دوره 13، شماره 26 - ( دوفصلنامه علمی،شماره بیست و ششم،سال 13، بهار و تابستان 1401 1401 )                   جلد 13 شماره 26 صفحات 212-187 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


دانشگاه علامه طباطبایی
چکیده:   (489 مشاهده)
چکیده: یکی از ویژگی­های تصوف خراسانی که آن را  از گونه­های دیگر تصوف متمایز می­کند، پیوندی است که با زندگی اجتماعی و مسائل پیرامون آن دارد. ازجمله موضوعات قابل تأمل و بررسی در تصوف خراسانی مسئله سیاست است. تصوف خراسانی با وجود پذیرش نظریه سیاسی حاکم که به واقع همان نظام خلافت سنی بود، چندان از شیوه عملی سیاستورزان رضایت نداشتند. بدین‌منظور ازطرفی در جهت نفی و اصلاح سیستم موجود کوشیدند، و ازطرف‌دیگر، به پیریزی ارزشهای جایگزین دست یازیدند. عمده فعالیت سیاسی صوفیان در سه قالب فعل(عمل)؛ اندیشه؛ و زبان، قابل بررسی هستند و عنوان « زبان سیاسی» عنوانی جامع برای آنها است. طبق بررسیهای صورت گرفته بیشترین هنجارگریزی و رفتارهای سیاسی صوفیه در حوزه اندیشه و سپس رفتارهای عملی صورت گرفته است. واضح است که بررسی و تحلیل متون صوفیه از منظر جامعهشناسی و نظریههای سیاسی می‌تواند جوانبی از این متون را آشکار کند که پیش از این در پردههای قدسی خود را پنهان ساخته بودند
متن کامل [PDF 836 kb]   (78 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ادیان و عرفان
دریافت: 1401/4/13 | پذیرش: 1401/4/10 | انتشار: 1401/4/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.