemblance is explained in the first place by reference to the concept of game. Wittgenstein argues that just as there is nothing unique in games that is common to all of them, there is nothing unique in the various uses of language that is common to all, but, just like in games, there is a system of overlap and similarities. The epistemological, ontological, and cosmological aspects of mystical taste overlap, and no common component or components are found in all of their characteristics, and these three mystical aspects are placed in a family resemblance. In fact, there is no common component or components in all the features of the concept of mystical taste, but there is a system of overlapping similarities; That is, there is a complex network of similarities that, when overlapped, maintains the coherence of the similarities.},  
Keywords = {Mystical Taste, Family Resemblance, Imam Khomeini, Wittgenstein.},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {73-90}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {تبیین معنای ذوق عرفانی براساس تعاریف امام خمینی},
abstract_fa ={شاید بتوان تعاریف مورد نظر امام خمینی در باب ذوق عرفانی را به سه عنوان کلی تعاریفِ معرفت‌شناختی، وجودشناختی و جهان‌شناختی تقسیم کرد و هر عنوانی را دارای ویژگی‌هایی دانست اما نمی‌توان مؤلفه یا مؤلفه‌های مشترکی را در همه معانی و الفاظ مورد نظر امام خمینی در باب ذوق عرفانی یافت. لذا بهترین وسیله برای تبیین و صورت‌بندی ذوق عرفانی، ایده شباهت خانودگی ویتگنشتاین است. مفهوم شباهت خانوادگی در وهله اول با اشاره به مفهوم بازی ایضاح می‌شود. ویتگنشتاین معتقد است همان‌طور که هیچ چیز منحصربه‌فردی در بازی‌ها وجود ندارد که در همه آن‌ها مشترک باشد، هیچ چیز منحصربه‌فردی در کاربردهای مختلف زبان نیز وجود ندارد که در همه آن‌ها مشترک باشد بلکه، درست مانند بازی‌ها، نظامی از همپوشانی و تداخل شباهت‌ها وجود دارد. صبغه‌های معرفت‌شناختی، وجودشناختی و جهان‌شناختیِ ذوق عرفانی نیز تداخل و هم‌پوشانی‌هایی با هم دارند و یک مؤلفه یا مؤلفه‌های مشترکی در همه ویژگی‌های آن‌ها یافت نمی‌شود و این سه صبغه عرفانی در یک شباهت خانوادگی با هم قرار می‌گیرند. در واقع مؤلفه یا مؤلفه‌های مشترکی در تمام ویژگی‌های مفهوم ذوق عرفانی وجود ندارد بلکه نظامی از همپوشانی و تداخل شباهت‌ها وجود دارد؛ یعنی شبکه‌ای پیچیده از شباهت‌ها وجود دارد که با همپوشانی آن‌ها، انسجام شباهت‌ها حفظ می‌شود.},
keywords_fa = {ذوق عرفانی, شباهت خانوادگی, امام خمینی, ویتگنشتاین.},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.73},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1533-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1533-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {khalaji, Mohamadesmaiel and najafi, araz and mafi, farz},  
title = {Dervish metal ax, mystical tools}, 
abstract ={Dervishes of Iran are considered Sufis in the Jirga, who use axes and hatchets in their religious rituals. The reasons for the use of this tool by Dervish are in an aura of ambiguity. Therefore, in this essay, in order to clarify the reasons and the type of operation of this weapon by Dervish, its existential philosophy from the pre- and post-Islamic periods has been discussed by citing documentary information. And by the library method and by the analytical-historical research method, the historical background of the emergence of metal tabrizin in the plateau of Iran has been evaluated first. And with reference to historical documents, the origin and place of the spiritual value of the ax in Dervish culture and belief have been investigated And we are looking to verify this hypothesis that it seems that the ax is a military and ritual tool that was used by the horsemen in the Sassanid era and then by the Sufis in the Islamic era. The result is that dervishes are among the ancient sects and the ax is a sign and evidence of the ancient relationship between dervishes and ancient Iranian rituals.  },  
Keywords = {battle ax, Eswaran, Sufis, Nasgachians, Dervishes.},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {91-111}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {تبرزین فلزی دراویش، اسباب عرفانی},
abstract_fa ={دراویش ایران درجرگه صوفیان به شمار می آیند که درسیر سلوک آیینی خود از تبر استفاده می کنند. دلایل استفاده از این ابزار از سوی دراویش درهاله ای از ابهام قرار دارد. لذا در این جستار به جهت روشن شدن دلایل و نوع کارکرد این سلاح از سوی دراویش، با استناد به اطلاعات اسنادی به فلسفه وجودی آن از دوره‌های پیش و بعد از اسلام پرداخته‌شده است و به شیوه کتابخانه‌ای و به روش پژوهش تحلیلی – تاریخی ابتدا پیشینه تاریخی ظهور تبرزین‌های فلزی در فلات ایران مورد ارزیابی قرارگرفته است و با استناد به مستندات تاریخی ریشه و جایگاه ارزش معنوی تبر در فرهنگ و باور دراویش بررسی‌شده است و به دنبال راستی آزمایی این فرضیه هستیم که به نظر می‌رسد که تبر ابزار نظامی و آیینی است که توسط اسواران در دوره ساسانی و سپس توسط صوفیان در دوره های اسلامی استفاده شده است. نتیجه اینکه دراویش صوفی در زمره فرقه‌های باستانی هستند و تبر نشانه و شاهدی بر ارتباط باستانی دراویش با آیین های ایران باستان است.  },
keywords_fa = {تبرزین, اسواران, صوفیان, نسقچیان, دراویش.},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.91},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1481-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1481-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {gholamrezai, javad and soltani, zeinab},  
title = {Rereading the need to know and the functions of the teacher of ethics in Seleucid education}, 
abstract ={The role of the teacher of ethics in the mystical and spiritual education of the seeker is an irreplaceable role in such a way that without a teacher and guide, it is difficult and impossible for the seeker to go through the ups and downs path and achieve mystical knowledge. In the meantime, in many cases, the seeker gets confused in the knowledge and functions of the teacher of ethics, therefore, the present research with the analytical-descriptive method, has tried to provide valid reasons for the necessity of the knowledge and functions of the teacher by analyzing religious and mystical sources. Provide ethics. Based on the findings and results of the research, it can be said that:  The intellectual reason of the scholar's reference to the ignorant and a number of Qur'anic and narrative evidences and the words and lives of the scholars strongly emphasize the necessity of using the teacher of ethics in religious and mystical education. In order to recognize the master, the methods have been stated, the most important of which is to ask the people of conduct, the permission of the master of conduct, and to identify important traits in him. Paying attention to the correct understanding of the teacher and his position minimizes the appearance of pretentious and mystical people; Also, one of the functions of an ethics teacher is to pay attention to students' spiritual perfections and monotheistic authorities, which is associated with the spiritual guidance and sometimes development of students.},  
Keywords = {Behavior, teacher, ethics, seeker, mysticism, upbringing.},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {113-131}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {بازخوانی لزوم شناخت و کارکردهای استاد اخلاق در تربیت سلوکی},
abstract_fa ={نقش استاد اخلاق در تربیت عرفانی و معنوی سالک نقشی بی‌بدیل است به گونه‌ای که بدون استاد و راهنما طی کردن مسیر پرفراز و نشیب سیر و سلوک و وصول به معرفت عرفانی برای سالک سخت و ناممکن می‌نماید. در این میان در بسیاری از موارد سالک در شناخت و کارکردهای استاد اخلاق دچار سردرگمی می‎گردد، ازاین‌رو  پژوهش پیش‎رو با روش تحلیلی- توصیفی، تلاش نموده تا با واکاوی منابع و مصادر دینی و عرفانی دلائل متقنی جهت ضرورت شناخت و کارکردهای استاد اخلاق ارائه کند. براساس یافته و نتایج پژوهش می‌توان چنین گفت: دلیل عقلی رجوع عالم به جاهل و تعدادی از ادله قرآنی و روایی و کلام و سیره علماء به اثبات و لزوم استفاده از استاد اخلاق در تربیت دینی و عرفانی تاکید فروان دارد. برای شناخت استاد، شیوه‎های بیان شده است که مهم‎ترین آنها پرسش از اهل سیر و سلوک، اجازه استاد سلوک و شناسایی خصلت‌های مهم در وی می‌باشد. توجه به شناخت صحیح از استاد و جایگاه او، زمینه ظهور افراد متظاهر و عارف‌نما را به حداقل می‌رساند؛ همچنین از جمله کارکردهای استاد اخلاق توجه دادن شاگردان به کمالات معنوی و مقامات توحیدی است که با هدایت معنوی و گاها تکوینی شاگردان همراه است.    },
keywords_fa = {سیر و سلوک, استاد, اخلاق, سالک, عرفان, تربیت.},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.113},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1484-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1484-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {ghasemi, hossein and ahmadamraji, roya and noroozi, khorshi},  
title = {A content analysis of selected mystical stories in Persian literature in the poems of mystic poets from the 8th to the 11th century.}, 
abstract ={Inexpressibility is one of the important characteristics of the symbolic language of mysticism, and the expression of intuitive secrets and mystical experiences in Persian literature has been done in various ways, especially through poetic poetic stories. Dealing with mystical stories after the 7th century - when mysticism was shaped and consolidated and passed its peak of brilliance and its theoretical foundations were formulated - is of particular importance. The purpose of the present research is to examine and analyze the selected content of mystical poems in the poetry of prominent mystic poets in the time domain of the 8th to 11th centuries of Hijri. The questions of the present research are: 1- Do mystical stories, in addition to having common features with ancient stories, have unique and specific features? 2- Were the poets of the eighth century until the beginning of the twelfth century, in creating mystical stories, merely imitators of the poets before them or were they innovative in this field? This research is of a qualitative type, which has been carried out with the analytical descriptive method, using the content analysis method and the use of library resources. The findings show that in this era, we are witnessing the popularization of mysticism and the entry of Ibn-Arabi's mysticism into the mysticism of Khorasan, and the mystic poets of this period did not turn them into mere imitators, but with a personal angle and perspective. In an innovative approach to mystical terms, they have expanded the scope of their definitions. In some cases, the stories originated from the intuitions and mystical experiences of the poet and were made and elaborated. In some few cases, the stories have weak arguments and are expressed in a vernacular manner. The use of mystical allegory, the style of the story within the story, and mystical symbols with the aim of popularizing mysticism are other characteristics of mystical stories written in this era. Also, in this period, in the works of some poets such as: Amir Khosrow, Jami, Sheikh Bahai, Vahshi and others, common and repetitive stories are rarely seen, and these poets often write the outcome of the story during the story. They did not express and leave the conclusions to the audience, but some other poets such as Sheikh Bahai and in some cases Imad Faqih have acted contrary to these poets.  },  
Keywords = {Tales, mysticism, Sufism, mystical stories, poetic narration.},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {133-155}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {بررسی محتوایی منتخب قصه‌های عرفانی منظوم در ادب فارسی در اشعار شاعران عارف قرن هشتم تا یازدهم},
abstract_fa ={بیان‌ناپذیری، از شاخصه‌های مهم زبان نمادین عرفان است و بیان اسرار شهودی و تجربیات عرفانی در ادبیات فارسی از طرق مختلف، به­ویژه از طریق قصه­های عرفانی منظوم صورت ­پذیرفته است. پرداختن به قصه­های عرفانی پس از قرن هفتم -که عرفان شکل و قوام یافته و اوج درخشش خود را پشت سر نهاده و مبانی نظری آن تدوین شده- اهمیت خاصی دارد. هدف پژوهش حاضر، بررسی و تحلیل محتوایی منتخب قصه­های منظوم عرفانی در شعر شعرای عارف­ و شاخص در قلمروی زمانی قرون هشتم تا یازدهم هجری است. سؤالات پژوهش حاضر عبارتند از: 1- آیا قصه­های عرفانی علاوه بر داشتن ویژگی­های مشترک با قصه­های کهن، دارای ویژگی­های منحصر و مختص به خود هستند؟ 2- آیا شاعران قرن هشتم تا قرن یازدهم در خلق قصه­های عرفانی، صرفاً مقلد شعرای پیش از خود بوده­اند یا در این زمینه مبتکر بوده­اند؟ این پژوهش از نوع کیفی است که با روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از روش تحلیل محتوا و بهره­گیری از منابع کتابخانه­ای به انجام رسیده است. یافته‌ها نشان می­دهد که در این دوران، شاهد عمومی شدن عرفان و ورود عرفان ابن­عربی به عرفان خراسان هستیم و ارتزاق شاعران عارف این دوره از شعرای پیش از خود، آن‌ها را به مقلدان صرف بدل ننموده و با زاویه‌ و منظر شخصی و ابتکاری نسبت به اصطلاحات عرفانی، دامنه تعاریف آنها را توسیع نموده‌اند. در برخی موارد نیز، قصه‌ها، از شهودات و تجربیات عرفانی شاعر سرچشمه گرفته و ساخته و پرداخته شده‌اند. در برخی موارد اندک، قصه‌ها، دارای استدلال سست بوده و به­شکلی عامیانه بیان شده‌اند. به­کارگیری تمثیل عرفانی، سبک قصه در قصه و سمبل­های عرفانی با هدف عمومی نمودن عرفان، از دیگر مشخصات قصص عرفانی منظوم این دوران است. همچنین در این دوران در آثار برخی شاعران مانند: امیر خسرو، جامی، شیخ بهایی، وحشی و دیگران قصه­های مشترک و تکراری به­ندرت به­چشم می­خورد و این شاعران غالباً خود، نتیجه­ی داستان را در اثنای قصه بیان نکرده و نتیجه­گیری را به­عهده مخاطب می­گذارند، اما برخی شعرای دیگر مانند شیخ بهایی و در برخی موارد عماد فقیه بر خلاف این شاعران عمل کرده­اند.  },
keywords_fa = {قصه, عرفان, تصوف, قصه‌های عرفانی, روایت منظوم.},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.133},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1479-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1479-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {karimpasandi, Koros},  
title = {An Analysis of Leibniz\'s Philosophy of Theology in Rumi\'s Mysticism}, 
abstract ={One of the fundamental questions of man is the question of what and the existence of God, to which the philosophical, theological and mystical schools answer according to their own method. In this way, by reading the epistemological views of Rumi and the philosophical views of Leibniz, it can be seen that behind the phenomena and manifestations of the world of creation, there is an infinite, eternal, single, conscious and complete existence. Both thinkers call this infinite being God. Hence, God is considered the center and axis of the universe of creation, the actual cause and the ultimate cause of all beings and the universe, to which the shadowy existence of beings owes its centrality. This article deals with the analytical-comparative method of analyzing the traces of Leibniz's philosophy of theology in Rumi's thought. The result of the research indicates the fusion of Western philosophy and Eastern mysticism in the minds and languages ​​of these two thinkers who lived in two different cultures and languages; In such a way that the manifestations of the universe and man are considered as a mirror in which God is reflected.  },  
Keywords = {Rumi, Leibniz, God, Western philosophy, Eastern mysticism},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {157-176}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {واکاوی رگه  های فلسفه خداشناسی لایب نیتس در عرفان مولوی},
abstract_fa ={یکی از پرسش های بنیادین انسان، پرسش از چیستی و هستی خدا است که مکاتب فلسفی، کلامی و عرفانی بنابر روش خود به آن پاسخ می دهند. از همین رهگذر با خوانش آراء معرفتی مولوی و آراء فلسفی لایب نیتس ، می توان دریافت که در پس پدیده ها و مظاهر عالم آفرینش، وجودی است نامتناهی، سرمدی، واحد ، آگاه و کامل. هر دو متفکر، این وجود نامتناهی را خدا می نامند. از این رو خدا را مرکز و محور عالم آفرینش ، علت فاعلی و علت غایی همه موجودات و مکوّنات می دانند که هستی سایه وار موجودات، مرهون این مرکزیت است. این مقاله به روش تحلیلی- مقایسه ای به واکاوی رگه های فلسفه خداشناسی لایب نیتس در اندیشه مولوی می پردازد. نتیجه پژوهش، حکایت از آمیختگی فلسفه غرب و عرفان شرق در ذهن و زبان این دو اندیشمند دارد که در دو فرهنگ و زبان مختلف می زیسته اند؛ به گونه ای که مظاهر عالم آفرینش و انسان را هم چون آینه ای می دانند که خدا در آن انعکاس یافته است.  },
keywords_fa = {مولوی, لایب نیتس, خدا, فلسفه غرب, عرفان شرق},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.157},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1431-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1431-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Moharremi, Ramin and Shafaq, Roghayeh},  
title = {A comparative study of mystical esteem in the view of Ibn Arabi and Rumi}, 
abstract ={"Esteem",one of the mystical states, is obedience, which brings the seeker closer to his superior.In this study, the authors, whilst examining Ibn Arabi and Rumi's perception of the mystical state of "esteem", have presented the common and different thoughts, beliefs and experiences of these two philosophers on Sufism and Islamic mysticism.This descriptive-analytical  article,is based on the structural and general commonalities and  differences. According to the findings of the research, Ibn Arabi believes that if the meaning of esteem is not spatial or temporal contiguity, this type of esteem can be considered as authorities. But if it means closeness between two substances,then esteem is dependent upon circumstances.To describe"esteem", Rumi also believes that the closeness of God to man and the world is beyond circumstances and free from spatial dimensions, and most important of all, is the inefficiency of the intellect in expressing the intuitive occurrence of  esteem that occurs to the seeker.According to both of the philosophers, esteem is the attribute of a servant  whom contiguity of the Almighty is endowed with, and this is due to man's necessitousness and his need to the Eternal.Man, manifester of Devin attributes,seeks contiguity to God at all times. One of Ibn Arabi's innovations in explaining the mystical "esteem" is concentrating on contiguity to God, which is exclusive to the caliphs and messengers,who in conveying the message have a vicarious role.Due to Sheikh Akbar's opinion that prophecy is not the kind of divine blessing and attribute  to be manifested.},  
Keywords = {esteem, states,  Ibn Arabi, Rumi, Sufism, Mysticism.},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {177-196}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {بررسی تطبیقی حال قرب عرفانی در اندیشه ابن‌عربی و مولانا},
abstract_fa ={ «قرب» یکی از احوال عرفانی و عبارت از اطاعتی است که موجب تقرّبِ مطیع به مطاع می‌شود. نگارندگان در این جُستار، ضمن بررسی نوع تلقی ابن‌عربی و مولانا از احوال عرفانی «قُرب»، اندیشه­ها، باورها و تجارب مشترک و متفاوتِ این دو اندیشمند حوزه تصوف و عرفان اسلامی را در این باب بازنموده‌اند. این مقاله با روش تطبیقی_تحلیلی، به شیوه رنه ولک (مکتب آمریکایی)، مبتنی بر تبیین وجوه اشتراک و اختلاف سامان یافته است. براساس یافته‌های تحقیق، ابن‌عربی برآن است که اگر منظور از قرب، قرب مکانی یا زمانی نباشد، این نوع قرب، جزو مقامات است ولی اگر منظور از قرب، قرب بین دو ماده باشد در آن حالت، قرب، تابع احوال است. مولانا نیز در توصیف «قرب» عقیده دارد که قرب خداوند به انسان و جهان، ماورای چگونگی و مبرّا از ابعاد مکانی است و مهم‌تر از همه، ناکارآمدی عقل در بیان وقوع شهودی قرب است که برای سالک رخ می‌دهد. در نظر هر دو اندیشمند، قرب صفت بنده است که متصف به قرب حق می‌شود و این به دلیل فقر انسان و نیازش به غنی محض است. انسان به سبب مجلا بودن صفات الهی در همه حال به خداوند تقرّب می‌جوید. از نوآوری‌های ابن‌عربی در تبیین «قرب» عرفانی، توجّه به قرب از خداست که مختص خلفا و رسولان بوده و نقش رسول در ابلاغ پیام، نقش نیابتی دارد؛ زیرا نبوّت در نظر شیخ اکبر، نعت و صفت الهی نیست که در محل ظهور قرار بگیرد.  },
keywords_fa = {قرب, احوال, ابن‌عربی, مولانا, متصوفه, عرفان.},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.177},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1494-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1494-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Mousavifaraz, Seyed Mohammad Rez},  
title = {Comparatively study of the mystical approach of Saint Benedict and Khajeh Abdullah Ansari}, 
abstract ={In this essay, the type of mysticism of Saint Benedict as one of the most important Christian monastic and mystical personalities and Khajeh Abdullah Ansari has been comparatively studied. This research has been done by descriptive-analytical method focusing on the book of The Rule of St. Benedict and Stations of the Wayfarer (Manazil Al-Sa'erin) from Khajeh Abdullah Ansari. By analyzing the mystical texts of these two mystical personalities, it is obtained that both are practical mysticism which is based on Master (sheikh), as well as believing in Unity of existence and concerning Shariah law. Benedictine mysticism is also a mystical monasticism and insist on way of love; But the mysticism of Khajeh is not monastic and has a combination of drunkenness (sukr) than of sobriety (sahw). In terms of mystical level, Benedict's mysticism is suitable for beginners; But Khajeh in Manazil Al-Sa'erin has expressed the comprehensive behavior plan from the beginning to the highest level.},  
Keywords = {Khwaja Abdullah Ansari, Manazil Al-Sa'erin, St. Benedict, The Rule of St. Benedict, Comparative Mysticism.},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {197-222}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {گونه شناسی تطبیقی عرفان بندیکت قدیس و خواجه عبدالله انصاری},
abstract_fa ={چکیده در این پژوهش نوع عرفان بندیکت قدیس به عنوان یکی از مهم­ترین شخصیت­های رهبانی و عرفانی مسیحی و خواجه عبدالله انصاری مورد بررسی تطبیقی قرار گرفته است. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی با تمرکز بر کتاب قواعد بندیکت و منازل السائرین خواجه انجام شده است. با تجزیه و تحلیل متون عرفانی این دو شخصیت بدست می‌آید که هردو عرفان از نوع عرفان عملی و استادمحور، و نیز دینی و شریعتمدار و وحدت وجودی هستند. همچنین عرفان بندیکت، عرفانی رهبانی و دارای طریق عشقی است؛ اما عرفان خواجه رهبانی نیست و دارای طریقی ترکیبی از سکر و صحو است. از نظر سطح مراتب عرفانی، عرفان بندیکت برای مبتدیان مناسب است؛ اما خواجه در منازل السائرین برنامه جامع سلوکی را از ابتدا تا بالاترین سطح بیان کرده است.  },
keywords_fa = {خواجه عبدالله انصاری, منازل السائرین, بندیکت, کتاب قواعد, عرفان تطبیقی, انواع عرفان, رهبانیت.},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.197},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1423-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1423-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Miri, Mohamm},  
title = {Assessment of Mystics’ Approach to Meaning of repentance, and Its Mystical Degrees According to Quran and prophetic tradition}, 
abstract ={This essay deals with “repentance” (Tawba). By analyzing the resources and compering the religious point of view with mystics’ perspectives, this essay wants to explain the main aspects of this issue as well as wants to assess the coherency of mystics’ point of view to religious law.  According to Quran and prophetic traditions the term “repentance”, by its nature and concept means “returning to God”. This is acknowledged by mystics, too.  Mystics, following the Quran and prophetic tradition, on the other hand, also believe that repentance like many other religious concepts is a reality by variety of degrees.  Thus, the returning to God can be seen at all degrees of repentance and, so, every human being, at any degree needs to return to the Real.  Therefore, according to human being’s degrees the repentance has degrees. There are, also, evidences that show that repentance, in its ultimate level is “returning from what is other than God to God”.  Providing the best explanation of these religious teachings, mystics asserted that the highest level of repentance is not but returning from everything to the almighty God.},  
Keywords = {Repentance, Practical mysticism, Mystical tradition, Mystical Quranic Signs.},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {223-243}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {ارزیابی رویکرد عارفان در معنای توبه و مراتب سلوکی آن با سنجه قرآن و حدیث},
abstract_fa ={این پژوهش بر آن است تا به روش اسنادی ـ تحلیلی، اصلی­ترین مباحث مرتبط با مقوله توبه را از دیدگاه آموزه­های دینی و همچنین اهل معرفت، بررسی کرده و در نهایت، میزان هماهنگی دیدگاه عارفان با شریعت را در این ساحت، بسنجد. در نگاه قرآن و حدیث و در نگاه عارفان، اصل «بازگشت به خداوند» در مفهوم­شناسی توبه و هویت آن، اخذ شده است. از سوی دیگر، عارفان به پیروی از قرآن و حدیث و هم­سو با شریعت بر این باورند که توبه هم مانند بسیاری دیگر از مفاهیم دینی، یک حقیقت تشکیکی است؛ بنابراین روح معنای توبه، یعنی همان بازگشت به خداوند را در همه سطوحِ مترتّب بر هم آن می­توان مشاهده کرد. هر انسانی در هر مرتبه­ای هم که باشد نیازمند به بازگشت به حق متعال است، پس توبه به تعداد مراتب گوناگون انسان­ها، دارای مراتب است. همچنین شواهد گوناگونی از آموزه­های دینی وجود دارد که بر این مطلب تأکید دارند که توبه، در نهایی­ترین مراتب خود، به توبه از ما سوی الله می­انجامد. عارفان نیز با ارائه بهترین تحلیل­ها از این آموزه دینی، اثبات کرده­اند که متعالی­ترین مرتبه توبه، توبه از هر چه جز خدا است.},
keywords_fa = {توبه, عرفان عملی, احادیث عرفانی, آیات عرفانی.},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.223},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1470-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1470-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {nourzadeh, manouchehr and afkhami, behrooz},  
title = {Identifying the mystical personality of Sheikh Baba Roshan and its effect on the thought of mystics in northwestern Iran from the perspective of historical and archaeological studies}, 
abstract ={      Roshan Amir, the so-called locals (Baba Roshan), is one of the most important and influential mystics of the 6th century AH. This prominent religious figure during his lifetime coincided with the peak of the emergence of mystical scholars and sheikhs in Iran, he adopted the profession of Sufism and Sufism. With a slight reference to his historical sources, he is introduced as the father of Sheikh Zahid. Sheikh became very important among the famous mystics of his time and became a trans-regional figure. In addition, seekers gathered their grandchildren and grandchildren in the circle of Sufism, the most important of which is Sheikh Zahedgilani, the teacher of Sheikh Safi al-Din Ardabili, the leader of the Safavid sect. This mystic and the location of his tomb have not been studied in terms of identification, historical and archaeological studies and have remained unknown and neglected until now. Therefore, the present article tries to introduce and recognize it and respond to his mystical personality.Currently, his tomb, which is one of the medieval Islamic buildings, is located near the village of Khasheh Heyran, Namin city of Ardabil province. The present study deals with it for the first time from an analytical and descriptive approach.},  
Keywords = {Keywords: Baba Roshan, Sufism, Sheikh, Namin, Tomb},
volume = {15},
Number = {2}, 
pages = {245-263}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {هویت یابی شخصیت عرفانی بابا روشن و تأثیر آن در اندیشه عارفان شمالغرب ایران ازمنظر مطالعات تاریخی و باستان شناختی},
abstract_fa ={روشن امیر به اصطلاح اهالی محل (بابا روشن)  یکی از مهمترین و با نفوذ ترین عارفان قرن6 ه.ق محسوب می شود. این شخصیت مذهبی و برجسته در طول دوران حیات خود مصادف با اوج ظهور علمای عرفانی و شیوخ درایران بود ، مسلک صوفی گری و تصوف را در پیش گرفت.  بااشاره اندک منابع تاریخی وی پدر شیخ زاهد معرفی می شود، شیخ با داشتن نقش محوری در میان عارفان مشهور هم دوره خود و تبدیل به شخصیت فرا منطقه ای اهمیت بسیاری پیدا کرد.  علاوه برآن سالکان، نواده گان و احفاد خود را نیز در حلقه صوفیعت گرد آورد، از جمله مهمترین آن شیخ زاهدگیلانی، استاد شیخ صفی الدین اردبیلی رهبر طریقت صفویه را می توان نام برد. این عارف و محل آرامگاه وی از منظر هویت یابی، مطالعات تاریخی و باستانشناختی مورد بررسی قرار نگرفته و تاکنون ناشناخته و مغفول مانده است. بنا برین نوشتارحاضر سعی درمعرفی و شناخت آن وپاسخ به چگونگی شخصیت عرفانی وی دارد. هم اکنون مقبره ایشان که  از بناهای  قرون میانی اسلامی  بوده، در نزدیکی قریه خشه حیران، شهرستان نمین از استان اردبیل قراردارد. تحقیق پیش رو برای اولین بار از رویکرد تحلیلی و توصیفی به آن پرداخته است.},
keywords_fa = {بابا روشن, تصوف,شیخ, نمین,مقبره},

doi = {https://doi.org/10.22034/15.30.245},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1370-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1370-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2024}  
}