fa ”مقام ذات“ در بیان عبدالرّزاق کاشانی عرفان عرفان پژوهشي Research چکیده:<br> &laquo;مَقامِ ذات&raquo; یا &laquo;هُویّتِ مطلقه&raquo; مهمترین بخشِ عرفانِ نظریِ اسلامی است. چراکه تمامِ مراتب، تعیّنات و حَضَراتِ بعدی از آن ناشی شده و هر شرح و بیانی راجع به هُوّیتِ مطلقه تمامیِ ‌لوازمِ برآمده از آن را مستقیماً و به‌نحوگسترده‌ای تحتِ تأثیر قرارمی‌دهد. هُویّتِ مطلقه، که معلوم و &nbsp;مشهودِ احدی نیست و موردِ توجّه‌ِ اکیدِ ابن‌عربی قراردارد، توسّطِ صدرالدین‌ قُونَوی، برترین‌ شاگردِ او، تحتِ عناوینی مانند &laquo;حیثیّتِ ‌اطلاقیِ ‌ذاتی&raquo;، &laquo;وحدت‌ِ حقیقیه‌ی حَقّی&raquo;، &laquo;جامعِ‌ بالذاتْ بینِ‌ اضداد&raquo; صورت‌بندی شد. دیگر پیروانِ مکتبِ ابن‌عربی نَظیرِ جَنْدی، فَرْغانی و عِراقی هر یک به نوبه‌ی خود در شرح و بسطِ این معنی کوشیدند. لکن در این میان <em>عبدالرزاق کاشانی</em> تبیینی از مقامِ ذات یا هُویّتِ مطلقه ارائه ‌داده که بیش ‌از تبیین‌ِ دیگرْ شارحین و بیش از دیگرْ جنبه‌های هُوّیتِ مطلقه بر &laquo;مَجْمَعُ‌ الاضداد&raquo; یا &laquo;جمعِ اضداد&raquo; (<strong><em><span dir="LTR">coincidentia oppositorum</span></em></strong>) بودنِ هُویّتِ مطلقه تأکید دارد و آن‌ را لازمه‌ی &laquo;اطلاقِ ذاتی&raquo; یا &laquo;حیثیّتِ اطلاقیِ&raquo; حَقّ می‌داند. این‌که چنین تبیینی از هُویّتِ مطلقه چه لوازمی دارد، خود موضوعی‌ است‌ که در این مقاله به ‌آن ‌پرداخته‌ خواهدشد و نشان ‌داده می‌شود ‌که تأکید بر این‌ جنبه از هویّتِ‌ مطلقه &nbsp;نظامِ فکریِ موجود در عرفانِ‌ نظریِ‌ اسلامی را به لحاظ <em>مَبْنایی</em> از نظامِ فکریِ یونان و بخصوص از نظامِ فکریِ ارسطو جدا می‌کند و به‌آن هُویّتی متفاوت و مستقلّ می‌بخشد. &nbsp;<br> <strong>Abstact:</strong> The station of essence is the most important issue in the theoretical mysticism of Islamic thought. Because all of the next grades of Self-disclosure and degrees of determinations directly depend on It, and It brings them into existence. Therefore any description and commentary on The station of essence has a strongly deep influence over all His manifestations. Great master, <em>Muhyiddin Ibn al-Arabi</em>, takes It into his full consideration, and his followers like <em>Abd al-Razzaq Kashani</em> focus upon the issue under the term of &ldquo;<em>coincidentia oppositorum</em>&rdquo; &nbsp;<span dir="RTL">(<em>مَجْمَعُ/جَمْع الاَضْدَاد</em>)</span>. Kashani explains that, if The station of essence has been taken as a <em>coincidentia oppositorum</em>, it follows that the principle of principles<span dir="RTL">) </span><em>pricipium de principio</em><span dir="RTL"> ( <em>اصل الاصول/</em> </span>is &ldquo;the existence of contradiction&rdquo; and not &ldquo;the non-existence of contradiction&rdquo;. It would be possible only in The Absolute. In fact, it is the most excellent difference, and a considerable independence from Greece&rsquo;s thought, and especially from Aristotle&rsquo;s<span dir="RTL">. </span> کلید واژه‌ها: مقامِ‌ ذات, حِیثیتِ ‌اطلاقی, مَجْمَع ‌الاضداد, اصل الاصول, ابن‌عربی, کاشانی Keywords: The station of essence, coincidentia oppositorum, pricipium de principio, Ibn al-Arabi, Kashani 27 45 http://erfanmag.ir/browse.php?a_code=A-10-1148-1&slc_lang=fa&sid=1 Moharram Torabi Kachoosangi محرم ترابی کچوسنگی moharram.torabik@yahoo.com 10031947532846003912 10031947532846003912 Yes Department of philosophy, Faculty of theology, Allame Tabatabai University دانشگاه علامه طباطبائی(ره) Ali Asghar Mosleh علی اصغر مصلح فلسفه ۲ ی، دانشکده aamosleh@yahoo.com 10031947532846003913 10031947532846003913 No Department of philosophy, Faculty of theology, Allame Tabatabai University دانشگاه علامه طباطبائی(ره)