fa مبانی قرب الهی در حکمت اسلامی عرفان عرفان پژوهشي Research <span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">یکی از مسائل بسیار مهم در حوزه هستی</span></span><span style="font-size:11.0pt"><span cambria="" style="font-family:">‌</span></span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">شناسی و انسان</span></span><span style="font-size:11.0pt"><span cambria="" style="font-family:">‌</span></span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">شناسی، مسأله کمال نهایی انسان است و عامل اصلی اضطراب در آن، حیرانی در حوزه معرفت</span></span><span style="font-size:11.0pt"><span cambria="" style="font-family:">‌</span></span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">شناسی است. این در حالی است که اندیشمندان مسلمان با الهام از منبع وحی، هیچ تردیدی ندارند که کمال نهایی انسان، همان قرب الهی است که متأسفانه فهم از آن، دچار عرفی</span></span><span style="font-size:11.0pt"><span cambria="" style="font-family:">‌</span></span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">نگری شده است. هدف این نوشتار، گشایش افق معرفتی در خصوص مبانی هستی</span></span><span style="font-size:11.0pt"><span cambria="" style="font-family:">‌</span></span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">شناختی و نیز معرفت</span></span><span style="font-size:11.0pt"><span cambria="" style="font-family:">‌‌</span></span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">شناختی قرب الهی در حکمت اسلامی است. یافته</span></span><span style="font-size:11.0pt"><span cambria="" style="font-family:">‌</span></span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">های این نوشتار حکایت از این مطلب دارد که قرب الهی، از مقوله &laquo;شهود أسرار عالم غیب&raquo; و امری &laquo;تشکیکی&raquo; است که در نهایت، به &laquo;شهود المفصل مجملاً&raquo; یا همان &laquo;شهود کثرت در وحدت و إضافه إشراقیه موجود در نظام هستی&raquo; ختم می</span></span><span style="font-size:11.0pt"><span cambria="" style="font-family:">‌</span></span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">شود. &laquo;عامل رتبه</span></span><span style="font-size:11.0pt"><span cambria="" style="font-family:">‌</span></span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">بندی انسان</span></span><span style="font-size:11.0pt"><span cambria="" style="font-family:">‌</span></span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">ها&raquo; نیز به همان تشکیکی بودن قرب الهی باز می</span></span><span style="font-size:11.0pt"><span cambria="" style="font-family:">‌</span></span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">گردد. شروع قرب، از شهود أسرار عالم ملکوت و پایان بی‌پایان آن، شهود فنای کثرات طولی و عرضی، در ذات الهی است. همچنین قرب الهی، سلوک اختیاری مربوط به حیات دنیوی است و نه حیات اخروی، و آنچه در آخرت با آن مواجه می</span></span><span style="font-size:11.0pt"><span cambria="" style="font-family:">‌</span></span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">شویم، تنها باطن دامنه توسعه‌یافتگی شهودی در حیات دنیوی است.</span></span> <span style="font-size:9.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">One of the most important issues in ontology and anthropology is the question of humanity&#39;s ultimate perfection, with the primary factor of anxiety being perplexity in epistemology. Muslim thinkers, inspired by revelation, have no doubt that humanity&#39;s ultimate perfection is divine proximity (qurb ilāhī), though unfortunately its understanding has been subject to popular misconceptions. This article aims to expand epistemological horizons regarding the ontological and epistemological foundations of divine proximity in Islamic philosophy. Research findings indicate that divine proximity belongs to the category of &quot;witnessing the secrets of the invisible world&quot; and is a &quot;gradational&quot; matter that ultimately culminates in &quot;witnessing the detailed in the comprehensive&quot; or &quot;witnessing multiplicity in unity and the illuminative relation existing in the system of being.&quot; The ranking of human beings also relates to this gradational nature of divine proximity. The beginning of proximity is witnessing the secrets of the world of dominion (malakūt), and its endless end is witnessing the annihilation of longitudinal and latitudinal multiplicities in the divine essence. Moreover, divine proximity is voluntary wayfaring related to worldly life and not afterlife, and what we encounter in the hereafter is only the inner dimension of the scope of witnessing development in worldly life.</span></span> قرب الهی, توسعه یافتگی معرفتی, عوالم غیبی, تشکیک شهودی, ظرف تحقق قرب. Divine Proximity, Epistemological Development, Invisible Worlds, Presential Gradation, Locus of Proximity Realization. 180 204 http://erfanmag.ir/browse.php?a_code=A-10-1636-2&slc_lang=fa&sid=1 Ali Karimiyan Seyghalani علی کریمیان a.karimiyan110@yahoo.com 10031947532846005516 10031947532846005516 Yes University of Guilan دانشگاه گیلان