@article{ 
author = {},  
title = {}, 
abstract ={},  
Keywords = {},
volume = {11},
Number = {21}, 
pages = {1-14}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {بررسی تحلیلی برهان آقا محمدرضا قمشه‌ای 
در اثبات حقیقت لابشرط مقسمی},
abstract_fa ={چکیده: در این مقاله به طرح برهان فنی آقا محمدرضا قمشه‌ای در اثبات حقیقت لابشرط مقسمی پرداخته‌ و نشان داده‌ام که چگونه این برهان با دو تقریر معروف از جمله تقریرهای گوناگون برهان صدیقین خویشاوندی دارد، بلکه با دو تقریر از برهان صدیقین به دفاع از ایدۀ بنیادین برهان آقا محمدرضا قمشه‌ای پرداخته‌ و با مدد جستن از اصول و تصریحات ملاصدرا، به نقدهای احتمالی و ازجمله نقد استاد جوادی آملی، پاسخ داده‌ام. آقا محمدرضا قمشه‌ای از نظر در طبیعت وجود، ضرورت ازلی آن را نتیجه گرفته‌ و افزوده‌اند که قید بشرط لا، نقشی در این ضرورت ندارد، چراکه مفهوم وجود از طبیعت وجود بدون هرگونه ملاحظۀ غیر، اعم از حیث تعلیلی و حیث تقیدی انتزاع و حمل می‌شود. لذا وجود لابشرط مقسمی، حضرت حق است و نه وجود بشرط لا که در آن ملاحظۀ غیر مطرح می‌شود. باید آگاه بود که به‌مقتضای اصالت وجود مفهوم وجود دارای فرد است و مؤخر از اثبات نحوۀ خاصی از وجود نیست. از این مطلب در اثبات طبیعت وجود در خارج استفاده شده است که مفهومی بنیادین در اثبات آقا محمدرضا قمشه‌ای می‌باشد.},
keywords_fa = {: لابشرط مقسمی, آقا محمدرضا قمشه‌ای, طبیعت وجود, اثبات, برهان},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1036-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1036-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {}, 
abstract ={},  
Keywords = {},
volume = {11},
Number = {21}, 
pages = {15-33}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {بررسی مشرب عرفانی عطار با کاربست تقابل‌های دوگانه},
abstract_fa ={چکیده: تقابل­های دوگانه، یکی از بنیادها و مفاهیم اساسی در نقد ساختارگرایی و نظریات زبان­شناسی و نشانه­شناسی است. این روش می­کوشد تقابل­ها را در محور جانشینی بیابد و با یافتن تقابل­های بنیادین به بافت­های کلان برسد و از طریق رسیدن به بافت­های کلان، اندیشه­ها و تئوری­های اصلی را تشخیص دهد. عطار یکی از بزرگ‌ترین عارفان شاعر است که احوال و اندیشه­های ویژه خود را دارد؛ درنتیجه زبان عرفانی او نیز نشانه­های خاصی را دارا است. یافتن این نشانه­ها در زبان عرفانی عطار به شناخت مشرب عرفانیِ او یاری می­رساند. با کاربست تقابل­های دوگانه می‌توان این نشانه­ها و نشانه­های متقابل آن­ها را که در زبان عرفانی عطار غایب هستند، یافت و زبان عرفانی او و درنتیجه احوال و اندیشه­هایش را دقیق­تر شناخت. این پژوهش با مطالعه آثار عطار کوشیده است تقابل­هایی که به وسیله آن­ها می­توان بافت‌های عرفانی را در زبان عطار مشخص کرد، بیابد و با یافتن آن تقابل­ها، گفتمان‌های عرفانی عطار را تشخیص دهد و از این طریق مشرب عرفانی او را روشن­تر نماید. در پایان پس از بررسی تقابل­ها نشان­ می­دهد که عطار در گفتمان­های عشق، سکر و فراق به‌سرمی­برد و در راه سلوک، جذبه را از جهد برتر می­داند.},
keywords_fa = { عطار, زبان عرفانی, تقابل‌های دوگانه},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1037-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1037-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {}, 
abstract ={},  
Keywords = {},
volume = {11},
Number = {21}, 
pages = {35-58}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {خاموشی و خروش در احوال مولوی
با تأکید بر پدیدارشناسی اصول اسفار اربعه},
abstract_fa ={چکیده: نظریه اسفار اربعه عرفانی یکی از جامع‌ترین تقریرات صورت گرفته از سلوک عملی است. هرکدام از این چهار سیر دارای تأثیراتی عملی و بعضاً خودآگاه و ناخودآگاه در زندگی سالک است. این تأثیرات موجب انگیزش‌ها و هیجاناتی در ذهن و عمل سالک است که براساس فلسفه پدیدارشناسی در مراحل مختلف احوال و اقوال او قابل شناسایی است. یکی از مهم‌ترین تأثیرات و پدیدارهای این اسفار، انواع مختلف سکوت و انزوا از خلق و در مقابل آن گفتن و خروشیدن در خلق، در سیری دیگر است که می‌بایست براساس نشانه­یابی آن­ها در زندگی سالک، تمایز داده شوند. مولوی یکی از بهترین نمونه عرفایی است که در سلوک خود هم دچار سکوت و خاموشی و هم دچار هیجانات روحی سرایش و گفتار بوده است. این جستار در پی تبیین علل و ارتباط این نوع از متناقض­نمایی سکوت و گفتار در احوال او براساس پدیدارشناسی اصول اسفار اربعه است.},
keywords_fa = {اسفار اربعه, حالات عرفانی مولوی, خاموشی مولوی, سخن‌گویی مولوی},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1038-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1038-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {}, 
abstract ={},  
Keywords = {},
volume = {11},
Number = {21}, 
pages = {59-81}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {مسیر تعالی در احیاء العلوم الدین غزالی},
abstract_fa ={چکیده: ترسیم مسیر سلوک معنوی دغدغه بزرگ عارفان مسلمان بوده و بخش بزرگی از ادبیات عرفانی به آن اختصاص یافته است. اما آنچه مغفول مانده سهم بزرگ غزالی در این عرصه است. این نوشته تأملی است انتقادی در طرح غزالی در احیاءالعلوم. در تحلیل این طرح تلاش شده است تا کلمات خود غزالی در  نوشته‌هایش مبنای توضیح باشد و هدف سلوک و هر یک از مراحل سیر تصویر شود. در نقد طرح غزالی تأکیدی خاص بر ارزیابی مستندات قرآنی و روایی غزالی بوده و تحلیل­های ارائه شده از  واژه­ها و تعابیر قرآنی نیز نقد شده است. نتایج این تحقیق ترسیم دقیق مراحل سلوک در کتاب احیاء العلوم الدین غزالی است و بررسی نقادانه هدف سلوک و ساختار طرح او.},
keywords_fa = {مسیر سلوک, غزالی, احیاء العلوم الدین, محبت خدا},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1039-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1039-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {}, 
abstract ={},  
Keywords = {},
volume = {11},
Number = {21}, 
pages = {83-103}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {رویکردی عرفانی به تمثیل آیینه در روایت امام رضا(ع)},
abstract_fa ={چکیده: امام رضا(ع) برای تبیین رابطۀ خالق و مخلوق از تمثیل آیینه بهره می‌جویند، این تمثیل به‌خاطر ژرفای آن مورد توجه یکی از عرفای شیعه واقع شده است. سید قطب‌الدین نیریزی از این تمثیل مباحث مهمی را در حکمت الهی و جهان‌شناسی عرفانی مثل ربط حادث به قدیم، وجود اضافی ماسوی‌الله و نحوۀ قیومیت خداوند استنباط می‌کند. این نوشتار، ابتدا به بررسی بستر این رویکرد که جواز تمثیل از ناحیۀ اولیای الهی است، می‌پردازد. سپس رهیافت عرفانی او و عناصر آن مورد تدقیق قرار می‌گیرد، در این راه ابتدا چیستی صورت در آیینه و نظرات مختلف دربارۀ آن سپس کیفیت انتشار نور، مظاهر مختلف نور از نظر قطب‌الدین نیریزی و خوانش او از سخن امام رضا(ع) درباره حقیقت نور بررسی می‌گردد؛ در انتها کوشش می‌شود ارکان این تمثیل رضوی که قطب‌الدین را به پیدا کردن آن‌ها برانگیخت اما به‌صراحت از آن‌ها نگفت، یافته شود. نتیجۀ شاخص این موردپژوهی، مبتنی بودن این تمثیل عرفانی به منبع اصیلی چونان فرمایش امام رضا(ع)  باشد.},
keywords_fa = { امام رضا(ع), تمثیل, قطب‌الدین نیریزی, وجود اضافی, نور ابداع  },
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1040-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1040-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {}, 
abstract ={},  
Keywords = {},
volume = {11},
Number = {21}, 
pages = {105-125}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {تبلور ادبی عرفان اشراقی در ادبیات شفاهی شیعه پیشاصفوی 
 (مطالعه موردی شاهنامه اسدی)},
abstract_fa ={چکیده: پیوند تصوف و تشیع، یکی از ویژگی‌های توسعه تشیع در سده‌های هشتم و نهم بود که مصادیق ادبی تأثیر تصوف در فرهنگ تشیع این دوره کمتر بررسی شده است. در این جستار، برای مشاهده این کیفیت، یک متن حماسی از سده نهم- دهم (شاهنامه اسدی) انتخاب شده است. پیوند دو عامل عرفان و مذهب در این اثر حماسی، متن را به نمونه گذار ژانر حماسه ملی به حماسه دینی تبدیل کرده است و از آن با عنوان «حماسه ملی- دینی» می‌توان یاد کرد. این جستار به پیوند آرای شیعی و صوفیانه در این متن، به‌ویژه نمودهای نظریه نور محمدی(ص) در این اثر، و تحلیل کیفیت این تعامل و نشان‌دار کردن متن برای تعیین زمان سرایش آن پرداخته و  درنهایت، سطوح ایدئولوژیک و سبک اندیشگی این متن حماسی برمبنای رویکرد سبک‌شناختی، تحلیل شده است.},
keywords_fa = {: شاهنامه اسدی, عرفان و تصوف, اشراق, تشیع, حماسه, گفتمان },
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1041-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1041-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {}, 
abstract ={},  
Keywords = {},
volume = {11},
Number = {21}, 
pages = {127-143}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {تحلیل دیدگاه ابن‫ عربی‬ در اطلاق نور بر خدا‬‬‬‬‬},
abstract_fa ={چکیده: اطلاق نور بر خدا در آیۀ 35 سورۀ نور مسائل فلسفی و عرفانی فراوانی را به میان آورده است. نحوۀ حمل نور بر خدا از چهار جهت معناشناسی، منطقی، فلسفی و عرفانی اهمیت دارد. مسئلۀ تحقیق حاضر تحلیل انتقادی دیدگاه ابن‌عربی در نحوۀ حمل نور به خدا است. بیشتر مفسران سدۀ نخست تا اوایل سدۀ پنجم این اطلاق و اسناد را استعاره می‌انگاشتند، اما محیی‌الدین ابن‌عربی بر حقیقی‌انگاری اطلاق نور بر خدا تأکید دارد. برمبنای نظر ابن‌عربی، نور اسم خاص است و بر اسم جامع الله به طریق حمل تفصیل بر اجمال حمل شده است. محیی‌الدین در تحلیل اطلاق نور بر خدا دو رویکرد وجودشناختی و معرفتی دارد. این دو رویکرد در مواضع فراوان از آثار ابن‌عربی تحلیل منسجم و سازگار دارد. روش این مقاله در تحلیل دیدگاه محیی‌الدین بهره‌مندی از تحلیل سه‌وجهی منطقی شامل تحلیل مفهومی، گزاره‌ای و سیستمی است.},
keywords_fa = {نور, ظلّ, ابن‌عربی, خیال, رویکرد وجودشناختی, رویکرد معرفتی},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1042-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1042-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {}, 
abstract ={},  
Keywords = {},
volume = {11},
Number = {21}, 
pages = {145-168}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {تأخیر و دیرهنگامی قدوم أزل در مقایسه با قِدم},
abstract_fa ={چکیده: اهتمام سنایی غزنوی در حدیقه الحقیقه و شریعه الطریقه در جهت طرح مسائل عرفانی، اخلاقی و حکمی است. این مسئله، سخنش را گاه سرشار از رموزی کرده که درک آن‌ها مستلزم پژوهش در منابع علوم عقلی و عرفانی است. بیتِ «با وجودش أزل پریر آمد/ پگه آمد ولیک دیر آمد» دربردارنده توجّهات دقیق سنایی به مسئله «أزل» و مراتب آن است؛ اینکه «پریر آمدن» کنایه از قدمت در وجود است؛ امّا أزل با این قدمت، نسبت به قدم الهی متأخّر است؛ لذا از «قدیم مطلق» بودن خداوند در سلسله بطون زمان و در تطابق با عالم «غیب مطلق» و «احدیّت العین» بودن او در مراتب وجود، حکایت دارد. در این پژوهش به تبیین دقیق سلسله «بطون زمان» که در انطباق با «مراتب عالم» و «مراتب وجود» قرار دارد، پرداخته شده است. نتیجه این کاوش نشان داد که نظر به ذوبطون بودن و سلسله طولیه صعودی متعدّد زمان و وجوه برزخی آن­ها به تناسب عوالم و حضرات کلّیّه وجودیه، نسبت أزلی بودن به خداوند، نسبتی نارواست؛ زیرا خداوندکه قدیم مطلق است، بسیار فراتر از مرتبه أزل و درحقیقت، خالق آن است.},
keywords_fa = {سنایی غزنوی؛ أزل؛ بطون زمان؛ مراتب عوالم؛ مراتب وجود},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1043-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1043-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {}, 
abstract ={},  
Keywords = {},
volume = {11},
Number = {21}, 
pages = {169-186}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {اَشکال تقابل‌های عرفانی در غزلیات عطار},
abstract_fa ={چکیده: متناقض­نما به عنوان یکی از ویژگی­های بارز کلام عطار، برآمده از تجربیات و مکاشفات عمیق درونی اوست که در پی فراتر رفتن او از دنیای مادی و مواجه با حقایق برتر به‌دست می­آید. گستره عرفان عطار بسیاری از حقایقی را که ما آن­ها را در تضاد هم می­بینیم درکنار هم تعریف می­کند و زبان عرفان که گویای ناب­ترین لحظات عارف است در پی خصلت­ متناقض­نمای تجربه عرفانی، پارادوکسیکال می‌شود. به این ترتیب ﺗﺄمل در ژرفای این تقابل­ها و تناقض­ها و روابط دوسویه آنان، ما را به حقیقت عرفان عملی عطار نزدیک­تر می­کند. براساس پژوهش حاضر که ده متناقض­نمای عرفانی ازجمله تقابل­های «غم و شادی»، «درد و درمان»، « حیرت و یقین» و... بررسی شده است روابط طرفین تقابل در هشت گروه تقسیم می‌شود. اَشکال این پارادوکس­ها به صورت­های: حضور هم‌زمان دوطرف تقابل در شخصیت انسان کامل، عین هم شدن طرفین، حرکت دایره­وار سویه­های متناقض­نما، رابطه طولی(لازم و ملزوم)آنان، تحول معنایی یکی از طرفین و برتری آن بر طرف دیگر، تضاد طرفین، گذر از هر دو طرف برای درک حقیقت عرفان، یکسانی طرفین در نظر عارف، قابل ملاحظه است. },
keywords_fa = {زبان عرفان, تقابل عرفانی, متناقض‌نما, غزلیّات عطار},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1044-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1044-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {}, 
abstract ={},  
Keywords = {},
volume = {11},
Number = {21}, 
pages = {187-207}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {بهره‌های سلوکی مکتب ابن‌عربی از اسمای حسنای الهی},
abstract_fa ={چکیده: آموزه­های فراوان دینی پیرامون اسمای حسنای الهی و تأکید بر احصای اسما و دعوت به تخلّق به اخلاق الله، موجب شد تا عارفان از صدر اول تاریخ عرفان اسلامی، سخن از بهره­های سلوکی سالکان از اسمای الهی به میان آورند. این اندیشه کم‌کم تکامل بیشتری یافته تا خود را در زبان عارفان، در قالب پیوندهای سه­گانه «تعلّق»، «تخلّق» و «تحقّق» به اسماء‌الله نشان داد. ابن‌عربی و پیروان او در ترویج این اندیشه نقش اساسی داشته­اند. در مکتب ابن‌عربی هرکدام از سالکان در مراحلی از تخلق و یا تحقق به هر اسم، عبد آن اسم نیز نامیده می­شود. این دست از سالکان، مطابق برخی نظریات، در سفر دوم از اسفار اربعه، به فنای صفاتی و اسمائی راه یافته و از تجلیات و عطایای اسمایی بهره­مند خواهند بود. نوشتار پیش­رو بر آن است تا با بررسی دیدگاه مکتب ابن‌عربی پیرامون بهره­­های سلوکی از اسمای الهی، پنجره­ای به‌سوی مبحث مهم اسماء‌الله در حوزه عرفان عملی برای محققان باز کند.},
keywords_fa = {مکتب ابن‌عربی, بهره‌های سلوکی اسماء‌الله,تعلّق, تخلّق و تحقّق به اسماء‌الله, تجلیات اسمائی, عبادله},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1045-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1045-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {},  
title = {}, 
abstract ={},  
Keywords = {},
volume = {11},
Number = {21}, 
pages = {209-231}, 
publisher = {Scientific Association of Islamic Mysticism of Iran},
title_fa = {رابطه خدا و خلق در تفسیر عرفانی امام خمینی(ره)},
abstract_fa ={چکیده: در اندیشه عارفان، جهانی متمایز از خداوند وجود ندارد و آنچه غیر یا ماسوی الله خوانده می‌شود، مظاهر و مجالی تجلیات وجود الهی هستند، وجودی که خویش را در جهان آفرینش به نمایش می‌گذارد. نگاه عارف برخلاف عالم و فیلسوف که به جهان از جهت ساختار طبیعی یا هستی‌شناختی نظر می‌افکنند، معطوف به مظهریت اسما و صفات حُسنای الهی بودن آن است که بهره‌مند از آموزه‌های قرآنی نیز می‌باشد و این بهره‌مندی در آثار عرفانی امام خمینی کاملاً مشهود است؛ تاآنجاکه می‌توان آن را ازجمله شاخصه‌های عرفان امام نسبت به شناخت جهان یا تفسیر عرفانی از جهان دانست. در بیان عارفان علّت وجودی حجاب هستی، میل ذات الهی به جلوه‌گری خود است و این موضوع به‌خوبی در حدیث قدسی معروف به «کنز مخفی» مشاهده می‌شود. با سیری در آثار امام خمینی، چنین به دست می‌آید که ایشان دیدگاه‌های تفسیری خاصی درخصوص آیات مرتبط با نگرش عرفانی نسبت به جهان و رابطه خدا و خلق دارند که در این نوشتار با نگاهی به محوری‌ترین آیات تفسیری از نگاه ایشان درخصوص ویژگی‌های جهان، برخی از آرای تفسیری خاص و مهم ایشان در این زمینه واکاوی می‌شود.},
keywords_fa = {امام خمینی, رابطه خدا و خلق, وحدت وجود, تجلی, تفسیر عرفانی},
url = {http://erfanmag.ir/article-1-1046-en.html},  
eprint = {http://erfanmag.ir/article-1-1046-en.pdf},  
journal = {Pažuhešnāma-ye ʿErfān: A Journal of Islamic Mysticism},  
issn = {2538-5135}, 
eissn = {2980-8421}, 
year = {2019}  
}