Journal of Islamic Mysticism

fa بررسی تطبیقی مفهوم سایه در جهان شناسی عرفان محیی الدینی و ساختار کهن الگویی یونگ A comparative study of the concept of shadow In the cosmology of Mohi al-Dini mysticism and Jung's archetypal structure عرفان و روانشناسی عرفان و روانشناسی پژوهشي Research در هستی شناسی عرفانی ابن عربی، حقیقت وجود، منحصر به ذات الهی است. در این نگرش، عالم به مثابه سایه حق است؛ همچنانکه وجود سایه، اعتباری و وابسته به شخص است، عالم نیز در ذات خود چیزی جز نمودی از حقیقت متعالی وجود نیست. از سوی دیگر، مفهوم سایه در مکتب یونگ نیز مفهومی کلیدی و مهم است. یونگ تلاش می‌کند با تکیه بر اصل کهن الگوها در مکتب روان تحلیلگری خویش، نظام روانی انسان را توضیح دهد. گرچه در مکتب ابن عربی و یونگ، سایه یک عبارت واحد است لیکن مفهومی دوگانه دارد. در نظریه ابن عربی، سایه هیچ استقلال ذاتی از شخص (ذی ظل) ندارد، اما در روان تحلیلگری یونگ، سایه یکی از کهن الگوها است که برای نیل به یکپارچگی و تمامیت، باید آن را شناخت. به رسمیت شناختن سایه، فرد را قوی می‌کند و انسجام و یکپارچگی شخصیتی را به ارمغان می‌آورد. بر خلاف عرفان محی الدینی که در آن، عالم که سایه حق تعالی و صرفاً «نمود» و ظهور حق است، سایه در مکتب یونگ، بخش پنهان و تاریک شخصیت و بخشی از «بود» است که اقتضای آن پوشیدگی، تاریکی و نهان‌وارگی است و در فرایند خودشناسی باید شناخته شود. این مقاله تلاش دارد تا به بررسی تطبیقی و تحلیلی مفهوم سایه را در این دو مکتب بررسی کرده و نسبت میان خودشناسی در منظر یونگ و جهان شناسی در منظر محیی الدینی را واکاود. و با توجه به یگانگی جهان و روان در مکتب یونگ، شناخت سایه، فرد را به توحید و یگانگی ـ آنچنانکه در جهان شناسی عرفانی مد نظر است ـ خواهد رساند یا خیر؟ <span class="JLqJ4b" data-language-for-alternatives="en" data-language-to-translate-into="fa" data-phrase-index="0" jsaction="agoMJf:PFBcW;usxOmf:aWLT7;jhKsnd:P7O7bd,F8DmGf;Q4AGo:Gm7gYd,qAKMYb;uFUCPb:pvnm0e,pfE8Hb,PFBcW;f56efd:dJXsye;EnoYf:KNzws,ZJsZZ,JgVSJc;zdMJQc:cCQNKb,ZJsZZ,zchEXc;Ytrrj:JJDvdc;tNR8yc:GeFvjb;oFN6Ye:hij5Wb" jscontroller="Zl5N8" jsdata="uqLsIf;_;$40" jsmodel="SsMkhd" jsname="txFAF">In Ibn Arabichr('39')s mystical ontology, the truth of existence is unique to the divine essence. In this view, the universe is the shadow of truth; Just as the existence of a shadow is credible and dependent on the person, so the universe is in its essence nothing but a manifestation of the transcendent truth of existence. On the other hand, the concept of shadow in the Jungian school is also a key and important concept. Jung tries to explain the human psychological system by relying on the principle of archetypes in his school of psychoanalysis. Although in the school of Ibn Arabi and Jung, the shadow is a single phrase, but it has a double meaning. In Ibn Arabichr('39')s theory, the shadow has no inherent independence from the person, but in Jungian psychoanalysis, the shadow is one of the archetypes that must be known in order to achieve integrity and integrity. Recognition of the shadow strengthens the individual and brings personality cohesion and integrity. Unlike Mohi-ud-Din mysticism, in which the world, which is the shadow of the Almighty and merely the "manifestation" and appearance of truth, the shadow in the Jungian school is the hidden and dark part of the personality and the part of the "was" which requires concealment, darkness and secrecy. And in the process of self-knowledge must be known. This article tries to study the concept of shadow in these two schools comparatively and analytically and explores the relationship between self-knowledge in Jungchr('39')s perspective and cosmology in Mohi al-Dinichr('39')s perspective. And given the unity of the world and the psyche in the Jungian school, will knowing the shadow lead one to monotheism and oneness, as intended in mystical cosmology? سایه, یونگ, ابن عربی, روان تحلیلگری, توحید, تفرد 1 25 http://erfanmag.ir/browse.php?a_code=A-10-1397-1&slc_lang=fa&sid=1 ehsan Ahmadikhaj احسان احمدی خاوه 10031947532846004930 10031947532846004930 Yes payamenoor پیام نور Mohamm Abasian محمدعلی عباسیان چالشتری 10031947532846004931 10031947532846004931 No payamenoor پیام نور تهران